«شاه نجف» و روایتی برای نوجوان‌ها؛

عبدالرضا هلالی با نماآهنگی برای شب‌های قدر به تلویزیون برگشت

نباید نمک مداحی در جامعه با گسترش این مدل کارها از بین برود و ذائقه مخاطب تغییر کند، استفاده از تولیدات تصویری باید به گسترش طیف مخاطبان بپردازد. نباید اصل معارف قربانی فرم و موسیقی شود.

کد خبر: ۱۹۸۳۹۹

تاریخ: ۳۱ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۱۹:۰۰

شهدای ایران: چند شب گذشته همزمان با شب های قدر نماآهنگی روی آنتن شبکه های مختلف رفت که نگاه های زیادی را به خود جلب کرد و در فضای مجازی هم دست به دست چرخید. شاید در این مدت شما هم چشمتان به نماآهنگ شاه نجف عبدالرضا هلالی خورده باشد، اثری که تلفیقی از مداحی و سرود است و با حضور نوجوانان ضبط شده است. این نماآهنگ که حدود 4 دقیقه است در شب‌های قدر در چند شبکه از جمله یک، سه، پنج، آموزش و افق روی آنتن رفت. «ماه من» هم یکی از برنامه‌هایی بود که سحر چند شب پیش آن را نمایش داد و در همین مدت توانست با اقبال جالبی از سوی بینندگان روبه‌رو شود. در کنار قالب این کار که باعث شده به واسطه همان گروه سرود علاوه بر بزرگترها، نوجوانان هم به جمع مخاطبانش اضافه شوند، حضور عبدالرضا هلالی بعد از مدتی دوری از تلویزیون به این رسانه هم از مواردی است که در دیده شدن آن تاثیر ویژه ای داشت. اما این که نماآهنگ شاه نجف چطور شکل گرفت و چه شد که این بازگشت اتفاق افتاد موضوعی بود که آن را از باعث و بانیان این اثر جویا شدیم.

توجه به نوجوانان با حضور خودشان
این نماآهنگ جزو آثاری است که به همت گروه بسیج صدا و سیما تولید شده است، به همین دلیل ما هم کم و کیف آن را از علی خشایار فرد، مدیر نماآهنگ‌های بسیج سازمان پرسیدیم. او درباره شروع شکل‌گیری این ماجرا می‌گوید: مدتی بود که عبدالرضا هلالی در فضاهای مختلفی حضور و فعالیت داشت اما هنوز در تلویزیون خبری از او نبود. در این بین حسینیه کربلایی‌های شمیران پیشنهاد داد که یکی از مداحی‌های قدیمی او را در قالب تازه‌ای به صورت تصویری ارائه دهیم، اتفاقی که با همکاری بسیج صدا و سیما به شکل گروه سرود و در فرم نماآهنگ شکل گرفت.

اما انتخاب این مداحی هم موضوعی بود که او درباره‌اش گفت: مداحی این اثر در زمانی که توسط هلالی خوانده شد، مورد استقبال قرار گرفت و خیلی‌ها با آن همراه شدند. به همین دلیل ما هم تصمیم گرفتیم در این همکاری سراغ همین شعر برویم و با حضور مداح آن شکلی را که شب‌های گذشته دیدید عرضه کنیم.

به گفته خشایارفرد، پیش بردن این کار با حسینیه کربلایی‌ها بوده و در واقع این مجموعه مجری طرح است. آنها برای تولید این اثر از ظرفیت حسینیه و گروه سرود احلی من العسل هم استفاده کردند، گروهی که حضور نوجوانان و بچه‌ها در آن، از ویژگی‌ها و شاخصه‌های اصلی‌اش است.

خشایارفرد درباره‌ قالب این اثر توضیح می‌دهد:  در گروه نماآهنگ بسیج صدا و سیما یکی از هدف‌های ویژه و تاکیداتی که در دستور کارمان داریم این است که با گروه‌های سرود کارهای ویژه‌تری انجام دهیم چون سرود علاوه بر ریتم و حسی که دارد با حس وحدت و کارگروهی نیز همراه است، اتفاقی که می‌تواند به جذابیت هر اثری اضافه کند. در این بین چند سالی بود که این فضا کمرنگ شده بود و گروه‌ها کمتر سراغ آن می‌رفتند اما باز هم سرود و پرداختن به آن در قالب‌های مختلف جان گرفته است.

ما هم تصمیم گرفتیم تا بیشتر به آن بپردازیم؛ اتفاقی که به خصوص در گروه سرود نوجوانان آن را بیشتر مدنظر داریم. چرا که مخاطب خیلی از این کارها نوجوان‌ها هستند و برای آن که این طیف هم حس کنند که به آنها اهمیت داده شده، به دنبال چنین قالبی رفتیم. این گروه هم گروه احلی من العسل تهران است که قبل تر آثار زیادی از آنها منتشر شده است.
او می گوید که این اثر را به معاونت سیما ارائه دادند و معاونت هم برای پخش آن را در اختیار شبکه های مختلف از جمله سه، پنج، افق و آموزش گذاشته است.

بازخوردهای مردمی هم مورد دیگری بود که او از آن گفت و افزود: از نظر کیفی و کمی بازخوردهای خوبی از این اثر گرفتیم تا جایی که تصمیم گرفتیم این شیوه را باز هم ادامه دهیم. در فضای مجازی هم مردم نظرات زیادی داده بودند که در خیلی از آنها نوشته شده بود کار متفاوت و جالبی بود.

مردم استقبال کردند
سید پوریا ملک آبادی مدیر برنامه های تلویزیونی بسیج صدا و سیما هم به عنوان متولی این طرح در صحبت کوتاهی بیان کرد: ما قدیم ترها هم نماآهنگ هایی را  با حضور حامد زمانی و چهره های دیگر داشتیم اما در این فضا اتفاقی که کمتر بین مداحان رخ‌داده ترکیب شعر خوانده شده مداح و گروه سرود است؛ شعری که البته با حضور خود مداح در این فضا همراه باشد. از سوی دیگر آقای هلالی هم مدتی بود حضور نداشتند و همه این ها دست به دست هم دادند تا بتوانیم اثری که با استقبال مردم هم روبه رو شد را عرضه کنیم. او می گوید که این اثر قرار بود در تیتراژ برنامه دلارام هم پخش شود که به دلیل مشکلاتی فنی امکان آن فراهم نشد و پخش آن به شبکه‌های مختلف سیما و برنامه ماه من رسید.  این نماآهنگ به کارگردانی سید امیرحسین محمودیان، با شعری از سعید پاشازاده شکل گرفته است و با این بیت شروع می شود:

توکلت علی ا... و توسل برعلی کردم/ به دور کعبه هم بی ذکر یا حیدر نمی گردم
تو قرآن می شه پیدا کرد، علی رو سوره به سوره/ علی حق مع الحق، علی نور علی نور
قرآن سر می گیرم با یارب یا رب/ با عشق شاه نجف فزت و رب الکعبه

ساختارشکنی نکردم
عبدالرضا هلالی نام آشنایی برای دوستداران اهل‌بیت(ع) و علاقه مندان به مداحی است. چهره جوانی که علاوه بر هم نسل بودنش با دهه شصتی ها به واسطه سبک و سیاقی که دارد، نگاه‌های مختلفی را به خود جلب کرده است. حضور او در نماآهنگ شاه نجف بهانه‌ای شد تا با او گپ و گفتی داشته باشیم و از بازگشت او به تلویزیون و فعالیت هایی که در این سال‌ها  مشغول آن بوده، بگوییم.

شما جزو معدود مداحانی هستید که در کلیپ‌ها هم حضور پیدا می‌کنید. این اقدام ساختارشکنانه چه بازتاب‌های منفی و مثبتی برایتان داشته است؟

نه، با شما هم‌نظر نیستم. راجع به ساختارشکنی به این نکته توجه داشته باشید که ما در همه عرصه‌ها از ابزارهای نو در حال استفاده هستیم و این مسیر در حال حرکت و رشد است. هیات‌ها هم از این قاعده مستثنا نیستند. برای نشر معارف اسلام و گسترش فرهنگ اهل‌بیت(ع) و دستگاه حضرت سیدالشهدا(ع)، وظیفه داریم از ابزارهای روز بهره ببریم. اسم این ساختارشکنی معنی عبور از خط قرمز نیست.

هیات‌الرضا علیه‌السلام در ورود به عرصه‌های نو پیشگام بوده است. ما جزو اولین هیات‌هایی هستیم که سایت راه‌اندازی کردیم. به تولید نماآهنگ و استفاده از ظرفیت موسیقی برای ترویج معارف پرداختیم و اتفاقا سعی کردیم چارچوب‌های این حوزه را رعایت کنیم. پیشگام بوده‌ایم و پیشرو. زمانی که هیات‌الرضا(ع) اقدام به تولید قطعات تصویری کرد خیلی از عزیزان و بزرگان تمایل به ورود به این عرصه را نداشتند و چه بسا نهی می‌کردند. ولی امروز می‌بینیم موضوع به عنوان یک ابزار و بستر مورد استفاده فراگیر است و همه عزیزان از آن بهره می‌برند. چند ملاحظه جدی هم وجود دارد و ما سعی می‌کنیم به آنها وفادار باشیم.

نباید نمک مداحی در جامعه با گسترش این مدل کارها از بین برود و ذائقه مخاطب تغییر کند، استفاده از تولیدات تصویری باید به گسترش طیف مخاطبان بپردازد. نباید اصل معارف قربانی فرم و موسیقی شود، بلکه این ابزارها باید به خدمت ترویج معارف بیاید. نباید این فضا به سمت رقابت و تفاخر برود. اینها آسیب است اگر من یا هر عزیزی در مسیر آسیب قدم برداریم قطعا مسؤول آن هستیم و باید مراقبت کرد.

مخاطب این کار آخر کودکان و نوجوانان بودند. به نظر می‌رسد ارتباط خوبی با این گروه دارید. چه ضرورتی در این ارتباط می‌بینید؟

از آن جایی که در جوانی توفیق مداحی اهل‌بیت(ع) قسمتمان شد، اعضای جلسه ما اکثرا از جوانان و نوجوانان بودند لذا سابقه کار با بچه‌های کم سن و سال و همراهی با آنها جزو سوابق هیات‌ است و اساسا هویت هیات‌الرضا(ع) جوان بودن آن بود و هست. مداحی‌ها و سبک‌هایی هم که در جلسه خوانده می‌شد همین خصوصیت را داشت، اساسا مداح جوان مستمع جوان جذب می‌کند.

البته هیات‌الرضا(ع) مسیر خاص خودش را هم طی می‌کرد. از طرف دیگر اگر در حوزه‌ای می‌خواهیم پایدار، ماندگار و اثرگذار باشیم گریزی نیست مگر به سمت کودکان و نوجوانان برویم، حالا وقتی بحث فرهنگ می‌شود که این اهمیت چندبرابر است و اگر مخاطب کودک و نوجوان را جذب هیات، در هیات‌ تربیت و هیاتی کنیم، یک نسل را هیاتی کرده‌ایم. اکثر ما در پی علاقه‌های دوران کودکی و نوجوانی، پاگیر این دستگاه شده‌ایم.

حالا که دشمن با رسانه‌ها و فضای مجازی این گروه مهم را هدف قرار داده. اصلا فرض وجود دشمن به کنار، ویترین جذاب محصولات دیگر برای بچه‌ها نیاز به یک رقابت اثربخش دارد. بله، دین جذابیت‌های خودش را دارد. اهل‌بیت(ع) با پوست و خون ما عجین هستند، ولی نیاز به ارائه محصول ضروری است آن هم با خصوصیات و استانداردهای قابل پذیرش برای مخاطب. ما وظیفه است، ضرورت است که برای کودکان و نوجوانان کار کنیم،‌آنها را تکریم کنیم، بزرگ بداریم و جذب کنیم تا در این دستگاه تربیت شوند، رشد پیدا کنند و ماندگار شوند تا در آینده در هر پست و مقام و جایگاه اجتماعی که هستند، صفت مسلمانی و اهل بیتی بودن را هم داشته باشند تا جوانمرد و شیرزن باشند، تا متخلق و خوشرو باشند تا معرف فرهنگ اهل‌بیت و سیدالشهدا(ع) باشند.

ایده ساخت این کلیپ را چه کسی داد؟

خب در طول سال ایده‌ها و پیشنهادهای مختلفی با توجه به مناسبت‌ها طرح می‌شود. دوستان عزیز ما در حسینیه کربلایی‌ها پیگیر این کار شدند و با توجه به سابقه قبلی که در اجرای سرود هم داشتند یک کار ترکیبی را به جمع‌بندی رسیدیم. شعر و سبک را هم آقای پاشازاده آماده کرد و مرکز بسیج صدا و سیما هم حمایت و تولید کار را به عهده گرفت. جمع این اتفاقات شد اجرا و مداحی مشترک بنده و بچه‌های خوب و عزیز گروه سرود احلی من العسل و تولید اثر شاه نجف.

شما بعد از مدتی دوری از رسانه‌ها، با این کلیپ دوباره به تلویزیون برگشتید، چرا این زمان و این فضا را انتخاب کردید؟

امروز رسانه‌ها مختلف و متفاوت و فراگیر شده‌اند و ما همیشه از ظرفیت آنها بهره برده‌ایم. پدیده شبکه‌های اجتماعی انقلاب، انتشار و پخش محتواست و البته صدا و سیما در ایران عزیزمان رسانه‌ای فراگیر، مطمئن و تاثیرگذار است. ما هم در مقاطع مختلف توفیق حضور در این رسانه را داشته‌ایم و البته فراز و فرودهایی هم داشته. در این بین اقبال مدیران سازمان هم در پخش آثار موثر است. ماه مبارک رمضان امسال هم توفیقی شد با این اثر در خدمت مردم مخصوصا کودکان و نوجوانان باشیم. البته هیات‌الرضا(ع) آخرین حضورش در رسانه به مراسم عظیم بدرقه فاطمه (س) در میدان امام خمینی(ره) در فاطمیه سال 98 برمی‌گردد و خیلی دور نیست.

هیات شما علاوه بر برگزاری مراسم، به فعالیت‌های اجتماعی و خیریه هم می‌پردازد، در این باره توضیح دهید؟

این برای ما ملکه شده که خدمت در دستگاه سیدالشهدا(ع) فقط مداحی و جلسه‌داری نیست الحمدلله این ایام و دو سه سال اخیر توفیق شد پیشگام مسیر تازه‌ای برای هیات‌ها در آغاز فعالیت‌های اجتماعی باشیم و با حضور در محله هرندی انواع خدمات بهداشتی، درمانی و اجتماعی و فرهنگی را تجربه کنیم.  در کنار آن هم بنایی به عنوان تکیه‌گاه آقامرتضی‌ علی (ع) برای برگزاری جلسات و استمرار این خدمات بنا کنیم، برکات زیادی برای من و هیات‌الرضا(ع) داشته این ایام و مسیر جدیدی گشوده شد. مفصل است موضوع و دوست دارم اگر خواستید نه به هیات‌الرضا(ع) بلکه به این موضوع جداگانه بپردازید. ما هم تجربه این مسیر را تقدیم کنیم ببینید این اهل بیت الهی چقدر با برکت و راهگشایند. آنچه که تجربه کرده‌ام را عرض می‌کنم.

از تجربه همراهی با این گروه بگویید؟

ترتیب شکل‌گیری کار و تولید آن را پیشتر شرح دادم، این بچه‌ها هم گروه سرود احلی‌من العسل هستند پاک و صاف و زلال باحال خوب نتیجه‌اش شد. این اگر توانسته با مخاطب ارتباط برقرار کند اول به خاطر ذکر اهل بیت و حضرت مولاست و بعد به خاطر وجود شفاف و با برکت این بچه‌ها.

این همکاری با تلویزیون قرار است ادامه پیدا کند و آیا طرح جدیدی دارید؟

همان‌طور که گفتم تلویزیون بستر گسترده و بی‌مانندی است. در کشور اگر کاری و اثری آماده شد و از رسانه ملی پخش شد برکت آن برای ما بیشتر است چون خدمت بیشتری کردیم. راستش کار ما ذوق است اگر روزی و عنایت شد و کاری منتشر شد الحمدلله وگرنه برنامه جاری خاصی برای این تولیدات نداریم.اینها توفیق است و دعا می‌کنیم که خدا بخواهد و بشود.