التقاطی هتاک

شاذگویی و سبک سخیف و هتاکانه او در مناظرات نشان می دهد که مهدی نصیری را نه می توان سیاستمدار اسلامی دانست نه فیلسوف و نه جامعه شناس.

کد خبر: ۲۳۶۸۲۲

تاریخ: ۲۰ خرداد ۱۴۰۲ - ۱۴:۱۸

شهدای ایران: از قدیم گفته اند سیب را که بالا بیندازی هزار چرخ می خورد تا پایین بیاد.

تاریخ معاصر این مرز و بوم طلبه‌های آخوندزاده ای که ابتدای طلبگی را در مکتب پدر خویش آغاز کرده و متاسفانه در ادامه راه زندگی تحت تاثیر جریان ها و مکاتب غربی و شرقی قرار گرفتند کم به خود ندیده است.

گاهی محو رنگ و لعاب لیبرال ها شده و گاهی مرعوب شعارهای توده پسند سوسیالیسم بودند.

در این میانه بوده اند امثال جلال آل احمد که بعد از مدتی غربزدگی را در خود احساس کرده و سرانجام خسی شدند در میقات دریای بندگان الهی.

مهدی متولد ۱۳۴۲ شهر دامغان دقیقاً همان سیبی است که مشغول چرخ خوردن در پیچ و تابِ سیاسی و اجتماعی و رسانه های عصر حاضر است تقریباً هر موضوعی که در صحنه سیاسی و اجتماعی ایران اتفاق می‌افتد لاجرم شاذگویی و نظرات دشمن شاد کن از جانب مهدی نصیری شنیده می‌شود.

طلبه سال ۱۳۵۴ دامغان و بعدها حوزه علمیه قم مدت‌ها است که حرمت طلبگی را مثل لباس پیامبر بر رخت غفلت آویخته و توهین به بزرگان حوزه و علمای دین را قوت غالب خود پنداشته است.

گویی اول شوال هر سال قمری یک صاع هتاکی و جسارت را زکات فطره خویش قرار می‌دهد. این هتاکی همان درسی است که نصیری به خوبی آموخته و به احسن وجه به ظهور می رساند.

زیاد گفتن و کم شنیدن باعث شده تا مهدی نصیری فرصت تتبع و جستار در متون اصلی اسلامی را نداشته باشد. کم سوادی و اطلاعات کم دینی و علمی او باعث شده تا هم اعتبار کلمات او زیر سوال رفته و هم دایره مخاطبان نخبگانی خویش را از دست بدهد. اهتمام برای تبدیل شدن به یک سلبریتی اجتماعی را می توان تنها جذابیت مهدی نصیری برای دنبال کنندگان وی دانست.

مهدی نصیری امروز تبدیل شده است به برکه ای به عمق چند سانتی متر که سعی کرده از هر سبد گلی بچیند و لاجرم سرانجام کار در هیچ زمینه تخصص لازم برای اثرگذاری نخبگانی را به دست نیاورده است.

آمارهای نادرست و کم دقتی در ارائه نظرات بارها او را به ورطه عذرخواهی مکرر کشانده تا جایی که می توان او را متهم به سندروم پوزش بیقرار دانست.

نصیری در فتنه ها و اغتشاشات کف خیابان بارها درصدد توجیه تحرکات ضد امنیتی شورشیان برآمده و آنها را افرادی نامیده که فقط از در فقر دست به اقدام علیه امنیت جامعه زده اند و به صورت بسیار مرموز دست عیان منافقین را در هدایت و تحریک مردم در انجام این فتنه‌ها پاک و مبرا دانسته است.

نمی توان جریان یا چهره سیاسی همسو با نظام و حاکمیت را جست که از طعنه و کنایه و تعریض و هتاکی مهدی نصیری در امان مانده باشد. حمله به قانون حجاب و عفاف در جامعه با توجه به شناخت افکار مهدی نصیری امری واضح و مبرهن است.

او را می‌توان مردی نامید که تمام تلاش خودش را مصروف دانسته تا به همه پیروان و دوستان ملت و نظام هتاکی کرده و آنها را از خود ناراضی کند.

مردی که در عدالت طلبی و عدالت خواهی معجونی را طلب می‌کند که از شهید محراب کوفه تا چگوارای آرژانتینی را توأمان داشته باشد غافل از اینکه این سبک تفکرات التقاطی سالها پیش و در دهه ۶۰ در ایران به کار خود پایان داده است.

اعاذناالله و ایاکم من شرور انفسنا.

*رسا