اوباما «جدیدترین رهبر دغل باز آمریکا»

استیفن لندمن محقق منتقد آمریکایی با اشاره به تاریخ سیاه و سوابق آمریکا در عهدشکنی، تحریم جدید شرکت‎های خارجی و ایرانی را مصداق نقض روح توافق ژنو می‎داند و می‌گوید: توافقات آمریکا حتی ارزش کاغذی را که بر روی آنها نوشته می‎شوند، ندارند؛ بنابراین ایرانیان نباید از رفتار اوباما و دولت آمریکا در زیرپا گذاشتن توافق ژنو متعجب شوند.

کد خبر: ۲۲۷۱۴

تاریخ: ۲۴ آذر ۱۳۹۲ - ۱۵:۵۲

به گزارش شهدای ایران به نقل از افکارنیوز، استیفن لندمن محقق آمریکایی با اشاره به پیمان شکنی جدید آمریکا در اعمال تحریم جدید علیه ایران، آن را مسبوق به سابقه دانست.

وی قرن‎ها رنج کشیدن آمریکاییان بومی را ذکر می‎کند که از سال ۱۴۹۲ تا امروز، بارها وعده و عهدشکنی را تجربه کرده‎اند و می‎افزاید: "این روش امپریالیسم است. چیزی تغییر نکرده است. از هر زمانی بدتر شده است."

این محقق می‎گوید: "تصمیم سازان آمریکایی در دریاها به دنبال استیلا بودند. امروز، آنها در سطح جهانی به دنبال آن [استیلا] هستند. می‎خواهند در این زمینه بدون رقیب باشند. هیچ چیز نمی‎تواند مانع از رسیدن آنها به این هدف شود."

لندمن، اوباما را "جدیدترین رهبر دغل باز آمریکا" و یک دروغگو نامید و گفت: "توافقات آمریکا حتی ارزش کاغذی را که بر روی آنها نوشته می‎شوند، ندارد. ایرانیان نباید متعجب شوند."

ژنو کل برنامه هسته‎ای ایران را هدف قرارداده است

وی به سوال‎هایی که در مقاله جیمز پتراس مطرح شده است نیز اشاره می‎کند که آیا توافق "تاریخی" ژنو یک واقعیت یا یک سراب است؟ آیا به ۳۴ سال ایران هراسی پایان خواهد داد؟"

لندمن خود پاسخ می‎دهد که با وجودی که حتی گزارش‎های اطلاعاتی آمریکا آن را رد کرده‎اند اما "دروغ بزرگ درباره تهدید هسته‎ای ایران همچنان پابرجاست."

پتراس معتقد است توافق ژنو "امکانِ داشتن قابلیت برنامه هسته‎ای ایران را هدف قرار داده است، زیرا نه سلاحی برای از بین بردن است و نه نقشه سلاحی وجود دارد."

وی نتیجه می‎گیرد: "پس تمام روند کنونی مذاکرات برای تضعیف برنامه هسته‎ای صلح آمیز و قانونی ایران است."

در ادامه آمده است: "اولویت بلندمدت سیاست آمریکا-اسرائیلی از بین بردن استقلال ایران است. جایگزین کردنِ آن با یک حکومت دست نشانده طرفدار غرب است. پیش بردن امپریالیسم آمریکا-اسرائیلی است. حذف تمام کشورهای رقیب است."

لندمن به تلاش‎های چند دهه اخیر ایران برای بهبود روابط با غرب اشاره کرده است که همراه با آمادگی در زمینه دادن امتیازات هسته‎ای بوده است. "اما این تلاش‎های صادقانه رد شدند. آیا ژنو بیشتر یک سراب است تا واقعیت؟ آیا همچنان خیانت، سیاست رسمی آمریکاست؟"

وی می‎نویسد: "از یک سو دولت مقامات رسمی [دولت] اوباما از کنگره می‏‎خواهند که تحریم‎های جدید تصویب نکنند. از سوی دیگر تحریم خود را اجرائی می‎کند."

لندمن در پایان به تشریح تحریم جدید شرکت‎های خارجی و ایرانی می‎پردازد و آن را مصداق نقض روح توافق ژنو می‎داند.