داوود رسولیان خطاب به مدیران فرهنگی:

از روی هوا نمی توان ادعا کرد که به سینمای تراز انقلاب رسیده ایم!/به عقیده شما مبانی انقلاب چیست؟/برای انقلاب چه کرده اید؟

شما چطور خود را ایرانی مسلمان می دانید اما در فیلم های تان هیچ شاخصه ای از ایران و اسلام وجود ندارد؟ چه کسی پاسخگوی این فجایع است؟ چرا شما باید فیلمی مثل «چرا گریه نمی کنی؟» را در جشنواره فجر انقلاب نمایش دهید که صریحا عنوان می کند به مردم توصیه می کنم گه نخورند؟ آیا شما هنوز نمی‌دانید کسانی که این قبیل آثار را می سازند افرادی هستند که وقتی در فتنه اخیر پیروز نشدند حالا لج کرده و تلاش می کنند با ایجاد انحراف در حوزه فرهنگ و هنر اهداف شوم خود را پیاده سازی کنند؟

کد خبر: ۲۳۵۱۰۳

تاریخ: ۳۰ بهمن ۱۴۰۱ - ۱۲:۰۶

شهدای ایران:سرویس فرهنگی/ داود رسولیان طراح جلوه های ویژه سینما گفت: مدیران فرهنگی یا شناخت سطحی از سینما دارند و یا مشاوران ناآگاه به کار می گیرند و به همین علت هنوز حتی مفهوم سینمای تراز انقلاب را نمی‌ دانند و از همین رو مدعی می شوند که ما به سینمای تراز انقلاب رسیده ایم! پرسش بنده از ایشان این است که به عقیده شما مبانی انقلاب چیست؟

طراح جلوه های ویژه فیلم‌های سینمایی «فرار از جهنم» و «مردی شبیه باران» طی گفت و گویی افزود: ما باید این سوألات را از دوستان که در وزارت ارشاد، سازمان سینمایی و… هستند بپرسیم که شمایی که پیچ و مهره های انقلاب هستید برای این انقلاب چه کردید؟ در کدامیک از فیلم های جشنواره چهل و یکم و فیلم هایی که این روزها در حال اکران هستند مبانی انقلاب اسلامی متجلی شده است؟

وی ادامه داد: بی تردید در دنیای امروز برنده ترین سلاح فرهنگ و اثربخش ترین سلاح سینما است از این رو ما زمانی می توانیم در سینمای کشورمان پیروز شویم و بر دشمنان فائق آییم که به سینمای تراز انقلاب دست پیدا کنیم! ما باید مصادیق اهداف و آرمان های انقلاب اسلامی را در فیلم ها ببینیم.

این سینماگر سپس با طرح یک پرسش از مسئولان فرهنگی‌ و سینمایی متذکر شد: شما قبل از جشنواره چهل و یکم بارها اعلام کردید به سینمای تراز انقلاب نزدیک‌ شده اید، این بدان معنا است که تمامی آثار جشنواره باید بر اساس شاخصه های انقلاب اسلامی تولید شده باشند؛ حالا ما اگر با تسامح با شما برخورد کنیم از شما می خواهیم فقط ۵ مثال بزنید که کدام فیلم ها را بر اساس شاخصه های انقلاب اسلامی تولید کردید؟

رسولیان با تأکید بر اینکه سالانه در سینمای کشور حدود ۱۰۰ فیلم تولید می شود که حتی ۵ درصد از این فیلم ها معیار و شاخصه های انقلابی ندارند اظهار داشت: شما فقط دنبال کمیت گرایی هستید و کیفیت برایتان اهمیت ندارد از این رو مرتبا اعلام می کنید که مثلا امسال تعداد فیلم هایی که در شهرستان ها تولید شده و یا تعداد آثار سینمای دفاع مقدس زیاد شده؛ خوب این اتفاق به خودی خود چه دستاوردی برای سینما محسوب می شود وقتی شاخصه های انقلاب در این آثار به چشم نمی‌خورند؟

این طراح جلوه های ویژه سینما خطاب به مدیرا سینمایی تصریح کرد: فرهنگ کیلویی و عددی نیست که شما با کمیت گرایی و ارائه آمار تلاش می کنید کارتان را مهم جلوه دهید! شما موظفید زوایای مغفول مانده را واکاوی و شناسایی کنید و کمی و کاستی های موجود در حوزه سینما را برطرف کرده و این سینما را به سمت سینمای تراز انقلاب اسلامی سوق دهید.

رسولیان در همین راستا افزود: فرهنگ مقوله ای کیفی و اثرگذار است؛ شاید یک زمان فقط یک جمله، یک آیه، یک کتاب یا یک حدیث بتواند باعث ایجاد تغییرات بنیادین در جامعه شود؛ پس توجه به اعداد و ارقام در حوزه فرهنگ و هنر بی معنا است و فی نفسه هیچ مزیتی محسوب‌ نمی شود و هرگونه ادعایی که بر اساس آمار و ارقام صورت گیرد از اساس ادعای عبثی است. البته بنده به نیت شما شک ندارم که خالص است اما معتقدم که شناخت تان از حوزه فرهنگ سطحی است!

برنده سیمرغ بلورین بهترین جلوه های ویژه برای فیلم «به کبودی یاس» در بخش دیگری از این گفتگو تأکید کرد: در هر جامعه و کشوری زمانی که گروهی موفق می‌ شوند عنان هدایت فرهنگی جامعه شان را در دست بگیرند از دوستان و یاران و هم مسلکان خود دعوت می کنند تا در کنارشان باشند، به آن ها مشاوره دهند تا آن ها بتواند. حوزه زیرمجموعه خود را تقویت کنند اما متأسفانه در کشور ما چنین پدیده ای وجود ندارد.

وی یادآور شد: اگر دولت قبلی بخش های مهمی از جامعه را به انحراف برد الآن که به فضل الهی یاران انقلاب سکان هدایت جامعه را در دست گرفته اند باید با آرمان های انقلاب همراه و همسو شوند؛ ما باید تلاش کنیم به نفع مردم و انقلاب اسلامی کار و تلاش کنیم اما اسفا که در بخش کثیری از آثارمان این همراهی با اهداف انقلابی نمود ندارد.

رسولیان ادامه داد: در شرایط فعلی باید کمیت گرایی برای همیشه کنار گذاشته شود و آثار بر اساس کیفیت شان ارزیابی شوند؛ ما باید جامعه را به سمت نور و تعالی و اسلام ناب محمدی (ص) که مدنظر معمار کبیر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی (ره) و مقام معظم رهبری حفظه الله است پیش ببریم. پرسش اینجا است که چرا باید در دولت انقلابی آثاری تولید شوند که سرشار از سیاه نمایی اند و عاری از فرهنگ و مسائل اعتقادی؟

وی‌ با بیان اینکه باعث تأسف است که برخی فیلم ها نه تنها از فرهنگ ایرانی که از اسلام نیز به دور هستند تصریح کرد: آقایان چرا خودزنی می کنید؟ شما چطور خود را ایرانی مسلمان می دانید اما در فیلم های تان هیچ شاخصه ای از ایران و اسلام وجود ندارد؟ چه کسی پاسخگوی این فجایع است؟ چرا شما باید فیلمی مثل «چرا گریه نمی کنی؟» را در جشنواره فجر انقلاب نمایش دهید که صریحا عنوان می کند به مردم توصیه می کنم گه نخورند؟ آیا شما هنوز نمی‌دانید کسانی که این قبیل آثار را می سازند افرادی هستند که وقتی در فتنه اخیر پیروز نشدند حالا لج کرده و تلاش می کنند با ایجاد انحراف در حوزه فرهنگ و هنر اهداف شوم خود را پیاده سازی کنند؟

رسولیان افزود: همین فیلمی که اسم بردم سرشار از حفره است؛ چطور در این فیلم علنا بی پروایی روابط زناشویی به تصویر کشیده شده و آقایان مجوز حضور آن را در جشنواره فجر انقلاب صادر کرده اند؟ کدام زن ایرانی قبول می کند با دوست دختر همسرش کنار بیاید و حتی او را آرایش کند؟ این فیلم حتی در صحنه ای به عزاداری های مسلمانان هم به نوعی توهین کرد؛ آیا شما می دانید مشغول تبلیغ چه چیزی هستید؟ نه فقط این فیلم که بخشی از فیلم های فجر چهل و یکم با این قبیل معضلات روبرو بودند.

این سینماگر افزود: آقایان شما موظفید با آدم های امتحان پس داده هم اندیشی کرده و سیاست واحدی را بر اساس صلاحدید و نظرات این هنرمندان شاخص انقلابی و متعهد برای سینمای کشور اتخاذ کنید. شما باید از افراد موثر در سینمای انقلاب دعوت به همکاری کنید و نتایج عملکردتان را به اطلاع عموم ملت شریف و انقلابی ایران اسلامی برسانید. شما باید برای این کشور آثاز شاخص تولید کنید.

وی با بیان اینکه از روی هوا نمی‌توان ادعا کرد که به سینمای تراز انقلاب رسیده ایم تصریح کرد: این باعث تأسف است که سینما همان راهی را می رود که مدیران قبلی رفته اند؛ همان هایی که وقتی من تنها فیلم ضد صهیونیستی را ساختم‌ مرا بایکوت کردند و نادیده گرفتند.

رسولیان در پایان این گفتگو افزود: چرا الآن مدت مدیدی است که بنده طرحی را برای تولید به بنیاد سینمایی فارابی داده ام اما هر بار که از بخش فرهنگی پیگیری می کنم به بنده عنوان می کنند که هنوز وقت نکرده ایم طرح شما را بخوانیم؟ این یعنی چه؟ چطور فرصت کرده اند طرح و فیلمنامه هایی را بخوانند که ماحصل آن ها را در همین جشنواره شاهد بودیم اما وقت خواندن طرح های انقلابی را ندارند؟ این ها پرسش هایی است که باید صریح و شفاف پاسخ داده شود.