زورگویی فیفا پایان ندارد

اساساً جمهوری اسلامی ایران باید دیر یا زود به این حجم از سلطه‌گری فیفا پایان دهد. که دریای سلطه‌گری پایان ندارد. موضوع هم زنان نیستند. مگر ماجرای پول‌های بلوکه شده تیم‌های فوتبال ما مسئله زنان بود؟

کد خبر: ۲۴۵۹۰۴

تاریخ: ۲۸ شهريور ۱۴۰۳ - ۲۰:۰۰

به گزارش شهدای ایران به نقل از جوان سیدحامد ترابی در کانال شخصی خود در پیام‌رسان «بله» نوشت: گویا فیفا و ای‌اف‌سی اینبار به باشگاه‌ها اعلام کردند اگر تیم فوتبال زنان نداشته باشند سال آینده از مسابقات باشگاهی آسیا حذف خواهند شد. احتمالاً این موضوع به زودی تبدیل به یک موج اجتماعی مجدد برای حمله به ایران و فرهنگ ایرانی می‌شود. داشتن تیم فوتبال زنان خوب است؟ نمی‌دانم. بد است؟ نمی‌دانم. اما این چه اجباری است که اگر باشگاهی تیم زنان نداشت، تیم مردان‌اش حذف می‌شود؟ شاید اصلاً آن باشگاه منابع مالی کافی نداشته باشد یا هزاران موضوع دیگر!
اساساً جمهوری اسلامی ایران باید دیر یا زود به این حجم از سلطه‌گری فیفا پایان دهد. که دریای سلطه‌گری پایان ندارد. موضوع هم زنان نیستند. مگر ماجرای پول‌های بلوکه شده تیم‌های فوتبال ما مسئله زنان بود؟ ما هیچ تحریم بانکی از سمت سازمان ملل نبودیم، اما وقتی ای‌اف‌سی می‌خواست مثلاً درآمد ناشی از صعود پرسپولیس به فینال آسیا را بدهد آن‌ها را به قواعد خزانه‌داری امریکا ارجاع می‌داد! یعنی اعمال تحریم‌های ظالمانه یک جانبه علیه ورزش و فوتبال! هیچ کس هم نبود با جو و فضاسازی درست رسانه‌ای در فوتبال با این موضوع مبارزه کند تا فضا عوض شود!
خلاصه اگر می‌خواهیم کسی باشیم و رشد کنیم راهش این نیست ظلم بپذیریم و با و بدون منطق هرچه دیگران گفتند را قبول کنیم. باید منطق خود را در مورد همه موضوعات از جمله ورزش با فرهنگ، تحریم، دشمن و... مشخص کنیم. آن را مدون کنیم، منطقی، حقوقی و حتی با پیوست‌های جدی رسانه‌ای از آن دفاع کنیم. اگر این کار را نکنیم، هر روز باید اسیر حواشی، محرومیت، ممنوعیت و... باشیم. فوتبالیست ما باید بداند که اگر پول ای‌اف‌سی دریافت نمی‌شود، مشکل از ما نیست، ظلم آنهاست. باید این ظلم را فریاد بزند. در مورد اجبار‌های دیگر هم ماجرا همین است. قبلاً هم گفتم، غرب با ما تعارف ندارد، با همه ابزار‌های اجبارکننده حقوقی، رسانه‌ای، فضاسازی، مالی و... در حال گسترش ارزش‌های خود است تا ما را وادار به پذیرش آنچه غرب می‌گوید، کند. ما اگر تعارف کنیم فقط روز به روز به شکست نزدیک‌تر می‌شویم. امیدوارم دیر نشود.