یادداشت؛

برای او که مرامش را عشقست/لطفا به آقای شهردار بگویید به نقاشی او روی دیوار دست نزنند

لطفا به آقای شهرداری منطقه ی چند بگویید به نقاشی او روی دیوار دست نزنند.بگذار برای همه این سوال ایجاد شود که اگر عده ای با نقاشی آن قهرمانِ مردم دارِ نام آشنای روی دیوار مخالفند چه کسی را شایسته ی نقاشی شدن روی دیوار های محلات می دانند!

کد خبر: ۲۳۲۹۸۸

تاریخ: ۱۶ مهر ۱۴۰۱ - ۱۰:۱۵

شهدای ایران:طیبه فرید/نمی دانم شهرداری منطقه چند آمده بود نقاشی اش را روی دیوار کشیده بود،چقدر هم عین خودش قشنگ بود،چشم هایش مراقب خانه ها و خیابان بود!رفتیم با نقاشی اش عکس یادگاری گرفتیم!

فرشته ای که دستی در آفرینشش داشت جوری چشم هایش را کشیده بود که ما تا عمر داشته باشیم یادمان نرود چه قدر مهربان بوده.
حتما وقتی قرار بود به زمین بیاید فرشته هابدرقه اش کرده بودند!خدا به فرشته ها گفته بود قرار است درآینده ی روزگارِ خودش آدم علیه السلامی باشد.
از همان ها که مولای ما گفته بود می بینم از مشرق گروهی برای بدست آوردن حق به پا می خیزند...
او با شهادت رفت، تا سیر استکمالی اش کامل  شود،چیزهایی که ما نه خوابش را می بینیم و نه تصوری ازآن داریم!
ما قشنگی چشم‌های او را درک می کنیم و اینکه چهره اش برایمان آشناست!!!انگار سال ها با او حشر و نشر داشتیم!
برایتان نگفتم!!!!
می خواستم بروم کربلا ؛همه گفته بودند خطای محض است توی آن شلوغی ها بچه ها را ببرید!
دو روز قبل رفتن ،سحر جمعه خوابش را دیدم !!روی خاکریزهای شلمچه منتظر بود! قشنگی چشم هایش قابل توصیف نبود!برایم هدیه آورده بود ....
چند تا دفتر برای بچه ها!روی جلدش را امضا کرد که به سلامت بر می گردید....
تمام مسیر اربعین او هم بود!با ابومهدی !!!مراقب آدم‌ها !مراقب مشایه...
وقتی برگشتم رفتم‌ پیش دیوار !روزهای اول نا آرامی ...پیشانی اش رنگی شده بود !رنگ‌رقیق بنفش کبود از روی پیشانی اش حرکت کرده بود تا لبه های یقه اش،تا روی اسمش.یادم آمد به حرف های آن حکیم‌که گفته بود حال امروز مردم حاکی از باطن مسوولینست!!!!
چقدر منطبق بود با حال و هوای این بنفش کبود وسط نقاشی او روی دیوار....
بنفش کبوود...
او که این رنگ ها را ریخته بود ناخواسته حرف های نگفته را زده بود!رنگ بنفش کبودی که روی پیشانی اش متبلور شده بود غصه های هشت ساله ی یک ملت بود...
دو سه روز بعد شیر پاک خورده ای آمده بود رنگ ها را شسته بود!بماند که غصه ی آن خاطرات بنفش و هشت سال خیانت و به باد دادن یک نسل از ذهن آدم ها پاک نمی شود...
خوشحال بودم ...
عکس قهرمان ملی روزگارِ خودش ،او که موقع آمدن به زمین فرشته ها بدرقه اش کرده بودند همچنان روی دیوار بود و چشم هایش هنوز به خانه ها وخیابان ...
نا آرامی ها که شدت گرفت یکروز دیدمش!
روی دیوار ....
با لکه های سیاه ...
از آن سیاهی ها که نمی شود پاکش کرد...
چشم هایش اما سالم مانده بود ،هنوز هم به خانه ها و خیابان نگاه می کرد....
فرشته ها کسی که رنگ نفرت را روی دیوار پاشیده بوددیده بودند!
من اما ندیدم.
اما اگر ببینم ازو می پرسم :
اگر آشوبها و غارت اموال عمومی برفرض محال نتیجه داد نقاشی کدام قهرمانتان را می خواهی بجای نقاشی او روی دیوار بکشی؟
او برای یک سانت از تمامیت این خاک شب و روز نداشت اما قهرمان های شما بانک ها و ایستگاه های اتوبوس را به آتش نفرت می کشند و ....
پرده ی خانه را کنار می زنم ،چهره اش با وجود لکه های سیاهِ وسط صورتش هنوز هم مصمم و مهربانست!
چشمش به خیابان است...
لطفا به آقای شهرداری منطقه ی چند بگویید به نقاشی او روی دیوار دست نزنند.
بگذار برای همه این سوال ایجاد شود که اگر عده ای با نقاشی آن قهرمانِ مردم دارِ نام آشنای روی دیوار مخالفند چه کسی را شایسته ی نقاشی شدن روی دیوار های محلات می دانند!
قهرمانشان کی و کجاست ؟وچقدر برای حفظ این آب و‌خاک از جان گذشته....
تقدیم به آن مسلمان ایرانی،آن قهرمان ملی ،که دشمنان این آب و خاک از چشم هایش در هراسند