علیرضا زرین دست عنوان کرد؛

انوع مختلف ابتذال در تولیدات سینمایی/ به هر فیلمی نگاه می کنیم می بینیم شکلی از ابتذال در آن وجود دارد

سینمای کشور نیازمند نگرش های جدید و تازه است. ما نیازمند تولید آثاری هستیم که بتواند تأثیرات مطلوبی را روی آحاد افراد جامعه بگذارد. واقعاً نمی دانم چرا امروزه سینمای شبه کمدی اپیدمی شده؟

کد خبر: ۲۴۳۹۶۷

تاریخ: ۱۳ مرداد ۱۴۰۳ - ۱۰:۰۹

شهدای ایران: سرویس فرهنگی/علیرضا زرین دست فیلمبردار پیشکسوت سینما در خصوص اولویت های حوزه سینما در دولت چهاردهم با سینماپرس به گفتگو نشست.

مدیر فیلمبرداری فیلم های سینمایی «تسویه حساب» و «موج سوم»  اظهار داشت: اولین و مهمترین اتفاق در سینما این است که در مورد فیلمنامه و ساختارهای کیفی و کمی سینما تجدید نظر کنند. امروزه شاهد انواع مختلف ابتذال در تولیدات سینمایی هستیم و این روند باید پایان یابد!

وی ادامه داد: فیلمنامه های مطلوب باید راهگشای سینما شوند. باید سینما به سمت اندیشه برود و مدیران باید سینمای اندیشه ورز را احیاء کنند. باید فیلم های متنوع ساخته شود از جمله فیلم هایی که ارزش های فرهنگی و هنری داشته باشد و اگر قرار است شاهد فیلم های کمدی هم باشیم نباید مانند این موجی باشد که امروزه سینمای ایران دچارش شده است. این بسیار تلخ است که ما امروز به هر فیلمی نگاه می کنیم می بینیم شکلی از ابتذال در آن وجود دارد.

زرین دست تأکید کرد: سینمای کشور نیازمند نگرش های جدید و تازه است. ما نیازمند تولید آثاری هستیم که بتواند تأثیرات مطلوبی را روی آحاد افراد جامعه بگذارد. واقعاً نمی دانم چرا امروزه سینمای شبه کمدی اپیدمی شده؟

این سینماگر پیشکسوت تصریح کرد: چند فیلم فروش فوق العاده ای کردند و همه به این سمت رفتند که کمدی بسازند. این تلخ است که به سینما صرفاً به عنوان ابزاری برای بیزینس نگاه شود. درست است که مردم به شادی نیاز دارند اما به همین نسبت به محصول فرهنگی و آموزشی نیز نیاز دارند. سینما مکانی فرهنگی است و آنچه به وجود آورنده فرهنگ است باید در سالن های سینما نمایش داده شود.

مدیر فیلمبرداری فیلم های سینمایی «فرزند خاک» و «مزار شریف» که با سینماپرس گفت و گو می کرد در خاتمه  افزود: سازندگان سینما می توانند هدایت گر جامعه باشند و ذائقه و سلیقه مردم را کنترل کنند. ما نباید مردم را مجبور کنیم یک نوع فیلم ببینیم. امروزه از هر ۱۰ فیلم ۸ تا این معضل را دارند و این اتفاق بسیار تلخ و ناگوار است.