ماجرای سفره افطاری امیرالمومنین(ع) برای رهبر حزب الله و همسرش

آماده کردن این غذا وقتی نمی خواست، در وقت اضافه هر دو مشغول دعا شدیم که ناگهان کسی در زد. سید رفت در را باز کند، اما من دلم هری ریخت. با خود گفتم نکند در این حال، نیازمندی باشد و چیزی بخواهد و یا مهمانی برای افطار آمده باشد.

کد خبر: ۲۴۸۰۴۳

تاریخ: ۰۷ آبان ۱۴۰۳ - ۱۰:۵۳

به گزارش شهدای ایران به نقل ازجهان  سید عباس وقتی دستش تنگ می شد، باقی مانده پولش را می داد به من که زندگی را تا سر ماه مدیریت کنم. این بار هم دستش تنگ شده بود.

دم غروب که آمد منزل، ته مانده پول را دادم به سید عباس که مقداری سبزی،سیب زمینی و نان تهیه کند تا افطاری آماده کنم.
کانال ایتا جهان نیوز
نزدیک غروب بود و هوا داشت تاریک می شد که سید عباس وارد شد. با عجله رفتم تا وسایل را از دستش بگیرم.

اما به ناگاه با دستان خالی سید روبرو شدم.

در همین حال پرسیدم: بازار بسته بود؟

سید ابروانش را به علامت انکار بالا برد.

– افطار جایی دعوتیم؟

بازهم سید سرش را به نشانه انکار بالا برد.

– حتماً پول ها را گم کردی؟

نه اصلاً، آنها را تبدیل به ده برابر کردم. منظورش صدقه بود.

کانال تلگرام جهان نیوزگفتم: «در خانه هیچ چیز نداریم جز تکه ای نان خشک که باید با آن فتوش (نوعی غذا که با نان و پیاز و گوجه و خیار تهیه می کنند و روی آن سماق و آویشن می باشند.) درست کنم.»

سید خندید و گفت: امیرالمؤمنین ما را با فتوش و آویشن و آب مهمان کرده است. نظرت چیست؟ نمی خواهی امشب میهمان امیرالمؤمنین علی باشیم؟

گفتم: چه چیزی بهتر از این.

شنیدم که می گفت: سید لنگه دیگر در را هم باز کن. دو سینی یک پر از غذا و دیگری پر از میوه. میوه ها و غذاهایی رنگارنگ و لذیذ.

سید گفت: «امیرالمؤمنین نپسندید که ما را به کمتر از اینها مهمان کند».

اشک هر دومان سر ریز شد. مقداری از میوه ها و غذاها را جدا کردم تا سید برای طلاب ببرد. سید گفت: خدا خیرت بده.

راوی: ام یاسر؛ همسر شهید
کتاب هم قسم؛ زندگی ام یاسر، همسر شهید سیدعباس موسوی