نگاهی دیگر به پدیده فحاشی رکیک در ایام اغتشاشات

با فحاشی اغتشاشگران و به خصوص دانشجویان فحاش در محیط دانشگاه چه باید کرد؟!

کد خبر: ۲۳۳۳۲۵

تاریخ: ۰۹ آبان ۱۴۰۱ - ۱۳:۲۲

به گزارش    شهدای ایران،  فحش‌های رکیک اغتشاشاگران در خیابان وقتی به برخی دانشگاه‌های معتبر و حتی به دختران دانشجو رسید، بسیاری را نگران کرد و ترس از آثار چنین رفتارهای علاوه بر خانواده‌ها، جامعه علمی کشور را نیز در برگرفت. اما واقعیت این است که باید جرات بیشتری در تحلیل این نوع کنش زشت اجتماعی و سیاسی باید داشت. از منظر احادیث دینی نکات قابل توجهی بدست می آید که بسیار راهگشا در فهم و حتی مواجه با این آفت زشت است. جالب است که دشنام بقدری در اسلام مذمت شده که از فحش دادن به اشیا و حتی شیطان نیز پرهیز داده شده است.

یک: بررسی و تحلیل گفتمان و تاکتیک‌های لیدرهای خارج نشین در این چهار هفته اخیر نشین می دهد که فحش دادن و ترویج آن بخشی از تاکتیک مورد تاکید آنها برای مقابله با جمهوری اسلامی است. اما فحش علاوه بر نشان دادن پستی و باطن اپوزیسیون جمهوری اسلامی نشانه ضعیف بودن آنها است. چنانچه امام باقر(عليه السلام) فرمودند: «سِلَاحُ اللِّئَامِ قَبِيحُ الكَلَامِ به صورت طبیعی نیز وقتی دو فرد با یکدیگر درگیر می‌شوند، عموما فرد ضعیف نسبت به فرد قوی و به هنگامه مغلوب شدن، فحاشی می‌کند. فحاشی نشانه احساس ضعف شدیدی است که اپوزیسیون نسبت به قدرت و برتری جمهوری اسلامی دارند. از این منظر فحاشی اپوزیسیون یک نقطه بسیار امیدوار کننده و حاوی حقایقی بزرگ است!

دو: جریانات ضدانقلاب خارج نشین که در پشت صحنه طراحی می کنند و معترضین و حتی دانشجویان را مجبور به فحش دادن می‌کنند، قطعا اهدافی را دنبال می‌کنند. شاید یکی از مهمترین اهداف آنها را در این حدیث بتوان یافت. لا تَسُبُّوا الناسَ فَتَكتَسِبُوا العَداوةَ بَينَهُم .به مردم ناسزا مگوييد كه با اين كار در ميان آنها دشمن پيدا مى‌كنيد . به این معنا که آنها با استراتژی ترویج فحاشی در بین دانشجویان تلاش می‌کنند اولا جامعه را نسبت به این قشر دشمن کنند و دشمنی بین جامعه و دانشگاه ایجاد شود و ثانیا حتی دشمنی بین مردم با مردم در محیط داخلی ایران ایجاد کنند. اما در این طراحی هم شکست خوردند، سخنان سردار سلامی مبنی بر اینکه با همین جوانان معترض سراغ دشمن خواهیم رفت و یا مدارای بیش از حد انتظاری که در دانشگاه با دانشجویان فحاش در حال صورت گرفتن است، نشانه این است که مدیریت کشور حواسش به این طراحی دشمن کامل جمع است.

سه: اما با فحاشی اغتشاشگران و به خصوص دانشجویان فحاش در محیط دانشگاه چه باید کرد؟! شاید اولین گام این باشد که به این جمله حکیمانه امام علی (ع) عمل شود. مَهْلاً يا قَنبرُ ! دَعْ شاتِمَكَ مُهانا تُرْضِ الرَّحمنَ و تُسخِطُ الشَّيطانَ و تُعاقِبُ عَدُوَّكَ؛ آرام باش قنبر! دشنام گوىِ خود را خوار و سرشكسته بگذار، تا خداى رحمان را خشنود و شيطان را ناخشنود كرده و دشمنت را كيفر داده باشى.

گام دوم نیز در این حدیث امام علی (ع) نهفته است:  إنّي أكرَهُ لَكُم أن تَكُونُوا سَبّابِينَ ، و لكِنَّكُم لو وَصَفتُم أعمالَهُم و ذَكَرتُم حالَهُم ، كانَ أصوَبَ في القَولِ و أبلَغَ في العُذرِ.  من خوش ندارم كه شما ناسزا گو باشيد، بلكه اگر اعمال و رفتار و موقعيت [باطل] آنها را خاطرنشان كنيد ، مؤثّرتر و در بيان عذر و حجّت رساتر و قانع كننده‌تر باشد .

اما اگر به دام تقابل شعار و فحش دادن بیافیتم حتما جبهه ارزشی و انقلابی شکست خواهد خورد، زیرا در حدیث داریم که ما تَسابَّ اثنانِ إلاّ غَلَبَ ألأَمُهُما .یعنی هيچ دو نفرى يكديگر را ناسزا نگفتند مگر آن كه پست ترينشان چيره گشت .و همچنین امام كاظم عليه السلام فرمود؛ ما تَسابَّ اثنانِ إلاّ انحَطَّ الأعلى إلى مَرتَبةِ الأسفَلِ .هيچ گاه دو نفر به يكديگر ناسزا نگفتند مگر اين كه آن يك كه برتر است به مرتبه آن كه فروتر است سقوط كرد .یعنی جبهه انقلاب در صورت به دام افتادن در فحاشی حتما سقوط ذاتی پیدا خواهد کرد.

چهار: این روزها اکثریت جامعه ایران از برخی شعارهای اقلیتی ناچیز علیه رهبر معظم انقلاب و هتک حرمت به ولایت فقیه سخت دلگیر هستند و برایشان تکرار این موضوع نیز رنج آور است. اما واقعیت این است که سابُّ المُؤمِنِ كالمُشرِفِ على الهَلَكَةِ .ناسزا گوىِ به مؤمن همچون كسى است كه در آستانه هلاكت باشد .سرنوشت بد و به ذلت افتادن مخالفین ولایت فقیه حتی آندسته که به ظاهر اهل رعایت آداب اخلاقی و حتی دینی بودند در چهل سال گذشته پیش روی چشم همه هست و فحاشان که تکلیف شان معلوم است خیلی زودتر از آن مخالفین به ظاهر بااخلاق‌تر به نابودی خود نزدیک می‌شوند.

*مهدی جهان تیغی