خانواده ام، زندگی ام را سوزاندند

«هر کس می شنود پدر و برادرم رویم اسید پاشیده اند، تعجب می کند. آنها پدر و برادر تنی من هستند. اما نمی دانم چرا چنین بلایی بر سرم آوردند. » این اظهارات دختری 29 ساله به نام تهمینه است که شش ماه قبل قربانی خشم پدر و برادرش شد.

کد خبر: ۲۲۷۱۲

تاریخ: ۲۴ آذر ۱۳۹۲ - ۱۵:۴۴

به گزارش شهدای ایران به نقل ازشبکه ایران :  آنها که مخالف جدایی تهمینه از شوهرش بودند، با همدستی یکدیگر او را با اسید سوزاندند. حالاتهمینه که در کنار خانواده اش احساس امنیت نمی کند برای مداوا به آلمان سفر کرده است. او چند روز قبل در گفت وگویی تلفنی حادثه یی که برایش رخ داده بود را برای خبرنگار «اعتماد» بازگو کرد.

چطور شد که با خانواده ات دچار اختلاف شدی؟
فروردین ماه سال 91 یکی از همکارانم از من خواستگاری کرد و چون جوان خوبی به نظر می رسید با او پای سفره عقد نشستم. اوایل همه چیز خوب بود اما یکی، دو ماه که گذشت فهمیدم شوهرم معتاد است. او مدام به من دروغ می گفت. او اعتیادش را انکار می کرد و می گفت مصرفش تفریحی است. چند مرتبه من را در محل کارم کتک زد. دیگر تحملش را نداشتم. به همین دلیل تصمیم گرفتم پیش از شروع زندگی مشترک مان از او جدا شوم. همین موضوع باعث ناراحتی خانواده ام شد.

چرا خانواده ات با جدایی تو مخالف بودند؟
آنها می گفتند برای مان خوب نیست که تو طلاق بگیری. پدرم می گفت آبروی خانواده مان می رود و همه می گویند شاید عیب از خانواده ما بوده. با این حال من تصمیمم را گرفته بودم تا هر طور که شده طلاق بگیرم. حتی پدرم تهدید کرد که اگر جدا شوم من را می کشد اما تصمیم من قطعی بود.

در ادامه چه اتفاقی افتاد؟
مدتی گذشت و من از شوهرم طلاق گرفتم. کشمکش های من و خانواده ام حدود 9 ماه طول کشید. می دانستم که پدر و برادر کوچک ترم نقشه کشیده اند که بلایی سرم بیاورند اما دقیقا نمی دانستم چه تصمیمی دارند.

درگیری ها از چه زمانی شروع شد ؟
از جهیزیه ام شروع شد. چون شاغل بودم با پول خودم جهیزیه ام را خریده بودم. یک روز وقتی از سر کار آمدم، دیدم فرشی که خریده بودم، نیست. از پدرم در این باره سوال کردم. گفت مگر تو نمی خواهی طلاق بگیری. فرش به دردت نمی خورد. همه وسایلت را می فروشم. گفتم وسایل را خودم خریده ام. پدرم گفت تو با آبرویم بازی کردی و نمی گذارم زنده بمانی.

چطور رویت اسید پاشیدند ؟
همان روز که پدرم این جمله را گفت، چند دقیقه بعد برادرم آمد. او و پدرم من را به باد کتک گرفتند. برادرم موهای من را از پشت گرفت و من را روی زمین کشید. او دست و پایم را گرفت. در ادامه مادرم یک گالن آورد و به پدرم داد. او هم محتویاتش را روی صورتم ریخت. داخل ظرف پر از اسید بود. من از درد به خودم می پیچیدم اما آنها من را کتک می زدند. در ادامه یک طناب آوردند و دور گردنم پیچیدند. قبلادیده بودم که پدرم آن طناب را می بافد اما نمی دانستم آن را برای چه می خواهد. بعد از آن دیگر چیزی نفهمیدم.

چه زمانی به هوش آمدی ؟
نمی دانم چقدر گذشته بود که چشمانم را باز کردم. درد همه وجودم را گرفته بود. پدرم تلویزیون تماشا می کرد و مادرم هم در آشپزخانه بود. برادرم هم رفته بود یک گونی بیاورد و من را داخل آن بیندازد. دوان دوان خودم را به حمام رساندم. زیر دوش رفتم تا اسیدها پاک شود. چشمانم را شست وشو دادم تا کور نشوم. پدرم که دید من به حمام رفته ام دوباره سراغم آمد. برادرم هم سر رسید. می خواستند من را بکشند اما به دست و پای شان افتادم و التماس کردم. پدرم گفت اگر تو زنده بمانی از ما شکایت می کنی. اما من قول دادم شکایت نکنم. بعد از چند ساعت با برادر بزرگ ترم که رابطه خوبی با من داشت تماس گرفتند و او من را به بیمارستان رساند. وقتی در بیمارستان های قزوین نشد برایم کاری بکنند من به تهران منتقل شدم.

چطور شد که پای پلیس وسط کشیده شد؟
در بیمارستان مدام از من می پرسیدند چه کسی این بلارا بر سرت آورده اما من از ترس حرفی نمی زدم. تا اینکه پلیس آمد و من همه چیز را گفتم.

در آن شرایط که نمی توانستی به خانه برگردی کجا را برای ادامه زندگی انتخاب کردی؟
بعد از آن مدتی در بهزیستی بودم. اما آنجا شرایط خوبی نداشت. امکاناتی نداشت. فقط به عنوان سرپناه می شد از آنجا استفاده کرد. چون شنیده بودم از خارج از کشور امکانات خوبی برای درمان وجود دارد تصمیم گرفتم به خارج از کشور بروم.

آیا چنین کارهای خشونت باری در خانواده ات سابقه داشت؟
این موضوع به سال ها قبل برمی گردد. نخستین مرتبه حدود 20 سال قبل پدر و مادرم برسر ارثیه یی که به مادرم رسیده بود با یکدیگر دچار اختلاف شدند. مادرم می خواست ارثیه اش را به دایی ام ببخشد اما پدرم اصرار می کرد که مادرم باید ارثیه اش را بگیرد. سر همین موضوع مدت ها با یکدیگر اختلاف داشتند تا اینکه یک روز مادرم روی پدرم اسید پاشید. به دلیل همین موضوع مادرم مدتی زندانی شد اما بالاخره پدرم رضایت داد و او آزاد شد. از همان زمان رابطه پدر و مادرم با یکدیگر زیاد خوب نبود.

چطور شد به خارج از کشور رفتی؟
مدتی دنبال گرفتن ویزا بودم. البته به دفتر ریاست جمهوری هم رفتم و از آقای روحانی هم کمک مختصری گرفتم. بالاخره توانستم با زحمت پول بلیت هواپیما را تهیه کنم و به آلمان بیایم.

پزشکان آلمانی چه تلاش هایی برای مداوایت انجام دادند؟
پرشکان بعد از انجام معاینه های دقیق گفتند باید صورتم به طور کامل جراحی شود. خوشبختانه در این حادثه به چشم هایم آسیبی نرسید اما اسید، صورت و دست هایم را از بین برد. دکتر ها گفتند چون بدنم ورم دارد باید سه ماه صبر کنم تا تورم از بین برود. روزها به سرعت در حال طی شدن هستند و نمی دانم وقتی زمان جراحی برسد پولش را از کجا بیاورم.

آیا دولت آلمان به تو کمکی می کند؟
از دولت آلمان هم تقاضای کمک کردم اما تقاضایم رد شد. به همین دلیل از دولت ایران و آقای دکتر روحانی می خواهم به من کمک کند. من در شرایط سختی زندگی می کنم و مجبور شدم به آلمان بیایم. اینجا هزینه ها سرسام آور است و امیدوارم بتوانم چند ماه دیگر دوام بیاورم.

درباره آخرین وضعیت پرونده ات صحبت کن. شکایت تو از پدر و برادرت به کجا رسید؟
چند هفته قبل جلسه دوم رسیدگی به پرونده ام برگزار شد. وکیلم پیگیر کارهایم است اما نمی دانم قرار است چه حکمی صادر شود. فعلاکه پدر و برادرم با وثیقه آزاد هستند و من از همین موضوع نگرانم. من از سایه خودم هم می ترسم. نگرانم که آنها دوباره سراغم بیایند و باز هم رویم اسید بپاشند.

در آلمان روزهایت را چطور می گذرانی؟
در آلمان همیشه یا در بیمارستان هستم یا اینکه در خانه افتاده و درد را تحمل می کنم. بیشتر از هر چیز از ایستادن جلوی آینه می ترسم. وقتی چهره خودم را می بینم همه بدبختی های زندگی در یک آن، جلوی چشمم می آید. این روزها تمرکز ندارم و نمی دانم چه سرنوشتی در انتظارم است. وقتی در خیابان های آلمان راه می روم آلمانی ها با ترحم به من نگاه می کنند. هرچند آنها تقصیری ندارند اما از چنین نگاه هایی متنفرم. با نگاه های ترحم آمیز شان تحقیر می شوم.

حالابرای ادامه زندگی ات چه تصمیمی داری؟
نمی دانم قرار است چه اتفاقی بیفتد اما از مسوولان و همه مردم خواهش می کنم به من کمک کنند تا سلامتی ام را به دست بیاوردم. من زندگی خوب و سالمی داشتم اما رفتار اعضای خانواده ام زندگی ام را تباه کرد. هر کس که می شنود پدر و برادرم رویم اسید پاشیده اند تعجب می کند. آنها پدر و برادر تنی من هستند. اما نمی دانم چرا چنین بلایی بر سرم آوردند.

منبع: روزنامه اعتماد