داستان اسلام آوردن دختر مسیحی در امام‌زادگان عینعلی و زینعلی (ع)

مردم پونک سال‌های سال است که ارادت خاصی به آستان مقدس امام‌زادگان عینعلی و زینعلی دارند و این مکان محل دورهمی و برگزاری مراسم‌های مناسبتی بوده است.

کد خبر: ۲۴۷۷۶۶

تاریخ: ۰۲ آبان ۱۴۰۳ - ۲۱:۳۰

به گزارش شهدای ایران مردم پونک سال‌های سال است که ارادت خاصی به آستان مقدس امام‌زادگان عینعلی و زینعلی دارند و این مکان محل دورهمی و برگزاری مراسم مناسبتی بوده است. این بزرگواران هیچ‌گاه حاجتمندان را که از سر اخلاص به دیدارشان می‌روند دست خالی بازنگردانده‌اند؛ حتی پیروان سایر ادیان.

یکی از خادمان امام‌زاده خاطره‌ای معنوی از سال‌های دور در این زمینه ذکر می‌کند: «سال ۱۳۸۵ بود که دختری گریان و مستاصل به من مراجعه کرد و گفت: من مسیحی هستم و مادرم در تصادفی شدید به کما رفته است. در محل پرسه می‌زدم و به دنبال جایی برای دعا کردن بودم که تابلوی امام‌زاده را دیدم و ناخواسته وارد این محل شدم.» خادم به دختر مسیحی توصیه می‌کند که با وجود اینکه اینجا شباهتی به کلیسا ندارد، اما وارد امام‌زاده شود و دعا و برای سلامت مادرش نذر کند. خادم می‌افزاید: «سال بعد دیدم همان دختر با چهره‌ای متبسم پیش من آمد و از بهبودی مادرش چند هفته بعد از آن روز خبر داد و گفت که می‌خواهد مسلمان شود. نزد روحانی محله رفتیم و با ادای شهادتین اسلام آورد.»

امام‌زادگان عینعلی و زینعلی دو برادر به نام‌های عون ابن علی (ع) حدود یازدهه ساله و زید بن علی (ع) حدود پانزده ساله از نوادگان امام سجاد (ع) بوده‌اند که همراه حضرت معصومه (س) برای فرار از دست ظلم و جور ماموران حکومتی قصد مهاجرت به ایران را می‌کنند. یورش به کاروان مسافران باعث می‌شود که این دو بزرگوار به ده پونک پناه بیاورند. آنها بعد از مدتی شناسایی و شهید و همین جا دفن می‌شوند.

طبق گفته‌های اهالی پونک، ابتدا بقعه امامزادگان مکانی محقر، خشتی و گلی با یک حیاط و حوض آبی کوچک، قبرستان، آب‌انبار در شمال و غسالخانه‌ای در ابتدای امام‌زاده بوده است که به تدریج اتاقک‌هایی پیرامون آن برای خادمان و افرادی که در سرمای استخوان‌سوز پاییز و زمستان ناگزیر به ماندن در آستان امامزاده بودند ساخته شد. قدمت بنای اولیه به زمان فتحعلی‌شاه برمی‌گردد و بعد از آن به دستور فرمانفرما در سال ۱۲۹۷ هجری شمسی بنای جدید ساخته شد. چند سال پیش هم بنا مجدد بازسازی شده است.

در گذشته اینجا خادم ثابتی نداشته و امور مربوط توسط کشاورزان محلی به نوبت و داوطلبانه انجام می‌شده است. آنها قبل از این‌که سرِ زمین‌های خود بروند، درِ امام‌زاده را باز می‌کردند و غروب‌ها امام‌زاده را جارو کرده و درِ امام‌زاده را می‌بستند.

یکی از مراسم‌هایی که در این مکان برگزار می‌شده، مراسم سمنوپزون و صبح سیاه بوده است که تا به امروز ادامه دارد. در ماه محرم عزاداران حسینیه پونک بعد از نماز صبح برای عرض تسلیت به آن دو بزرگوار به امام‌زاده آمده و به عزاداری مشغول می‌شوند که این مراسم صبح سیاه خوانده می‌شود.

امام‌زاده عینعلی و زینعلی تنها امام‌زاده‌ای در کشور است که شورای حل اختلاف دارد و قضات شورا قبل از شنیدن اظهارات طرفین دعوی گاه برای آرام کردن مراجعین عصبانی از آنها می‌خواهند به زیارت بروند و دقایقی را در امام‌زاده بگذرانند تا آرام شوند.