عکس‌العمل سردبیر رادیو بعد از شنیدن تسخیر سفارت

من سردبیر بخش خبر هستم. لطفا پیام خود را تکرار کنید. دانشجو تکرار کرد: ما سفارت آمریکا را اشغال کرده‌ایم. سردبیر گفت: حتما شوخی می‌کنید.

کد خبر: ۱۹۲۷۹

تاریخ: ۱۳ آبان ۱۳۹۲ - ۱۶:۱۹

شهدای ایران: معصومه ابتکار از دانشجویان شرکت کننده در تسخیر لانه جاسوسی در کتاب خاطرات خود نحوه اطلاع رسانی اشغال انقلابی سفارت آمریکا را به رادیو این گونه تعریف می‌کند:

***

چند ساعت بعد از اشغال، شورای مرکزی با حجت الاسلام خوئینی‌ها تماس گرفت و از او خواست به آنها بپیوندد. همچنین پی‌نویس نخستین بیانیه خود را تهیه و در آن دلایل این اقدام را تشریح کرد. آنها متن را قبلا تهیه کرده بودند ولی اکنون با توجه به حوادث پیش آمده، بیانیه به اصلاحاتی نیاز داشت. این کار سریعا انجام شد. متن نهایی بیانیه این بود:

بسم الله الرحمن الرحیم

اطلاعیه شماره 1

"بر دانش اموزان، دانشگاهیان، محصلین علوم دینیه است که با قدرت تمام حملات خود را علیه آمریکا و اسرائیل گسترش داده تا آمریکا را وادار به استرداد این شاه مخلوع جنایتکار نمایند."

از پیام امام به مناسبت 13 آبان

انقلاب اسلامی ایران با عملکردهای نوین در پهنه مبارزات خلق‌ها و ابر قدرت‌های غارتگر، امیدی پرشور در دل ملتهای در بند، زنده نمود و اسطوره‌ای از اعتماد به نفس و اتکای به مکتب و فرهنگ ملی را در جدال با امپریالیسم بخشیده که حقیقتا فتحی بود بر طلسم کوربازی ابرقدرتها که حتی روشنفکران جهان مظلوم نیز رهایی خود را نمی‌دیدند، مگر در سایه ابر قدرتی دیگر.

انقلاب ایران موقعیت آمریکا را در ابعاد سیاسی، اقتصادی و استراتژیکی در منطقه بر هم زده است.

آمریکا خونخوار که دهها سال است شیره جان ملت مارا مکیده و بر آن زندگی کرده ناگزیر است برای بدست آوردن و حفظ منافع خود دست به تلاش‌های مذبوحانه جدیدی بزند که از جمله نقش ژاندارمی دادن به مصر و بازی با مهره‌های نظامی در کره جنوبی و یا سعد حدادهای جنایتکار در جنوب لبنان و حرکات و یورشهای سنگین اسرائیل و .... توطئه‌های مختلف بر علیه انقلاب ایران در داخل و خارج کشور را می‌توان نام برد.

ما دانشجویان مسلمان پیرو خط امام خمینی، از مواضع قاطعانه امام در مقابل آمریکای جهانخوار، به منظور اعتراض به دسیسه‌های امپریالیستی و صهیونیستی، سفارت جاسوسی آمریکا در تهران را به تصرف در آورده‌ایم.

تا اعتراض خویش را بگوش جهانیان برسانیم.

اعتراض به آمریکا به جهت پناه دادن و استفاده از شاه جنایتکاری که قاتل دهها هزار زن و مرد بخون خفته در این مملکت است.

اعتراض به آمریکا بعلت ایجاد فشار تبلیغاتی مسموم و انحصاری و کمک و حمایت از افراد ضد انقلابی و فراری بر علیه انقلاب اسلامی.

اعتراض به آمریکا به خاطر توطئه‌ها و دسیسه‌های ناجوانمردانه‌اش در مناطق مختلف کشور ما و نفوذ در ارگانهای اجرایی مملکت.

اعتراض به آمریکا به دلیل نقش مخرب وخانمان برانداز خود در برابر رهایی خلق‌های منطقه از دام امپریالیسم که هزاران انسان مومن و انقلابی را به خاک و خون می‌کشد.

دانشجویان مسلمان پیرو خط امام

قرار بود اخبار اشغال سفارت به موقع به همراه نخستین بیانیه برای بخش اصلی اخبار روزانه رادیو، یعنی اخبار ساعت دو بعداز ظهر در اختیار صدای جمهوری اسلامی ایران قرار گیرد. نزدیک ظهر گروهی از خواهران پلی تکنیک در یکی از اتاق‌های طبقه دوم ساختمان مرکزی دور تلفن جمع شده بودند. آنها ماموریت داشتند تلفنی با رادیو تماس گرفته و از مسئولین مربوطه بخواهند تا خبرنگارانی را به سفارت بفرستند.

این خاطره را یکی از همان خواهران بعدا برای من تعریف کرد. او به رادیو تلفن زده تا به آنها بگوید خبر بسیار مهمی دارد و وقتی خواستند تا خودش را معرفی کند، جواب داد: "من یکی از دانشجویان مسلمان پیرو خط امام هستم."

پرسیدند از کجا تلفن می‌کند و چه می‌خواهد.

وی با آرامی پاسخ داد: "از سفارت سابق آمریکا و لانه جاسوسی فعلی تماس می‌گیرم."

با تعجب پرسیده بودند:" چه گفتید؟ لطفا دوباره تکرار کنید. شوخی می‌کنید؟"

وقتی پیام را تکرار کرد، خبرنگار از او خواست تا لحظاتی گوشی را نگه دارد. کمی بعد صدای دیگری را شنید:

"من سر دبیر بخش خبر هستم. لطفا پیام خود را تکرار کنید."

وی تکرار کرد:" ما سفارت آمریکا را اشغال کرده‌ایم."

"حتما شوخی می‌کنید."

"شماره تلفن‌های سفارت را از دفترچه راهنمای تلفن پیدا کنید. بعد با شماره 820095 تماس بگیرید."

او قبول کرد، گوشی را گذاشت و دوباره تماس گرفت. از شنیدن صدای آن خواهر از آن سوی خط تعجب کرد. ولی فورا بر خود مسلط شد و گفت: "بسیار خوب، این خبر جدی است، پیام شما چیست؟"

هیجان زده و تحت فشار بودند، با این حال لبخند از صورتشان دور نمی‌شد. به سختی می‌شد باور کرد گروهی از دانشجویان بتوانند به آسانی، بدون خونریزی و با اندکی مقاومت سنگر آمریکا در ایران را تصرف کنند.

بعد از پخش خبر، سراسر بعد از ظهر شخصیت‌های مختلف با دانشجویان تماس گرفتند. این تماس‌‌ها اکثرا تلفنی و بیشتر در حمایت از حرکت دانشجویان یا به دلیل آشنایی با حجت الاسلام موسوی خوئینی‌ها بود که اکنون در کنار دانشجویان به سر برده و یا به خاطر اعضای انجمن‌های اسلامی دانشجویان بود. برخی دیگر درباره ماهیت این حرکت کنجکاو و در جستجوی هدف آن بودند. چند نفری هم درباره پیامدهای این اقدام تردید داشتند. آنها هشدار می‌دادند دانشجویان درگیر مسئله‌ای بسیار جدی شده‌اند و این مسئله ممکن است واکنش شدید آمریکا را به دنبال داشته باشد. حتی یک نفر (ظاهرا از روحانیون متنفذ) گفته بود آنجا غصبی است و نماز ندارد.

"به خاطر کاری که کرده‌اید کل کشور را نابود می‌کنند." دانشجویانی که مسئول تلفن بودند از همه تلفن کنندگان، چه منتقد و چه حامی، به خاطر اینکه تماس گرفته‌اند و نظرات خود را ابراز کرده‌اند، تشکر می‌کردند و به آنها اطمینان می دادند قبل از هر اقدام دیگری منتشر نظر امام می‌‌مانند.

اگر امام از آنان می‌خواستند سفارت را ترک کنند، دانشجویان بی‌چون و چرا این کار را می‌کردند. به هر حال آنها تا همین الان نیز به هدف خود رسیده بودند. اما یک روز و نیم بعد، وقتی امام حمایت خود را اعلام کردند، هیچ چیز نمی‌توانست جلوی آنها را بگیرد.