اما و اگر‌های چینش کابینه سیزدهم

تنها تا چند هفته دیگر، کابینه جدیدالورود سید ابراهیم رئیسی جایگزین دولتمردان فرتوت، ناکارآمد و بی تدبیر حسن روحانی خواهند شد و زمام امور اجرایی کشور را در دست خواهند گرفت. در این بین اگرچه گمانه زنی‌ها درباره ترکیب احتمالی دولت آینده، روز به روز شدت یافته و اسامی گوناگونی در این باره نقل محافل است، اما نگرانی‌هایی نیز از جانب دلسوزان و علاقه‌مندان به دولت نوسفر سیزدهم نیز مطرح می‌شود.

کد خبر: ۲۱۷۷۶۰

تاریخ: ۲۳ تير ۱۴۰۰ - ۱۶:۴۴

به گزارش شهدای ایران، تنها تا چند هفته دیگر، کابینه جدیدالورود سید ابراهیم رئیسی جایگزین دولتمردان فرتوت، ناکارآمد و بی تدبیر حسن روحانی خواهند شد و زمام امور اجرایی کشور را در دست خواهند گرفت. در این بین اگرچه گمانه زنی‌ها درباره ترکیب احتمالی دولت آینده، روز به روز شدت یافته و اسامی گوناگونی در این باره نقل محافل است، اما نگرانی‌هایی نیز از جانب دلسوزان و علاقه‌مندان به دولت نوسفر سیزدهم نیز مطرح می‌شود.

راه اندازی سامانه نظرخواهی از مردم برای معرفی کارگزاران دولتی و مدیران، شاید در نگاه اول ایده‌ای خوب و جالب به نظر آید، اما از آنجا که نفس انتخابات، تفویض اختیارات مردم به منتخب جمهور است، شاید دیگر نیازی به ایجاد اینگونه سامانه‌ها احساس نشود. مضاف بر اینکه از بدیهیات ورود به عرصه نامزدی و انتخابات ریاست جمهوری، داشتن برنامه‌ای کلان و منسجم است که طبیعتاً باید تیمی متشکل از عناصر اجرایی کاربلد و متخصص نیز از مدت‌ها پیش، خود را برای بالفعل نمودن این طرح‌های بالقوه، آماده کرده باشند تا در صورت توفیق در عرصه انتخابات و در دست گرفتن دولت، آن برنامه‌ها را به منصه ظهور برسانند.
از سوی دیگر، از گوشه و کنار خبر می‌رسد که بنابر اخبار غیررسمی، گزینه‌هایی برای تصدی مسئولیت در برخی وزارتخانه‌های کلیدی و مهم مطرح هستند که بررسی رزومه و سوابق ایشان بر دل‎نگرانی‌ها در این باره دامن می‌زند. به عنوان نمونه، در میان اسامی مطرح برای پذیرش مسئولیت در وزارت کشور دولت سیزدهم، نام فردی دیده می‌شود که بجز سابقه مدیرمسئولی یک روزنامه، شهرداری یک شهر و اداره یک استان، تجربه مضاعفی در کارنامه اش وجود ندارد.

افزون بر این، آنگونه که از شواهد پیداست، سهم خواهان نزدیک به سایر نهاد‌های به ظاهر همسو، در پوشش همراهی با دولت منتخب درصدد تصاحب کرسی‌های قدرت هستند و در این راه از هیچ تلاش و کوششی دریغ نمی‌کنند. از صف بستن حُکم بدستان ستادی برای بهره مندی از غنائم گرفته تا گمانه زنی‌های درباره حضور قریب الوقوع تنی چند از تجدیدنظرطلبان در کابینه با توجیه فراجناحی بودن دولت، از جمله دل‎مشغولی‌هایی است که نمی‌توان به سادگی از کنار آن گذشت.

با این همه، باید منتظر ماند و دید که طی روز‌ها و هفته‌های منتهی به جابجایی دولت‌های دوازدهم و سیزدهم، ترکیب و چینش اولین کابینه در قرن جدید چگونه رقم خواهد خورد و اینکه آیا شایستگان و ذی‎حقان، عهده دار مسئولیت‌ها خواهند شد یا اینکه درب دولت به همان پاشنه گذشته خواهد چرخید؟!