گزینه اصلی ریاست بانک مرکزی کیست؟

مروری بر سوابق اجرایی و علمی علی صالح آبادی نشان می دهد ۱۷ سال تجربه مدیریت ارشد بازار پول و سرمایه و رویکرد توسعه‌ای وی، شاید مهمترین دلیلی است که وی را مناسب ترین گزینه برای ریاست کل بانک مرکزی مطرح کرده است.

کد خبر: ۲۱۸۹۳۶

تاریخ: ۳۰ مرداد ۱۴۰۰ - ۱۵:۱۹

به گزارش شهدای ایران، با مشخص شدن اسامی وزرای پیشنهادی آقای رئیسی و بطور مشخص دو عضو اصلی از تیم اقتصادی کابینه دولت سیزدهم، یعنی وزیر پیشنهادی اقتصاد و رئیس سازمان برنامه و بودجه، این روزها گمانه زنی ها بیش از پیش به عضو دیگر تیم اقتصادی، یعنی رئیس کل بانک مرکزی معطوف شده است، عضوی که بدون شک در شرایط فعلی نقش کلیدی در موفقیت سیاست های اقتصادی دولت خواهد داشت.

در میان اسامی که طی یکی دو هفته اخیر درخصوص تصمیم رئیس جمهور برای واگذاری مسئولیت بانک مرکزی به وی شنیـده میشود، نام دکتر علی صالح آبادی از بقیه گزینه ها پررنگ تر است و به احتمال زیاد، بزودی باید وی را رئیس کل بانک مرکزی در دولت سیزدهم بدانیم.

علی صالح آبادی کیست؟
علی صالح آبادی، دانش آموخته دکتری مدیریت مالی دانشگاه تهران است و کارشناسی ارشد خود را هم در همین رشته، از دانشگاه امام صادق (ع) اخذ کرده است. او اولین رئیس سازمان بورس و اوراق بهادار بعد از تصویب قانون بازار اوراق بهادار بود که از سال 1384 تا اواخر سال 1393، یعنی به مدت حدود 10 سال، ابتدا مسئولیت دبیرکلی سازمان کارگزاران بورس اوراق بهادار تهران و پس از آن، مسئولیت ریاست سازمان بورس و اوراق بهادار را برعهده داشت. صالح آبادی را به عنوان مدیری توسعه گرا می شناسند که نقش کلیدی در شکل گیری ساختار نوین بازار سرمایه داشتـه است. برخی از مهمترین اقدامات صالح آبادی در سازمان بورس و اوراق بهادار عبارتند از:

- تأسیس بورس های چهارگانه (بورس اوراق بهادار تهران، فرابورس ایران، بورس کالای ایران و بورس انرژی) در چارچوب قانون بازار اوراق بهادار

- تأسیس نهادهای مالی جدید شامل صندوق های سرمایه گذاری، شرکت های تأمین سرمایه، شرکت های سبدگردان، مشاور سرمایه گذاری و سایر نهادهایی که امروز، سهم قابل توجهی در توسعه بازار سرمایه و تأمین مالی از این بازار داشته‌اند.

- توسعه و عملیاتی کردن ابزارهای مالی جدید شامل انواع صکوک، اسناد خزانه اسلامی و ..... که علاوه بر شرکت ها، دولت در حاضر بخش عمده ای از کسری بودجه خود را ازطریق انتشار این اوراق تأمین می‌کند.

- توسعه فناوری اطلاعات در بازار سرمایه، راه اندازی معاملات آنلاین به عنوان مهمترین زیرساخت فناورانه در تسهیل امکان سرمایه گذاری در بورس.

- تسهیل در روند پذیرش شرکت های متعدد در بازار سرمایه، تنوع بخشیدن به شرکت ها و صنایع حاضر در بورس به ویژه در اجرای اصل 44 قانون اساسی.

- تکمیل قوانین و مقررات بازار سرمایه، از جمله قانون توسعه ابزارها و نهادهای مالی جدید.

علی صالح آبادی در آذر ماه سال 1393، یعنی تقریبا اواخر دوره قانونی مسئولیت 10 ساله خود در سازمان بورس و اوراق بهادار، با حکم علی طیب نیا، وزیر وقت امور اقتصادی و دارایی به مسئولیت ریاست هیات مدیره و مدیرعاملی بانک توسعه صادرات، به عنوان یکی از بانک های تخصص کشور در حوزه صادرات و فعالیت های ارزی صادرات محور منصوب شد و از آن تاریخ تا به امروز به مدت بیش از 6 سال، وی عهده دار مسئولیت مدیرعاملـی این بانک است.

حضور صالح آبادی که پیشتر در سازمان بورس، تجربه نظارت بر بانک های پذیرفته شده در بازار سرمایه را که اغلب جزو بانک های بزرگ کشور بودند، در کارنامه خود داشت در بانک توسعه صادرات به عنوان یک بانک مهم ارزی، آنهم در شرایط تحریم، از او مدیری جوان اما با تجربه و در عین حال، بدون حاشیه و تخصص گرا در سطوح ارشد بازار مالی کشـور، به ویژه بازار پول و سرمایـه ساخته است.

عضویت در شورای فقهی بانک مرکزی با حکم وزیر اقتصاد، رئیس و موسس انجمن مالی اسلامی ایران، عضویت در شورای عالی بورس، عضویت در شورای عالی اصل 44 و ریاست هیات پذیرش بورس ها، از جمله سایر مسئولیت های صالح آبادی به شمار می‌رود.

مروری به سوابق اجرایی و علمی علی صالح آبادی نشان میدهد 17 سال تجربه مدیریت ارشد بازار پول و سرمایـه و رویکرد توسعه ای وی، شاید مهمترین دلیلی است که رئیس جمهور را به این نتیجه رسانده که وی می‌تواند مناسب ترین گزینه برای ریاست کل بانک مرکزی باشد، به ویژه اینکه به نظر میرسد اشتراک دیدگاهها بین صالح آبادی و خاندوزی در حوزه های اقتصادی، در مقایسه با دولت های قبل بسیار بیشتر بوده و همین امر، میتواند به سال ها ناهماهنگی و اختلاف نظر بین بانک مرکزی و وزارت اقتصاد که در دولت های مختلف، سبقه تاریخی داشته و هزینه های مختلی را به اقتصاد کشور تحمیل کرده است، پایان دهد، اختلافاتی که یک نمونه بارز آن – که در اواخر دولت روحانی به دعوای علنی دژپسند و روحانی در رسانه ها بدل شد - بحران بازار سرمایه در سال 99 را رقم زد و با فرصت سوزی و ایجاد هزینه های بسیار برای کشور، میلیــون ها سهامدار را به خاک سیاه نشاند.