استعفا در اوج کرونا؛وقتی دست‌های پنهان بحران‌سازی کنند!

گویا از دولتمردان قصد ندارند پای دخالت‌های بی‌جا و بی‌مورد خود را از گلیم وزارتخانه بهداشت بیرون بکشند، دخالتی که در این بازه زمانی آشفتگی مقابله با کرونا را دو چندان می‌کند و توش و توان کادر درمان را بیش از پیش مصروف حواشی ایجاد شده می‌کند.

کد خبر: ۲۰۹۳۶۱

تاریخ: ۰۱ آذر ۱۳۹۹ - ۱۶:۲۲

به گزارش شهدای ایران، آنگونه که از شواهد و قرائن پیداست، اختلاف وزارت بهداشت و کابینه دولت حجت الاسلام روخانی از همان ابتدای شیوع کرونا در کشور آغاز شد.

در ابتدای این بحران همه‌گیر، وزیر بهداشت خواستار ایجاد محدودیت‌های بیشتری برای مقابله با کرونا بود؛ اما هر بار مقامات دولتی با این امر مخالفت می‌کردند. این فراز و فرودها و در کنار آن اختلاف‌های درون سازمانی در وزارت بهداشت تا آنجا ادامه یافت که به رغم مقاومت‌هایی که از سوی مقامات ارشد دولت می‌شد؛ تعطیلی‌های دوهفته‌ای تهران در روزهای آغازین سال و نوروز سال گذشته با هدف کاهش آمار مبتلایان ومرگ و میر بیماران مبتلا به کرونا عملی شد.

اما پس از تعطیلات نوروزی دوباره دولت با ایجاد محدودیت‌های بیشتر مخالفت‌ کرد که این مخالفت‌ها منجر به صعود چند‌پله‌ای آمار ابتلا و مرگ و میرهای ناشی از کرونا شد؛ تا آنجا که نام کشورمان در ردیف کشورهای تراز اول در مقام ابتلا و درگیری با بیماری کرونا قرار گرفت.

در ادامه این اختلافات، رهبر معظم انقلاب با تخصیص و برداشت مبلغ یک میلیارد از صندوق توسعه ملی موافقت کردند. بر اساس توافقات صورت گرفته و درخواست وزیر بهداشت از مقام معظم رهبری، قرار شد این مبلغ منحصرا در زمینه مقابله با همه‌گیری و گسترش بیماری کرونا و درمان بیماران کرونایی مصروف و هزینه شود.

اما برخلاف تعهدها و توافق های یاد شده دولت حسن روحانی نه‌تنها حاضر به همکاری با وزارت بهداشت دراین‌باره نشد، بلکه تنها 27 درصد از مبلغ مذکور را به وزارت بهداشت پرداخت کرد و بخش مهمی از بودجه یک مبلیارد یورویی را برای رتق و فتق امور مربوط به بیمه بیکاری سازمان تأمین اجتماعی اختصاص داد!
با اینهمه اخبار موثق حاکی از آنست که تتمۀ بودجه مذکور همچنان بلاتکلیف است و با توجه به احتیاج مبرم وزارت بهداشت هنوز مابقی این بودجه به حساب‌ وزارت بهداشت واریز نشده است.

وزیر بهداشت در روزهای آغازین مهرماه سال جاری در واکنش به اهمال‌ورزی دولتمردان در موضعی انتقادی سخنان گلایه آمیز خود را اینگونه توئیت می‌کند: «از یک میلیارد دلاری که رهبری از صندوق توسعه ملی موافقت کردند، ماه‌هاست به‌جز سهم کوچکی نگرفته‌ام و نمی‌دانم [این بودجه را] برای کدام کار مهم‌تر گذاشته‌اند؟»

معاون نمکی؛دیده بان رئیس جمهور

شنیده‌ها از ارتباط مستقیم و بدون واسطه کارمندان تحت نظر وزیر بهداشت با حسن روحانی حکایت دارد، ارتباطی که برخلاف رسومات معمول و متعارف شکل گرفته است. پیش از این اظهارات رئیس‌جمهور درباره ابتلای 25 میلیون ایرانی به کرونا یکی از نمونه اطلاعاتی است که از این مسیر کسب شده بود! به گونه ای که اظهارات شگفت‌انگیز رئیس‌جمهور با مضمون یاد شده !انتقاد برخی پزشکان و اعضای ستاد ملی کرونا را در پی داشت.

دکتر مصطفی قانعی، رئیس کمیته علمی ستاد مقابله با کرونا، در یک برنامه تلویزیونی در مورد ایمنی جمعی گفت: این فرضیه‌ای‌ است که در همه دنیا وجود دارد، اما کارایی ندارد و .نمی‌توان مردم یک جامعه را به حال خود رها کرد تا همگی مبتلا شوند، پس این روش نمی‌تواند یک استراتژی باشد

رقیب تراشی برای وزیربهداشت!

مشورت‌های این چند نفر با رئیس‌جمهور و توجه حسن روحانی به اظهارات آن‌ها درباره کرونا، موجب ازهم‌گسیختگی ارتباط بین دولت و وزارت بهداشت شد، همین عامل موجب انتشار شایعه چندباره استعفای وزیر بهداشت از سمت خود او بود! شایعه‌ای که سعید نمکی آن را چندین بار رد کرد و گفت: « موضوع استعفای بنده صحت ندارد و من استعفایی تقدیم هیئت دولت نکرده‌ام.»

اما پس از مواضع تند وزیر بهداشت درباره پرداخت مطالبه بودجه یک میلیارد یورویی، هجمه‌هایی علیه وزارت بهداشت از سوی نزدیکان برخی از چهره های دولت آغاز شد، هجمه‌هایی که در شایعه پراکنی های دروغین حول استعفای آقای وزیر نمود پیدا کرد و  به‌نوعی چنین عملکردی را می توان رقیب تراشی برای سعید نمکی قلمداد کرد!

استعفا در اوج بحران کرونا؛ خدمت یا خیانت!

تنش های موجود در وزارت بهداشت که چون آتش زیر خاکستر بود عاقبت دامنگیر این وزارتخانه درگیر تبعات کرونا شد. به این معنی که روز گذشته موضوع استعفای دو تن از مقامات وزارت بهداشت مطرح شد؛ استعفای این دو تن در شرایط بحران کرونا نیز به نظر یک خطای بزرگ به شمار می‌آید.

چراکه امروز شرایط حوزه بهداشت و درمان کشور می‌طلبد تا همفکری و تلاش همه‌جانبه  ای در دولت صورت گیرد و این تلاش یاریگر وزارت بهداشت باشند؛ اما بر خلاف این انتظار . تلاشی عبث، وزارت بهداشت را مورد هجمه و هجوم قرار داده که به نظر این تلاش تنها در صدد استعفای وزیر نیست و هدفی فراتر را پی گرفته اند.

با این وجود بیراه نیست اگر ادعا کنیم که این تلاش مشکوک گذشته از تبعات و تلفاتی که به پیکره جامعه وارد کرده، مقوله امنیت روانی جامعه را نیز دستخوش اهداف غیر انسانی خود قرار داده است؛ لذا شایسته است که دستگاه های مسئول و متولیانی است که در صدد استقرار آرامش و امنیت در جامعه هستند، به این مقوله ورود کرده و صره را از ناصره جدا کنند.