مشت محکم طلبه ایرانی بر دهان تفرقه‌افکن نفوذی

شهید محمد هادی ذوالفقاری، با تعصبی خاص به ولایت فقیه و رهبری آیت‌الله خامنه‌ای، در دوران تحصیل خود در نجف به مقابله با تفرقه‌افکنان پرداخت.

کد خبر: ۲۵۴۴۰۷

تاریخ: ۱۶ بهمن ۱۴۰۳ - ۱۰:۴۳

شهدای ایران: شهید محمد هادی ذوالفقاری با تعصبی عمیق به ولایت فقیه و رهبری آیت‌الله خامنه‌ای، در صحنه‌ای سرشار از چالش‌های اجتماعی و سیاسی، به دفاع از وحدت شیعه در برابر تفرقه‌افکنان پرداخت:

هادی روی ولایت فقیه و رهبری آیت الله خامنه ای تعصب خاصی داشت. هر بار که می آمد ایران مقداری پوستر رهبری تهیه می کرد و با خودش به نجف می برد. در حجره اش هم در نجف تصویر آیت الله خامنه ای با عکسی از شهید ابراهیم هادی خودنمایی می گرد.

می گفت: شما مثل ماهی در آب هستید که قدر آب را نمی دانید. مشکل عراق نبود ولی فقیه مستقر است. الان آمریکایی ها بر گرده ملت عراق سوارند و کاری دلشان بخواهد می کنند.

می گفت: نجف که بودم، سخت خودم را سرگرم درس و بحث کرده بودم و از حاشیه ها دوری می کردم. چند وقتی بود که یک نفر روحانی نما آمده بود در جمع طلبه و گویا تنهاترین وظیفه اش ایجاد تفرقه بین شیعیان بود. در هر بحثی مطلب به آیت الله خامنه ای می کشاند و همه کاسه و کوزه ها را سر ایشان می شکست. فکر می کرد آمریکا و انگلیس کاری به ایران ندارند. این ایرانی ها هستند که با مرگ بر آمریکای خود مشکل درست می کنند. خیلی جلوی خودم را گرفتم که چیزی بهش نگویم. هر چه سند از خیانت انگلیسی ها و آمریکایی در عراق ارائه کردم او مرغش یک پا داشت.

فردا هم دوباره آفتابی شد و دوباره بحث را کشاند به ولایت فقیه و شروع کرد به توهین به مقام معظم رهبری. من تذکر لسانی داده بودم، اما افاقه نکرده بود. برای برخورد عملی استخاره کردم. خیلی خوب آمد.

هر چه با زبان خوش تذکر دادم فتیله توهین ها را کشید بالا. بسم الله را گفتم و تا می خورد زدمش. همان شد که دیگر در آن جمع طلبه ها آفتابی نشد. طلبه های دیگر این روی من را تا آن موقع ندیده بودند، خیلی تعجب کردند. برای آنها توضیح دادم که عالم‌نمایی چندین شبکه ماهواره ای در انگلیس راه اندازی کرده و تنهاترین کاری که می کند ایجاد وهن در بین شیعه و اختلاف در بین فرق اسلامی است. روشن شان کردم که برخی عالم‌نماها ابزار ایجاد تفرقه بین مسلمانان هستند و این هم از آن قماش بود.

منبع: کتاب پسرک فلافل فروش؛ خاطرات شهید محمد هادی ذوالفقاری، صفحه ۷۲-۷۳٫