یادداشتی برای کتاب «روایان صبح»

ما فصل سپیدی از کتاب سحریم

هرچه در مورد شعر انقلاب اسلامی، مقاله، خاطره، نقد و ... چاپ شود کم است. باید شعر سبک انقلاب اسلامی مورد مداقه و بررسی قرار گیرد تا نسل جوان با نگاه‌ها و نظرگاه‌های ادبی، فکری و زبانی شاعران انقلاب آشنا شود.

کد خبر: ۲۶۰۸

تاریخ: ۲۵ مرداد ۱۳۹۱ - ۰۰:۰۰

به گزارش شهدای ایران؛ اوایل تیرماه سال جاری، سازمان بسیج صداوسیما برای یاران سفر کرده شعر انقلاب اسلامی مجلس بزرگداشتی برگزار کرد. به افرادی که در آن مجلس شرکت داشتند یک جلد کتاب «روایان صبح» تقدیم می‌شد که یک جلد از کتاب مذکور نیز به دست ما رسید.

در این کتاب 174 صفحه‌ای به ده شاعر انقلاب اسلامی از جمله؛ مهرداد اوستا، محمود شاهرخی، نصرالله مردانی، طاهره صفارزاده، سیدحسن حسینی، قیصر امین‌پور، احمد زارعی، سپیده کاشانی، سلمان هراتی، محمدرضا آغاسی توجه شده است؛ برای هر شاعر سفر کرده یک مقاله تقریباً مبسوطی نگاشته شده است.

علی اصغر جعفری، که خودش اهل ذوق و ادبیات است‌، در مقدمه کتاب مذکور چنین می‌آورد؛ «مرور خاطرات آن سال‌ها، چهر‌ه‌های زیادی را به یاد می‌آورد که به طور مستمر و فعال در عرصه‌ حاضر بوده‌اند، در جلسات شعر خوانی و نقد و بررسی شعر خویش درخشیده‌اند، کتاب چاپ کرده‌اند و برای پی‌ریزی و جریان‌سازی شعر انقلاب اسلامی و به ویژه دفاع مقدس مجاهدت کرده‌آند. چهره‌های ارجمندی که بحمدالله سایه ی بابرکتشان کماکان بر سر هنر و ادبیات انقلاب اسلامی مستدام است و نیز ارجمندان دیگری که طی این سال‌ها از میان ما کوچیده‌اند، چهره‌های جریان‌ساز و تأثیرگذاری که در پی‌ریزی بنای شعر شکوهمند انقلاب اسلامی، نقش اساسی داشته‌اند و تاریخ سراسر افتخار این سرزمین، نام و یاد آنان را به عنوان پیشگامان شعر انقلاب اسلامی به حافظه جاودانه خویش سپرده است.»

نویسندگان مقاله‌‌های کتاب «روایان صبح» و مقالاتشان به قرار زیر است:

"مهرداد اوستا، شاعر زیبایی و آزادگی" - سیدمحمود سجادی

"عارف عاشق، در بیان شعر و شخصیت محمودشاهرخی" - حسین اسرافیلی

"نصرالله مردانی، پیشاهنگ در برخی ویژگی‌های شعر انقلاب" - دکتر غلامرضا کافی

"سیدحسن حسینی، علمدار شعر شیعی قرآن" - مصطفی محدثی خراسانی

"قیصر امین‌پور، شاعری جامع و معتدل" - محمد کاظم کاظمی

"تو از نخست شهیدی میان ما بودی! نگاهی به شعر شهید احمد زارعی" - مجید نظافت‌یزیدی

"همراه با خدا، با شعر؛ نظر و نقدی بر کارنامه شعری طاهره صفارزاده" - حمیدرضا شکارسری

"سپیده شعر انقلاب، سپیده کاشانی" - رضا اسماعیلی

"سلمان شعر انقلاب، برگ‌های پراکننده‌ای از یک یاد شعله‌ور" - سیدضیاءالدین شفیعی

"آغاسی فراتر از رسانه" - علی داودی

هر چند که نویسندگانی که به نوشتن مقاله در مورد شاعران انقلاب پرداخته‌اند، خوب از پس کار برآمده‌اند؛ اما مقالات افرادی مثل سیدمحمود سجادی،‌ دکتر غلامرضا کافی، محمدکاظم کاظمی و مجید نظافت یزدی در این میان تلألو و درخشش خاصی دارد.

گمان می‌کنم «یاران سفر کرده» شعر شکوهمند انقلاب اسلامی، از ده نفر بیشتر باشند و خیلی از ایشان از کاروان شعر «روایان صبح» جا ماند‌ه‌اند که ان‌شاءالله باید در کتاب‌های دیگر به آن‌ها و شعرشان پرداخت شود، مثل؛ دکتر رحمدل شرفشاهی، عزیزالله زیادی، بندی سیرجانی، تیمور ترنج، بیژن نجدی و ...

به نظر راقم سطور هرچه در مورد شعر انقلاب اسلامی، مقاله، خاطره، نقد و ... چاپ شود کم است. باید شعر سبک انقلاب اسلامی مورد مداقه و بررسی قرار گیرد تا نسل جوان با نگاه‌ها و نظرگاه‌های ادبی، فکری و زبانی شاعران انقلاب آشنا شود.

تلاش‌هایی از این دست ستودنی است و بیشتر از همه باید از شورای گسترش ادبیات مقاومت بسیج صداوسیما سپاسگزاری کرد و این توقع را داشت که در آینده‌ای نه چندان دور، در کتاب‌های بعدی به دیگر «یاران سفر کرده شعر انقلاب اسلامی» توجه شود.

تکه‌ای از خاطره‌های شنیدنی «سیدضیاءالدین شفیعی» - دوست صمیمی سلمان هراتی - از یادداشت «برگ‌هایی پراکنده از یک یادداشت شعله‌ور» را به عنوان حُسن ختام در انتهای این نوشته می‌‌خوانیم؛

«من از عصر همان روز تلخ که در غربت بیمارستان شهید بقایی اهواز با خبر مرگ سلمان مواجه شدم، شاید به تاوان غیبت ناخواسته‌ام در تشییع‌اش و شاید هم به تاوان حادثه‌ای که او را از ما گرفت، در گسکر محله رودسر، شهر آبا و اجدادیم، بارها بضاعت خود را برای تدوین کتاب‌هایی در یادبود او فرا خوانده‌ام و تاکنون 3 کتاب «سرود موعود غریب، 1371) و «بیدارتر از صبح، 1377» و «خواب گل سرخ، 1387» را در همین مسیر منتشر کرده‌ام.

این 3 کتاب از سال انتشارشان مرجع یادکردهای بسیاری از زنده‌یاد «سلمان هراتی»‌در روزنامه‌ها و ویژه‌نامه‌ها و نیز کتاب‌ها بوده‌اند و البته جای کتاب دیگر با نام «ناگهان بهار» با دریغ فراوان خالی است. کتابی که در آغازین سال‌‌های صاحب‌خانه شدن شاعران ایران! به آن جا سپرده شد و بی‌آن که به همین نام منتشر شود، بعدها مورد استفاده قرار گرفت.

اکنون و بعدها نیز اگر فرصت و ضرورتی دست دهد، نام و شعر سلمان را فراوان در خور یاد و یادکرد می‌دانم و در اندازه بضاعت خود او را بزرگ می‌دارم.»

(روایان صبح ص 150)