هنوز رزمنده!

کد خبر: ۱۹۴۹۴۵

تاریخ: ۱۸ اسفند ۱۳۹۸ - ۱۷:۱۹

شهدای ایران: از زلزله گرفته تا سیل... انگار نباید اجازه می داد یکی از اینها از قلم بیفتد... باید می رفت!

پایش مجروح بود اما... پای کار بود

پایش مجروح بود و ایستادن برایش سخت ولی... پای مشکلات می ایستاد!

زخمی کهنه یادگار از خاک های طلائیه و رمل های فکه با خود داشت اما درد این کهنه زخم ها اجازه نمیداد به زخم های دل مردمش بی تفاوت باشد!

داغ فراق دوستان کوچیده اش، سینه اش را شقایقی کرده بود بس سرخ و آتشین!

داغی که درد مادامش، اجازه بی تفاوت بودن و بی توجه بودن را به او نمی داد و هر طور که بود، راهی اش می کرد!

می گفت آن روزها تاب تجاوز به وطن را نداشت و این روزها ... تاب بیتابی همان مردمی را که به خاطر دفاع از حریم آنها مجروح شده بود!

نه می توانستی او را با ترس از گرسنگی و تشنگی در مناطق محروم یا سیل زده یا زلزله زده متوقف کنی

نه سختی کار و راه دلش را دچار تردید می کرد!

گاهی از خود می پرسیدی با این پا چگونه ؟!... اما پاسخش بسیار واضح بود!

این پای جسم و تن نبود که او را می برد بلکه... پای دل بود که او را برای شتافتن به سوی یاری نیازمندان می کشید!

ظاهر ساده و تواضعش هنوز رنگ و بوی سنگر را داشت... انگار نه که در قرن بیست و یکم است اما خوب به دنبال رفع مشکلات قرن بیست و یکم می شتافت!

انگار تصمیم گرفته بود خوی و اخلاق و ایمانش را در همان قرن سال های دفاع مقدس نگه دارد و درعین حال در برابر سختی های قرن تازه وارد زندگی اش کم نیاورد!

می گفتی در مناطق محروم چه می کنی؟

می گفت عشقبازی با خدا و زندگی در قطعه ای از بهشت!

می گفتی غذا چه می خوری؟

می گفت هرچه اهل اینجا می خورند، من هم بیشتر نمی خواهم!

می گفتی برای چه با این سختی به این مناطق میایی؟

می گفت به شهید ... قول داده ام!

می گفتی اینجا بهداشت نیست!

می گفت خوب انقدر کار می کنم تا برایشان مهیا کنم.

می گفتی فرهنگ و سوادشان کم است!

می گفت کم کاری ماست!

می گفتی استراحت نمی خواهی؟

می گفت مردم چشم به راهند!

می گفتی پس حال خودت چی؟

می گفت جواب نگاه منتظر آنها را که می دهد؟...

«لایکلف الله نفس الا وسعها» را تا انتهای توان خویش به عمل رسانده بود اما ... خودش را برای هر آنچه مردم محروم یا مصیبت زده جایی از این سرزمین کم داشتند، سرزنش می کرد!

نه مسئول بود، نه رئیس جمهور، نه وزیر و نه وکیل اما ... خوب دلسوز مردمش بود!

چهره اش شاید اینهمه مرام را نشان نمی داد اما دلش دریایی بود که برای مردم و وطن می تپید چون

هنوز عاشق بود!

هنوز رزمنده بود!...

... فضَّل الله المجاهدین علی القائدین...