فضاحت فلاحتی به روایت خودش

برای رسانه‌های وابسته و قلم به مزدها، تعطیلی صدای امریکا عبرت‌آموز است. مزدور و وطن‌فروش در هیچ قاموسی ارزش نیست، حتی برای اربابانشان. مرگ و زندگی آنها تنها در تاریخ انقضای آنها نهفته است.

کد خبر: ۲۵۹۲۶۰

تاریخ: ۱۵ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۱۰:۴۲

به گزارش شهدای ایران به نقل از روزنامه جوان، مهدی فلاحتی مجری سابق صدای امریکا که با دستور اجرایی ترامپ مبنی بر قطع بودجه این شبکه از کار بیکار شده است، در اظهارنظری متناقض ضمن اعتراف به وابستگی این رسانه به دولت امریکا کوشیده است خود را مستقل معرفی کند.

فلاحتی که با آن فیگور‌های خاصش و آن نگاه عاقل اندر سفیهش به مخاطب، در پرداختن روایت‌های دروغین از جمهوری اسلامی ایران و مقامات کشورمان، به گونه‌ای القا می‌کرد که گویی کشف بزرگی کرده است، در ویدئویی که از خود منتشر کرده، ضمن افشای ماهیت وابسته رسانه‌ای که سال‌ها به نام آزادی، روایت‌های سیاست زده، دروغین و به دور از واقعیت ایران، از واشینگتن را ترویج و تبلیغ می‌کرد، نشان داد سرنوشت کسانی که برای مشتی دلار استقلال کشورشان را به حراج می‌گذارند، چه تلخ و عبرت‌آموز است.

«دیگر نمی‌خواهم برای ارباب کار کنم!» جمله‌ای است که مهدی فلاحتی مجری سابق صدای امریکا در این ویدیو عنوان کرده است، بی‌آنکه متوجه شود با این اظهار نظر چه فضاحتی به بار آورده است. او می‌گوید: «بیست و پنجم اسفند ۱۴۰۳، یک روز بعد از صدور فرمان اجرایی دونالد ترامپ، کاخ سفید بیانیه‌ای منتشر کرد تحت عنوان "صدای امریکای رادیکال". در این بیانیه آمده که صدای امریکا بودجه را به طور نادرست تخصیص داده و افراط‌گرایانه عمل کرده است. نتیجه؟ ما کارکنان به مرخصی اجباری فرستاده شدیم. هشتم فروردین ۱۴۰۴ هم رسماً استعفا دادم، چون دیگر نمی‌خواهم برای رسانه‌ای کار کنم که ارباب دارد.» فضاحت از آن رو که تا زمانی مواجب بگیر این رسانه بود، تریبون صدای آزادی بوده، اما همین که جیره و مواجب او قطع می‌شود، به ناگاه کارفرمایان او می‌شوند «ارباب» و او نیز که تحمل ارباب و رعیتی ندارد، می‌شود، «مستقل!»

برای رسانه‌های وابسته و قلم به مزدها، تعطیلی صدای امریکا عبرت‌آموز است. مزدور و وطن‌فروش در هیچ قاموسی ارزش نیست، حتی برای اربابانشان. مرگ و زندگی آنها تنها در تاریخ انقضای آنها نهفته است. امروز صدای امریکاست و فردا ممکن است بی‌بی سی فارسی، اینترنشنال و دیگر نارسانه‌های ضد ایرانی باشد. برای آنهایی که به امید نام و نان، استقلال خود را معامله کردند، این تازه آغاز دوران طرد شدن و تنهایی است. اکنون نه صدایی دارند و نه مخاطبی. نه آینده‌ای رسانه‌ای و نه هویتی روشن. تنها عبرتی شدند برای دیگران که بدانند خدمت به بیگانه، هرگز افتخار نمی‌آورد. برخی هنرپیشه‌هایی هم که تمام هنر آنها در پشت کردن به ملت ایران است، سرنوشتی بهتر از فلاحتی‌ها ندارند. کافی است به ویدئو‌ها و پیام‌های آنها در فضای مجاز سری بزنید، خواهید دید که وطن‌فروشی چه سرنوشت فضاحت باری برای آنها رقم زده است. کسانی که روزی با پول و سرمایه این کشور به اوج شهرت و مکنت رسیدند و اکنون نه راه پیش دارند و نه راه پس.