اولین ایرانی حاضر در المپیک که بود؟

میرزا ملکم خان در سال ۱۸۷۵ سفیر ایران در لندن بود که صاحب فرزند شد. ملکم خان آن زمان نمی‌دانست که فرزندش اولین ایرانی حاضر در المپیک است. فریدون فرزند میرزا در مدرسه نظامیه سن سیر پاریس درس خوانده بود و در زمان المپیک پاریس ۲۵ سال داشت.

کد خبر: ۲۵۷۲۰۳

تاریخ: ۲۵ اسفند ۱۴۰۳ - ۱۵:۴۵

به گزارش شهدای ایران به نقل از ایسنا، به نقل از عصرایران: برخی می‌گویند اولین حضور ایران در المپیک به سال ۱۹۴۸ در لندن بر می‌گردد، اما ایران ۴۸ سال پیش از این هم در المپیک یک نماینده داشته است، آن هم در رشته شمشیربازی. البته این حضور رسمی نبوده است، اما به هر ترتیب فریدون ملکم خان فرزند میرزا ملکم خان اولین ورزشکار ایرانی تاریخ المپیک است.

میرزا ملکم خان در سال ۱۸۷۵ سفیر ایران در لندن بود که صاحب فرزند شد. فریدون در مدرسه نظامیه سن سیر پاریس درس خوانده بود و در زمان المپیک پاریس ۲۵ سال داشت. نکته جالب توجه این است که نام فریدون در میان شاهزادگانی که در المپیک شرکت کرده‌اند، ثبت شده است. شاهزاده‌ای که البته شاهزاده نبود.(کتاب «فکر آزادی و مقدمه نهضت مشروطیت در ایران»)

در سفرهای مظفرالدین شاه به خارج از ایران، یک اتفاق مهم برای فرزند ملکم خان رخ داد. در اولین سفر فرنگ مظفرالدین شاه که در سال ۱۳۱۸ قمری بود، ملکم خان یک انگشتر الماس به شاه قاجار داد تا برای پسرش لقب شاهزاده بگیرد. به همین دلیل اسم فریدون ملکم در فهرست شاهزادگانی که در المپیک شرکت کردند آمده، در واقع شاه ایران او را از خانواده سلطنتی معرفی کرده است.

مظفرالدین شاه که علاقه زیادی به حضور در مجامع بین‌المللی داشت، برای بازی های المپیک هم نماینده ای فرستاد. پسر میرزا ملکم خان به عنوان نماینده ایران در المپیک ۱۹۰۰ پاریس حضور پیدا کرد. ظاهرا در آن زمان میرزا ملکم خان سفیر ایران در ایتالیا و همراه سفرهای خارجی مظفرالدین شاه بوده است. ظاهرا این ارتباط در حضور او در المپیک بی‌تاثیر نبوده است.

در المپیک هم فریدون از دور مقدماتی صعود کرد و پس از آن حذف شد. ملکم خان در رشته اسلحه اپه شرکت داشت و عملکرد بدی هم از خود به جای نگذاشت. او در میان ۱۰۲ نفر شرکت کننده در جمع ۲۸ نفر برتر مسابقات قرار گرفت.

فریدون ملکم علاوه بر ورزش، در سیاست هم فعال بود. هشت سال بعد المپیک، پس از مرگ پدرش و حمله محمدعلیشاه به مجلس، به مشروطه‌خواهان ایرانی که به اروپا پناه برده بودند کمک کرد. او در نامه‌ای که در روزنامه انگلیسی «تایمز» منتشر شد از جهانیان خواست تا از آزادی‌خواهان ایرانی حمایت کنند.

در زمان جنگ جهانی اول فریدون ملکم خان مقاله‌ای علیه بی‌طرفی ایران نوشته است که به این دلیل عنوان شاهزاده از او سلب شده است. سرنوشتی که از فریدون ملکم خان روایت شده این است که وی تا آخر عمر خود در پاریس مانده است.