مجلس ختم رضا پهلوی و سلطنت‌طلبان

تجمع مونیخ به دعوت رضا پهلوی درحالی برگزار شد که جز عده‌ای چهره ناشناخته و احزاب گمنام جبهه ضدایرانی، سخنران و یا مشارکت‌کننده برجسته‌ای نداشت و صرفاً یک دورهمی ۵۰ نفره سلطنت‌طلبان بود و وزن این گروه را نشان داد!

کد خبر: ۲۶۲۳۰۶

تاریخ: ۰۵ مرداد ۱۴۰۴ - ۱۵:۱۷

به گزارش شهدای ایران به نقل از تسنیم، شهرهای آلمان بارها شاهد برگزاری تجمعاتی از سمت احزاب و چهره های ضد ایرانی بوده؛ مثل کنفرانس برلین در سال 79 که بعد از انتخابات مجلس ششم با عنوان «ایران بعد از انتخابات» برگزار و به صحنه درگیری و زد و خورد ضد انقلاب تبدیل شد. در این کنفرانس که تعدادی از فعالان سیاسی داخل کشور نیز به آنجا دعوت شده بودند، صحنه های مبتذلی همچون برهنه شدن و یا رقاصی در میان سخنرانی ها را شاهد بودیم و صدا و سیما در اقدامی تابوشکنانه، برای نشان دادن حال و روز اپوزیسیون‌ خارج‌نشین بخش‌هایی از آن نشست را از شبکه یک دو بار پخش کرد.

برلین یک بار دیگر در سال 1401 و همزمان با اغتشاشات داخل کشور، شاهد برپایی یک تجمع بود که آن هم دست کمی از کنفرانس برلین نداشت؛ در این اجتماع که به دعوت حامد اسماعیلیون فعال ضدایرانی ساکن کانادا برگزار شده بود، شاهد کثرت پرچم های گروهک های تجزیه طلب کرد و بلوچ، بالا بردن پرچم همجنس بازان و همچنین تریبون دادن به منافقین بود.

در تجمع برلین، جمعیتی حدودا 50 هزار نفره حضور داشتند که در بهترین حالت 2 درصد از ایرانیان ساکن اروپا را شامل می شد؛ البته آن زمان شهرهای دیگر اروپا نیز بارها شاهد اجتماع حامیان اغتشاشات بود که هربار به صحنه منازعه بین سلطنت طلب ها و احزاب چپ و یا جدایی طلبان تبدیل می شد و پرچم های احزاب تجزیه طلب در آن بالا می رفت.

اما ایستگاه بعدی دورهمی جبهه ضد ایرانی این بار شهر مونیخ بود و برخلاف دو اجتماع قبلی که کمونیست ها و منافقین میدان دار آن بودند، این بار به دعوت رضا پهلوی برگزار شد. رضا پهلوی که در زمان اغتشاشات سال 1401، در کنار سایر چهره های ضد انقلاب همچون مصی علینژاد، عبدالله مهتدی سرکرده کومله، حامد اسماعیلیون و نازنین بنیادی در دانشگاه جورج تاون آمریکا میزگردی برگزار کردند و منشور مهسا را راه انداختند، اما در عرض چندماه با جدا شدن تک تک اعضای آن ائتلاف، ناتوانی خود را در ایجاد یک پیمان چندماهه به نمایش گذاشتند و با پایان یافتن آشوب های داخل ایران و عدم همراهی مردم با اغتشاشاتی که سردمداری عمده آن با گروهک های تجزیه طلب بود، اپوزیسیون بیش از گذشته سرخورده شد و در مدار رادیکال تر شدن قرار گرفت؛ چنانچه رضا پهلوی در فروردین سال 1402، به اراضی اشغالی سفر و با بنیامین نتانیاهو دیدار کرد و از آن مقطع تاکنون بارها در جدال بین ایران و اسرائیل، از صهیونیست ها جانبداری کرده است.

وی سپتامبر سال 2024، با سخنرانی در شورای اسرائیلی-آمریکایی( از لابی‌های کلیدی اسرائیل در آمریکا)، خواستار اقدام مشترک آمریکا، اسرائیل و یک پارتنر ایرانی علیه ایران شد و خود را پاتنر ایرانی خواند.

بعد از حمایت رضا پهلوی از حمله رژیم صهیونیستی به خاک ایران در جنگ تحمیلی 12 روزه، میزان نفرت مردم ایران از پهلوی و شخص وی افزایش یافت و واکنش های فراوانی را در بین هموطنان برانگیخت. با اعلام آتش بس و ناکامی رژیم اسرائیل در برهم زدن آرامش کشور از طریق ایجاد اغتشاش و شورش داخلی، رضا پهلوی با راه اندازی پلتفرمی با نام همکاری ملی خواستار ثبت نام نظامیان ایرانی این برنامه و جداشدن از نظام شد که البته موفقیتی نداشت؛ او همچنین با سفر به انگلستان به دنبال جلب حمایت سران این کشور برآمد و روز گذشته(شنبه 5 مرداد) همایشی تحت عنوان همکاری ملی در مونیخ برگزار کرد.

تفاوت این مراسم با آنچه در سال 1401 شاهد بودیم نشان می دهد که اپوزیسیون حتی همان اقلیت همراه را در میان ایرانیان خارج کشور به جز معدودی افراد معارض ندارد چنانچه در اجتماع روز جمعه برای حمایت از همایش مونیخ، جمعیتی حدوداً 50 نفره حضور یافتند.

تجمع مونیخ درحالی برگزار می شد که به جز چند چهره هنری حامی رضا پهلوی و عده ای چهره ناشناخته و احزاب گمنام، سخنران و یا مشارکت کننده برجسته ای نداشت؛ این اجتماع حتی از همراهی همپیمانان قبلی رضا پهلوی در سال 1401 مثل مصی علینژاد و نازنین بنیادی و حامد اسماعیلیون هم بی بهره بود و صرفاً یک دورهمی یک روزه سلطنت طلبان بعد از شکست اسرائیل در جنگ تحمیلی 12 روزه به شمار می رفت و البته وزن این گروه در بین مردم ایران را به نمایش گذاشت!