سنگ اندازی بانیان مشکلات موجود بر سر راه تعامل دولت و مجلس

بانیان خسارت محض برجام و عاملان قرارداد خسارت بار توتال و بانیان خسارت هنگفت کرسنت، اصلا در جایگاهی نیستند که درباره وظایف مجلس و رابطه دولت و مجلس اظهارنظر کنند.

کد خبر: ۲۲۳۵۰۳

تاریخ: ۰۸ دی ۱۴۰۰ - ۱۱:۲۵

به گزارش شهدای ایران، روزنامه شرق در مطلبی با عنوان «زمستان سرد روابط بهارستان و پاستور» نوشت:«چالش نمایندگان مجلس با وزرای دولت سیزدهم ادامه دارد... در اولین روزهای آبان، یکی از نمایندگان از مدارا با دولت گفته بود که البته همیشگی نخواهد بود...نماینده آبادان نیز وزیر راه را تهدید کرد که او را استیضاح می‌کنند».

در ادامه این مطلب آمده است:«عملکرد وزیر صمت چنان بود که شنیده شد لطف‌الله سیاهکلی، نماینده قزوین، به دنبال جمع‌کردن امضا برای استیضاح اوست... یکی دیگر از وزرایی که نام او برای استیضاح شنیده می‌شد، احسان خاندوزی، وزیر اقتصاد بود... دولت و مجلس در سه ماه پیش‌رو، باید درباره بودجه ۱۴۰۱ چالش بزرگی را از سر بگذرانند. باید دید وزرا و نمایندگان مجلس در این خصوص به توافق و تعامل خواهند رسید یا سال جدید پیش‌رو شاهد سؤال از وزرا یا استیضاح آنها خواهیم بود».

در دولت رئیسی نسبت به روحانی وضعیت بدتر شده است/ توهم اصلاح‌طلبان به روایت عضو سابق تیم مذاکره‌کننده

یکی از وظایف اصلی مجلس شورای اسلامی، نظارت بر عملکرد دولت و ریل گذاری برای قوه مجریه در اداره امور کشور است. بر همین اساس مجلس یازدهم در روندی معمول و رایج به سوال از وزرا و برگزاری نشست با مقامات ارشد دولت مشغول است.

در این میان نمایندگان مجلس با رد شایعات پیرامون استیضاح وزرا تاکید کرده اند که بازه زمانی ۳ الی ۴ ماه و آن هم با توجه به میراثی که دولت روحانی تحویل داد، زمانی معقول برای تصمیمگیری پیرامون استیضاح وزرا نیست. ۸ سال سوءمدیریت در دولت قبلی، در مدت زمان سه الی چهارماه قابل جبران نیست و قطعا زمان بیشتری برای این امر لازم است.

و اما جریان اصلاح طلب به عنوان بانی اصلی مشکلات موجود، در پی سنگ اندازی در مسیر تعامل دولت و مجلس است و اینگونه القا می کند که وضعیت فعلی در روابط دو قوه، شکرآب است و با بی انصافی و غرض ورزی، آن را به زمستان سرد تعبیر می کند.

اصلاح طلبان در حالی این ادعا را مطرح می کنند که خود پیش از این حامی اصلی «وکیل الدوله ها» در مجالس گذشته و به خصوص  مجلس دهم بوده اند. وکیل الدوله ها بجای آنکه نماینده ملت باشند، کارچاق کن دولت در بهارستان بوده و صرفا به دنبال منافع شخصی و قبیله ای و باندی خود بودند.