فضاسازی آقای وزیر درباره فیلترینگ و بی توجهی به شبکه ملی اطلاعات

کد خبر: ۲۰۰۱۴۶

تاریخ: ۲۷ خرداد ۱۳۹۹ - ۱۶:۱۸

شهدای ایران: «محمدجواد آذری جهرمی» وزیر ارتباطات در مصاحبه با روزنامه همشهری در پاسخ به این سوال که «شما به رسانه ها گفتید که فشردن دکمه فیلترینگ از اختیارتان خارج است، اما بعضی رسانه ها تاکید دارند این امر بدون نظارت شما امکان پذیر نیست» گفت:«مشکل از جایی شروع می شود که تنها یک دکمه فیلترینگ وجود ندارد و این دکمه ها هم زیر دست یک نفر نیستند».

آذری جهرمی در ادامه گفت:«وزارت ارتباطات می تواند بین سایر اعضای دولت هماهنگی ایجاد کند تا به وحدت رویه برسند. همچنین این وزارتخانه می تواند برای مشکلات اینچنینی بهترین راه حل ها را پیدا کند که دغدغه های فرهنگی برخی، الزاما به فیلترینگ سایت ها ختم نشود و مسدودسازی(فیلترینگ) به حداقل ممکن برسد. هیچ شبکه اجتماعی مورد نیاز مردم تاکنون با آرای کارگروه مسدود نشده است جز "وی چت" که در ابتدای سال ۹۲ فیلتر شد. برخی دوست دارند بگویند که دست وزیر ارتباطات روی دکمه فیلترینگ رفته اما همه مدارک و شواهد موجود است. حکم دهنده مشخص است. اجراکننده مشخص است. شما خودتان می توانید ببینید دست چه کسی روی دکمه رفته است».

متاسفانه وزیر ارتباطات دولت روحانی در مصاحبه مذکور، نظارت بر فضای مجازی را امری ناپسند جلوه داده است. این در حالی است که موضوع نظارت بر فضای مجازی در بسیاری از کشورها در سطوح مختلف اجرا می شود و امری بدیهی و ضروری است.

برای نمونه در سال ۹۶، پلیس دانمارک به خاطر ارسال ویدئوی رابطه جنسی پسر و دختری ۱۵ ساله برای یکدیگر، برای بیش از هزار جوان تشکیل پرونده داد. این افراد، متهم بودند که از طریق فیس‌بوک خود، «ویدئویی ناشایست از کودکان» را برای افراد دیگر ارسال کرده‌اند. (نکته قابل توجه اینجاست که این افراد، ویدئوی مذکور را به‌صورت عمومی منتشر نکرده و فقط برای همدیگر فرستاده بودند).

۱۰۰۴ نوجوان و جوان در دانمارک تنها به دلیل ارسال یک ویدیوی جنسی برای یکدیگر تحت تعقیب و مجازات قرار گرفتند. این در حالی است که دانمارک یکی از  بی‌قیدترین کشورها در روابط جنسی است و مسائل دینی و مذهبی در آن کشور در پایین‌ترین سطوح نسبت به سایر کشورهای اروپا قرار دارد.

در یک نمونه دیگر، در فروردین ۹۷ دولت فرانسه اعلام کرد قصد دارد نرم‌افزار پیام رسان موبایلی رمزگذاری شده اختصاصی خود را راه‌اندازی کند و علت این امر نگرانی های امنیتی از جاسوسی دولت های خارجی است. کره جنوبی نیز در سال‌های گذشته برای محافظت از منافع ملی خود، پروژه  «شبکه ملی اینترنت پر سرعت کره» را با هدف  آسان‌سازی دسترسی به اطلاعات، کنترل و مدیریت فضای مجازی و تفکیک ترافیک داخل و خارج کشور اجرا  کرد.

اکنون نقاب مستقل بودن و در خدمتِ آزادی بیان بودن از چهره تلگرام و اینستاگرام و دیگر شبکه‌های اجتماعی خارجی مشابه افتاده است.

اینکه عده‌ای بگویند ما به شبکه‌های اجتماعی عمدتا آمریکایی، احتیاج داریم و زندگی ما به آن وابسته است، بنابراین باید (به هر قیمت) دایر باشد و عده‌ای دیگر بگویند باید مسدود و فیلتر بکنیم، دوگانه‌ای انحرافی و گمراه‌کننده است.

ما هم به شبکه‌های اجتماعی و ارتباطی نیاز داریم و هم به تامین امنیت و آزادی و قانونمندی و حقوق حاکمیتی آن. ورود به بحث از میانه آن غلط است. اصل بحث که به امنیت و استقلال و آزادی و سیادت- و یا خدای ناکرده ضعف و گرفتاری و شبیخون خوردگی- ما مربوط می‌شود، «شبکه ملی اطلاعات و ارتباطات» است؛ همان که سالهاست رهبر حکیم انقلاب مطالبه می‌کنند اما متاسفانه با اهتمام دولت و وزارت ارتباطات همراه نمی‌شود. ما باید از این وابستگی که قدرت انتخاب و چانه زنی و تامین امنیت را از ما می‌گیرد، خارج شویم.