قهرمان دیپلماسی یا هزینه‌ساز ملّی؟/"خنده دشمن" و دام تکرار تاریخی اعتماد به غرب

نقض امنیت ملی و جاسوسی تحت پوشش بازرسی‌های بین‌المللی، از بارزترین و حادترین مصادیق خیانت است که قانون مجازات اسلامی برای آن مجازات مشخص کرده است. اما سیاست مماشات دولت قبلی، همراه با ضعف دستگاه‌های امنیتی در واکنش قاطع، این خیانت‌ها را عادی و مستمر ساخت؛ اشتباهی فاحش که هم‌اکنون نیز برخی با آن بازی می‌کنند و در کلان سیاست، همان دام شکست‌خورده اعتماد به غرب را بازمی‌گستراند.

کد خبر: ۲۶۴۴۷۴

تاریخ: ۰۱ مهر ۱۴۰۴ - ۱۲:۵۴

شهدای ایران:هادی زارع نویسنده و تحلیلگر مسایل سیاسی - بین الملل،  طی مطلبی  نوشت:

*  مرگ تدریجی اقتدار ملی: از خوش‌بینی به دشمن تا تحمیل هزینه‌های سنگین

دوره‌ای از سیاست خارجی ایران که با بوق وکرنا همراه شد و وزیر خارجه وقت و حلقه نزدیک به او، با اعتماد فریبنده به وعده‌های آمریکا و متحدان غربی، نه تنها دستاوردی جز فشار و تحریم برای کشور نداشت، بلکه خسارات جبران‌ناپذیری بر بنیان‌های اقتصادی و امنیتی ایران تحمیل کرد. قهرمان‌سازی رسانه‌ای برای این تیم دیپلماسی، پوششی بر هزینه سنگینی بود که ملت پرداختند.

*  قهرمان‌نمایی یا قهرمان‌سوزی ملی؟

تصویر «قهرمان دیپلماسی»، که با دریافت سکه‌های طلا و جایزه‌های مادی همراه بود، نه نمود موفقیتی بلکه نشانه انفعال و انهدام اراده ملی بود. شعار «خنده دشمن» که بارها از زبان آنان شنیده شد، نشان از ساده‌لوحی عمیق در سیاست خارجی داشت؛ سیاستی که به جای ایستادگی و حفظ حقوق ملی، به ترویج خوش‌بینی بی‌پایه به طرف غربی انجامید.

* خسارت‌های تحمیل شده؛ پشت پرده یک توافق خسارت‌بار

برجام، گرچه از منظر حقوق بین‌الملل معاهده‌ای رسمی بود، اما در واقع زمینه‌ای برای نقض مکرر از سوی غرب شد. تخریب تأسیسات هسته‌ای اساسی‌ای همچون قلب راکتور اراک، ضربه‌ای بود به خوداتکایی علمی-فنی ایران که قانون اساسی و فلسفه امنیت ملی بر آن تاکید دارد. در حالی که قانون «اقدام راهبردی برای لغو تحریم‌ها» فرصتی برای مقابله جدی با تحریم‌ها ایجاد کرده بود، دولت سابق با تعلل در اجرای آن و عدم بهره‌برداری از مکانیزم‌های حقوقی مانند «اسنپ‌بک»، به ضعف نفوذی تاریخی دامن زد.

* دام تکراری تفسیر سلیقه‌ای و اعتماد مخرب به غرب

یکی از بدترین آسیب‌ها، بازتولید تفاسیر و تصمیمات سلیقه‌ای درباره معاهدات بین‌المللی و قوانین داخلی بود که منافع ملی را قربانی فرصت‌طلبی سیاسی و فشارهای خارجی کرد. این سوءتدبیرها با ایجاد خلاء حقوقی و سیاسی، راه را برای بهره‌برداری دشمنان ایران هموار ساخت. علاوه بر این، تداوم این رویکرد در بین برخی از تصمیم‌گیرندگان فعلی کشور، مانند غرق شدن در بازی در زمین دشمن و گرفتار شدن در دام مذاکراتی بی‌ثمر و سیاست «اعتماد مجدد» به غرب، خطری بزرگ‌تر و تکراری فراتر از گذشته را به همراه دارد.

*خیانت با ماسک دیپلماسی؟

*پایان مماشات؛ ضرورت پاسخگویی، عدالت و هوشیاری ملی

نسل امروز حق دارد از قهرمان‌نمایانی که هزینه‌های سنگین را به کشور تحمیل کردند، حساب بکشند. دوران چشم‌بستن بر خیانت‌ها، سازش‌های یک‌طرفه و توجیهات غلط به پایان رسیده است. هیچ توجیهی نمی‌تواند قصور در اجرای قانون اقدام راهبردی و استفاده از ابزارهای حقوقی بین‌المللی را بپوشاند.

* راه‌حل ایران مقتدر؛ بازگشت به قانون و مقاوم‌سازی سیاست خارجی

راه‌حل بیرون آمدن از بن‌بست و تکرار خطا، بازگشت به قانون اساسی و اجرای کامل قوانین داخلی است که ضامن حفظ استقلال و حاکمیت ملی است. وحدت همه ارکان نظام حول محور ولایت فقیه، قطع امید از دیپلماسی منفعلانه و گام برداشتن در مسیر مقتدرانه، تنها راه صیانت از منافع ملی است. استفاده هوشمندانه از ابزارهای حقوقی بین‌المللی باید بعنوان خط قرمز ملی تلقی شود.

*  سخن پایانی

ملت ایران، میراث‌دار تاریخی غنی و انقلاب‌هایی که استقلال و آزادی را به ارمغان آورد، اجازه نخواهد داد که سیاست‌های غلط و اعتماد نابخردانه به دشمنان، با رنگ و لعاب دیپلماسی پوشانده شود و منافع کشور را به خطر بیندازد. اکنون زمان پاسخگویی جدی و اتخاذ تصمیمات قاطع برای جلوگیری از تکرار فاجعه‌های گذشته است. بر همه است که با آگاهی و هوشیاری، مسیر استقلال و اقتدار واقعی را دنبال کنند و اجازه ندهند بازی در زمین دشمن، این بار نیز تلاش‌های ملت بزرگ ایران را به بیراهه بکشاند.