آقای استاندار «فارسی» سخن بگو

رفتار استاندار آذربایجان‌شرقی در استفاده از زبان آذری در جلسه‌ای رسمی که به اعتراف و اذعان خودش جنبه ملی دارد، قابل نقد جدی است. بر اساس اصل۱۵ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، زبان رسمی کشور فارسی است و همه مسئولان و مدیران موظفند این زبان را در مناسبات رسمی و اداری رعایت کنند.

کد خبر: ۲۶۵۰۹۵

تاریخ: ۱۷ مهر ۱۴۰۴ - ۰۹:۴۷

به گزارش شهدای ایران جوان نوشت: در اقدامی عجیب و قابل تأمل، بهرام سرمست، استاندار آذربایجان‌شرقی در جلسه‌ای رسمی درباره احیای دریاچه ارومیه ترجیح داد به زبان آذری صحبت کند. در این نشست کارگروه ملی! که رضا رحمانی، استاندار آذربایجان‌غربی و دبیر کارگروه احیای دریاچه ارومیه نیز حضور داشت، آقای سرمست با اذعان به اینکه هم‌افزایی دو استان آذربایجان‌غربی و شرقی برای احیای دریاچه ارومیه ضرورت دارد، گفت: نیازمند حمایت‌های ملی و حتی بین‌المللی در این زمینه هستیم، با این حال او این سخنان را نه به فارسی که به زبان آذری ایراد کرد!

رفتار استاندار آذربایجان‌شرقی در استفاده از زبان آذری در جلسه‌ای رسمی که به اعتراف و اذعان خودش جنبه ملی دارد، قابل نقد جدی است. بر اساس اصل۱۵ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، زبان رسمی کشور فارسی است و همه مسئولان و مدیران موظفند این زبان را در مناسبات رسمی و اداری رعایت کنند. این الزام قانونی نه تنها برای حفظ وحدت ملی که برای تضمین ارتباط شفاف و برابر میان همه افراد و مناطق کشور است.

اگرچه تنوع زبانی و قومی در ایران یک واقعیت پذیرفته‌شده و ارزشمند است و باید به آن احترام گذاشت، اما استفاده از زبان‌های محلی نباید به بهانه‌های مختلف باعث شود زبان فارسی در مناسبات رسمی و مدیریتی به حاشیه برود یا کمرنگ شود. جلسه‌ای ملی درباره موضوعی مهم مثل احیای دریاچه ارومیه محل مناسبی برای استفاده از زبان محلی نیست، چراکه حضور نمایندگان و مسئولانی از استان‌های مختلف و همچنین رسانه‌ها و مخاطبان گسترده، نیازمند ارتباطی واحد و قابل فهم برای همه است.

این اقدام، علاوه بر بی‌توجهی به قانون، می‌تواند پیام نادرستی درباره جایگاه زبان رسمی و اصول مدیریت ملی ارسال کند و در نهایت به ایجاد تشتت در فضای اداری و کاهش انسجام ملی دامن بزند. رعایت زبان فارسی در جلسات رسمی، تضمینی برای حفظ وحدت، شفافیت و کارایی نظام اداری است که نباید نادیده گرفته شود، بنابراین انتظار می‌رود مسئولان کشور با رعایت دقیق قانون اساسی و اصول مدیریتی، از زبان فارسی در محیط‌های رسمی استفاده کنند و زبان‌های محلی را در چارچوب‌های تعریف‌شده فرهنگی و اجتماعی خود گرامی بدارند، نه در جلسات و مناسبات اداری که ماهیت ملی و فراگیر دارند.