گریه‌های بلند شهید بابایی بعد از یک مهمانی عجیب

نتواستیم زیاد طاقت بیاوریم. زدیم بیرون. در راه عباس بغض کرده بود. وقتی رسیدیم خانه بغضش ترکید. بلند بلند گریه می کرد و سرش را به در و دیوار می کوبید.

کد خبر: ۲۵۶۲۳۵

تاریخ: ۱۳ اسفند ۱۴۰۳ - ۰۹:۱۵

به گزارش شهدای ایران،یک از همکاران عباس به مهمانی دعوت‌مان کرده بود. سالگرد ازدواج‌شان بود. گفته بود آدم های زیادی نمی آیند، همین آشناها هستند.

وارد کوچه که شدیم، پر از ماشین بود. گفتیم شاید مهمانان همسایه ها هستند. وقتی وارد شدیم غوغایی بود. از سبک مهمانی های آن موقع، زن و مرد با هم می رقصیدند. سر میزها مشروب هم بود و… .

می گفت: امشب را چه طوری باید جبران کنم. قرآن را باز کرد و تا صبح قرآن خواند.

آسمان؛ بابائی به روایت هسر شهید