تفاوت وعده صادقِ ۱ با ۲؛ آیا اسرائیل فرصت کافی دارد؟

مسؤولانی در رژیم صهیونیستی می‌گویند در حمله ماه آوریل ایران (وعده صادق) فرصت کافی برای هماهنگی جهت دفاع وجود داشت اما این بار مشخص نیست آیا زمان کافی باشد یا خیر.

کد خبر: ۲۴۳۹۷۵

تاریخ: ۱۳ مرداد ۱۴۰۳ - ۱۲:۰۷

به گزارش شهدای ایران به نقل از فارس - طی چهار ماه گذشته این دومین بار است که اسرائیل در حالت آماده‌باش کامل قرار گرفته و منتظر پاسخ نظامی ایران است. اردیبهشت ماه گذشته این آماده‌باش بیشتر از ده روز طول کشید و این رژیم به همراه آمریکا فرصت کافی یافتند تا تمام تدابیر دفاعی را اندیشیده و اجرا کنند تا آسیب را به حداقل برسانند.
اکنون بعد از ترور و شهادت اسماعیل هنیه که میهمان ایران بود، رژیم صهیونیستی بار دیگر ضمن نشان دادن اراده خود برای به آشوب کشیدن منطقه غرب آسیا، در لاک دفاعی فرو رفته تا خود را برای مجازات قریب الوقوع از طرف ایران آماده کند. آمریکا نیز تحرکاتی را در منطقه و در سطح سیاسی آغاز کرده و در حال آماده شدن برای مشارکت در دفاع از اسرائیل است.
امــا این بار، با عملیات وعده صادق-1، تفاوت‌هایی دارد؛ تفاوت نخست این است که حزب الله لبنان نیز سرگرم آماده شدن برای گرفتن انتقام سردار خود، فؤاد شکر از فرماندهان عالی رتبه حزب است که در حمله روز سه‌شنبه گذشته اسرائیل به ضاحیه (جنوب بیروت) به شهادت رسید. حزب الله تأکید کرده انتقام خون فؤاد را می‌گیرد. بنابراین این بار حزب الله، امکان هماهنگی کامل با ایران را دارد تا این انتقام همزمان گرفته شود. همین امر به گستره‌ی مجازات اسرائیل خواهد افزود. نصرالله به اسرائیلی‌ها گوشزد کرد که شاید الان بخندند و از ترور موفق شاد باشند، اما بزودی و برای مدت بیشتری، گریه خواهند کرد.
تفاوت دوم این است که در وعده صادق-1، ایران بیشتر با اولویتِ نشان دادن اراده و توان خود، آشکارا اعلام کرد که بزودی انتقام خواهد گرفت و اسرائیل بیش از ده روز فرصت آمادگی یافت. هنوز روشن نیست آیا ایران چنین فرصتی را دوباره به اسرائیل و آمریکا می‌دهد یا خیر. در مرتبه گذشته وزیر خارجه فقید ایران با سفرها و دیدارهای مکرر منطقه‌ای بارها، پیام و هشدارهای تهران را منتقل و زمینه دیپلماتیک مجازات اسرائیل را فراهم‌تر کرد اما این بار ظرف مدتِ کوتاهی پیام‌ها و هشدارهایی که باید داده می‌شده، از جمله کشوری در منطقه که در دفاع از اسرائیل مشارکت کرد، داده شده است.
حالا رسانه‌های اسرائیلی از جمله معاریو نوشته‌اند، اسرائیل در بالاترین سطح آماده‌باش قرار دارد و در آمریکا این نگرانی هست که ایران هر لحظه حمله را آغاز کند و آنگاه ائتلافِ دفاع از اسرائیل زمان کافی برای آماده کردن خود نداشته باشد... اسرائیل برای همه نوع سناریوهای ترسناک خود را آماده کرده. پناهگاه‌ها از روز جمعه (دیروز) باز شده، شمار زیادی از پارکینگهای زیرزمینی به بیمارستان موقت تبدیل شده و فرماندهی جبهه داخلی اسرائیل به اسرائیلی‌ها گفته در صورت تغییر دستورالعمل‌ها، آنها را سریعاً اعلام خواهد کرد.
تفاوت سوم در کیفیت حمله ایران است. ممکن است تغییر کند. آیا ایران از موشک‌های پیشرفته خود استفاده می‌کند؟ آیا تاکتیک متفاوتی با وعده صادق-1، برای دور زدن چند لایه پدافند آمریکایی، انگلیسی، فرانسوی، اسرائیلی استفاده می‌کند؟ آیا اضافه شدن توان حزب الله به این حمله، مجازات اسرائیل را دردناکتر نمی‌کند؟
و تفاوت چهارم در نوع یا تعداد اهداف نظامی است که ایران و حزب الله انتخاب می‌کنند. کدام نقطه یا تأسیسات نظامی هدف خواهد بود؟ آیا این خونخواهی، سرآغاز خونریزی بیشتر و عمیقتر اسرائیل خواهد شد که از هفتم اکتبر 2023 شروع شده؟ نکته مهم این است که ایران و کلا محور مقاومت، اهداف صرفاً نظامی و امنیتی را مد نظر قرار می‌دهند نه غیرنظامی را، هر چند برخی رسانه‌های اسرائیلی و در کمال تعجب همچنین شبکه سعودی العربیه، از طریق اخبار دروغ تلاش می‌کنند وانمود کنند که ممکن است نقاط غیرنظامی در زمره اهداف ایران یا حزب الله باشد.
همه این تفاوت‌ها نشان می‌دهد که به احتمال زیاد، مجازات اسرائیل با مجازات نخست در وعده صادق -1 متفاوت باشد اما چقدر و چگونه، نیازمند گذر زمان است. اما مهمتر از تفاوتهای قبلی، تفاوت آخر است؛ اینکه اسرائیل و نتانیاهو و تیمش بخواهند جنگ‌افروزی کنند و پاسخ بدهند و اگر زد و خورد رخ بدهد، قطعاً اسرائیل ضربات دردناکی را دریافت خواهد کرد که آمریکا را وادار خواهد کرد، با کشیدن افسار تل‌آویو، سریعتر تنش را متوقف کند.
فارغ از اینکه اسرائیل چطور مجازات شود، مهم این است طوری مجازات شود که سطح بازدارندگی ایران افزایش یابد. به نظر می‌رسد سطح بازدارندگی که وعده صادق ایجاد کرد، برای سران کنونی اسرائیل از جمله نتانیاهو که اتفاقا برای نجات خود از باتلاق غزه نیازمند بحران است، کافی نبوده و آنچه می‌تواند آن بازدارندگی را تکمیل کند، خونخواهی باشد، خونخواهی.