شعرهای خردلی/شیمیایی ترین روز سال

زير كپسولهاي اكسيژن سرفه مي‌كرد زندگي در تو روزها همچنان ورق مي‌خورد باز زخم تو تازه‌تر مي‌شد

کد خبر: ۲۴۶۳۱

تاریخ: ۱۸ دی ۱۳۹۲ - ۱۲:۰۸

به مناسبت شیمایی ترین روز سال که خاطره بزرگ مردان شیمایی امروز را زنده می کند پایگاه خبری شهدای ایران شعر زیر را به تمامی جانبازان شیمایی تقدیم می کند.

در و ديوار خانه مي‌ديدند آتشي را كه شعله ور مي‌شد
آتشي را كه آه در پي آه زاده سينه پدر مي‌شد

زير كپسولهاي اكسيژن سرفه مي‌كرد زندگي در تو
روزها همچنان ورق مي‌خورد باز زخم تو تازه‌تر مي‌شد

روي يك تخت چوبي بدحال، چشمهايي كه گودتر مي‌رفت
اشكهايي كه حلقه مي‌بستند، قرصهايي كه بي‌اثر مي‌شد

و تو با افتخار مي‌گفتي: «عشق تنها اميد انسان است ...»
همه روزها و شبهايت در همين واژه مختصر مي‌شد

صبح يك روز سرد پاييزي آخرين سرفه در فضا پيچيد
آخرين برگ از درخت افتاد ... پدر آماده سفر مي‌شد