هدیه کریسمس امام(ره) که اشک بانوی مسیحی را درآورد

حجت الاسلام والمسلمین سید علی اکبر محتشمی پور در خاطرات خود به روزهای اقامت امام در نوفل لوشاتو پرداخته و از هدیه های ویژه ای گفته که به سفارش ایشان و به مناسبت عید میلاد حضرت مسیح سلام الله علیه به دست همسایه ها رسید.

کد خبر: ۲۲۳۳۸۰

تاریخ: ۰۵ دی ۱۴۰۰ - ۱۰:۳۷

به گزارش شهدای ایران، مرحوم حجت الاسلام والمسلمین سید علی اکبر محتشمی پور که نه تنها در نجف و مدت تبعید امام خمینی (س) که در نوفل لوشاتو نیز از همراهان و نزدیکان ایشان بود، در خاطره ای به برنامه های امام برای مسیحیان ساکن در نوفل لوشاتو پرداخته و اینگونه نقل کرده است:

مسأله ای که بسیار قابل توجه بود طرز رفتار و برخورد حضرت امام در نوفل لوشاتو بود،‌‎ ‎‌به طوری که تمام اهالی محل را به خود جذب کرده بود، اهالی محل که در بدو ورود امام‌‎ ‎‌ممکن بود ناراضی باشند؛ زیرا رفت و آمد زیادی می شد و آرامش محل از بین رفته بود؛‌‎ ‎‌اما به مرور زمان به رضایت آنها انجامید.‌

از جمله برنامه هایی که امام در آنجا اجرا کردند و خیلی مؤثر بود، این بود که شب‌‎ ‎‌تولد حضرت عیسی مسیح(ع) پیامی برای مسیحیان جهان فرستادند که خبرگزاری ها آن را‌‎ ‎‌پخش کردند و در کنار این پیام، دستور دادند که هدایایی را که از ایران آورده اند مثل گز،‌‎ ‎‌آجیل، شیرینی و... بین اهالی نوفل لوشاتو تقسیم کنند. ما آن شب شیرینی ها و گزها را‌‎ ‎‌تقسیم کردیم و در کنار هر یک از بسته ها یک شاخه گل گذاشتیم و هر چند نفر به طرفی‌‎ ‎‌رفتیم، من آن چند جایی که رفتم دیدم مردم خیلی متعجب شده اند از اینکه یک رهبر‌‎ ‎‌مسلمان ایرانی شب میلاد حضرت مسیح(ع) چنین کاری می کند. یادم هست زنگ یکی‌‎ ‎‌از خانه ها را زدم، خانمی در را باز کرد، هدیه حضرت امام را به او دادم، چنان هیجان زده‌‎ ‎‌شده بود که قطرات اشک از چهره اش فرو ریخت.‌

این برخوردها و طرز رفتار امام آنچنان اثر گذاشته بود که یک روز دیدیم یکی از اهالی‌‎ ‎‌نوفل لوشاتو تقاضای ملاقات نمایندگان محل با امام را دارد؛ امام هم بی درنگ وقت دادند‌‎ ‎‌و روز بعد بود که پانزده نفر از اهالی محل با شاخه های گل آمدند. امام به مترجم فرمودند‌‎ ‎‌که احوال آنان را بپرسد و ببیند که آیا نیاز یا کار خاصی دارند؟ آنها گفتند:

نه، ما فقط‌‎ ‎‌آمده ایم از نزدیک امام را ببینیم و این شاخه های گل را به عنوان هدیه آوردیم؛ امام هم با‌‎ ‎‌تبسم شاخه های گل را یکی یکی از دست آنها گرفتند و در میان ظرف و تنگی که در‌‎ ‎‌کنارشان بود قرار دادند، و آنها هم خیلی خوشحال شدند و از حضور امام رفتند.‌‎
‌‎ ‎‌‎
‎برشی از کتاب پرتوی از خورشید؛ ص 195