چرا "وی‌چت" فیلتر شد؟

نرم افزار "گفتگو" که نسخه ایرانی "وی چت" محسوب شده با نمایش دقیق محل افراد بر روی نقشه، خطرات امنیتی برای کاربران بوجود آورده؛ چنین قابلیتی حتی در "وی چت" هم وجود نداشت.

کد خبر: ۲۴۴۰۶

تاریخ: ۱۶ دی ۱۳۹۲ - ۱۲:۰۲

به گزارش شهدای ایران به نقل ازعرش نیوز؛نرم‌افزار «وی‌چت» فیلتر شد و ازاین‌پس هیچکس از داخل ایران نمی تواند بدون استفاده از فیلترشکن یا وی‌پی‌ان از این اپلیکیشن استفاده کند. اگرچه این کار بازخوردهای متعددی داشت اما در این بین چند سوال مطرح شد که جوابی برای آن دریافت نکردیم.

1- اگر استدلال ما این باشد که این نرم‌افزار یک نرم‌افزار جاسوسی است این سوال مطرح می‌شود که آیا نرم‌افزارهای مشابه مانند VIBER که یک سیستم کاملا اسرائیلی است جز  موارد جاسوسی محسوب نشده و تنها "وی چت" که یک نرم افزار چینی است شامل چنین قانونی می‌گردد؟

2- اگر استدلال ما این باشد که این نرم افزار مخالف موازین فرهنگی و شرعی جمهوری اسلامی است بازهم این سوال مطرح می‌شود که نرم افزار جدیدی که در ایران به عنوان جایگزین "وی چت" نام برده می شود؛ چنین معایبی را ندارد؟

3- نکته بعدی که درمورد فیلتر شدن "وی چت" مطرح می‌شود این است که چرا مسئولان فیلترینگ سعی می‌کنند نرم‌افزار در بین عموم مردم جا باز کند و مورد استقبال قرار گیرد و سپس فیلتر کنند؟ آیا بهتر نیست در همان بدو ورود چنین نرم افزارهایی، با آن مقابله گردد و یا با فیلتر کردن مانع از گسترش آن شوند؟

4- چرا فرهنگ سازی جهت پیشگیری انجام نمی‌شود و تنها جهت درمان صورت می‌گیرد؟ آیا نباید قبل از ورود چنین نرم افزارهایی مسئولان در پی فرهنگ سازی باشند؟ چه ارگانی وظیفه فرهنگ سازی در جامعه را دارد؟ آیا هر نرم‌افزاری که تولید شد و مورد اقبال عمومی در دنیا قرار گرفت باید آن را فیلتر کنیم و بعد از فرهنگ‌سازی، آن را در اختیار مردم قرار دهیم؟

تکلیف نرم افزارهایی مانند "TANGO" و "LINE" که در حال حاضر فیلتر نیستند ولی کارکرد آنان همانند "وی چت" می باشد چیست؟ آیا مسئولان منتظر می‌مانند که چنین نرم افزارهایی هم مورد استقبال قرار گیرد و سپس فیلتر کنند؟ و یا در پی رفع این مشکل و فرهنگ سازی برآمده که هم معضلی به نام فیلترینگ فراموش شود و هم جوانان از چنین امکاناتی برخوردار گردند.

رهبر معظم انقلاب در دیدار با اعضای شوراى عالى انقلاب فرهنگى (92/9/19):  فرهنگ، برنامه‌ريزى لازم دارد؛ نبايد انتظار داشت كه فرهنگ كشور - چه فرهنگ عمومى؛ چه فرهنگ نخبگانى، دانشگاه‌ها و غيره و غيره - به خودىِ خود خوب بشوند و پيش بروند؛ نه، اين برنامه‌ريزى ميخواهد. نميشود مسئولين كشور مسئوليّتى احساس نكنند در زمينه‌ى هدايت فرهنگى جامعه. همان‌طور كه اشاره كردند آقاى رئيس جمهور، دولت و مسئولان موظّفند كه توجّه كنند به جريان عمومى فرهنگ جامعه؛ ببينند كجا داريم ميرويم، چه دارد اتّفاق مى‌افتد، چه چيزى در انتظار ما است.