در بوشهر چه خبر است؟

حامی کشف حجاب در بین داوران جایزه ادبی بوشهر +عکس

مؤسسه فرهنگی اجتماعی ورزشی شهرداری بوشهر که مجری برگزاری برنامه سومین دو سالانه ملی جایزه ادبی بوشهر است برای داوری آثار جایزه ادبی خود از افرادی دعوت کرده که غالبا در حوزه شعر و داستان کم مخاطب هستند و نوع ادبیات آنها نه در جامعه ملی و نه در استان محبوبیت ندارد.

کد خبر: ۱۸۳۳۲۸

تاریخ: ۲۵ خرداد ۱۳۹۸ - ۱۴:۴۰

به گزارش سرویس سیاسی پایگاه خبری شهدای ایران؛ چند روزی است که بوشهر تحت تأثیر اخباری از قِبَل نصب تصاویر سناتورهای پهلوی همچون «سناتور علی دشتی از نویسندگان و سیاست‌مداران حامی انگلیسی در دوران پهلوی و نویسنده کتاب «۲۳ سال» در رد نبوت پیامبر عظیم‌الشأن اسلام که از سوی علما مرتد شناخته شد، و نیز تصویر رسول پرویزی رفیق گرمابه و گلستان اسدالله علم و جاسوسی که در شبکه جاسوسی - مطبوعاتی «بدامن» فعالیت می‌کرد و همچنین صادق چوبک از دوستان نزدیک امیرعباس هویدا روشنفکر بهائی»، به سرخط خبرها در رسانه‌ها و خبرگزاری‌های ملی و استانی تبدیل شده است، اقدامی که از سوی مؤسسه فرهنگی ورزشی شهرداری بوشهر صورت گرفت و باعث شد بسیاری از مردم و اقشار جامعه نصب تصاویر سناتورهای پهلوی را برنتابند و با صدور بیانیه‌ها و مطالبی در فضای مجازی واکنشی منفی به این ساختارشکنی فرهنگی نشان دهند.

فشار مردمی و رسانه‌ای و ورود دادستان بوشهر به ماجرا

این مسأله سبب شد تا با فشار مردمی و رسانه‌ای بنرها از سطح شهر جمع شود. از طرفی حسن‌پور دادستان بوشهر نیز به ماجرا ورود کرد تا این موضوع از طریق نهادهای نظارتی و مربوطه پیگیری شود. دادستان بوشهر گفته «اگر مشخص شود که سوءنیتی در کار بوده قطعاً با مسببان این کار برخورد جدی خواهد شد».

همچنین جبهه مردمی نیروهای انقلاب اسلامی بوشهر و جامعه هنرمندان بوشهر و نیز تعدادی از فعالان هنری و رسانه‌ای با انتشار بیانیه و مطالبی این اقدام را محکوم کردند و افراد مختلف نیز به شکل‌های متفاوت اعلام موضع کردند.

براساس این گزارش، نصب تصاویر سناتورهای پهلوی با کارنامه و سوابقی سیاه، خشم و واکنش منفی مردم را در پی داشت و باعث شد تا افکار عمومی پاسخگویی مسؤولان مربوطه به ویژه شهرداری بوشهر را مطالبه کنند. این خواسته و فشار مردمی و رسانه‌ای به جایی رسید که روز گذشته امیری شهردار بوشهر سرانجام سکوت خود را شکست و در گفتگویی با خبرگزاری فارس نسبت به اتفاق رخ داده پاسخ داد.

رئیس سازمان فرهنگی شهرداری بوشهر توبیخ شد

شهردار بوشهر، محمد صادق سعیدی رئیس سازمان فرهنگی ورزشی خود را با «توبیخ کتبی»، «درج در پرونده» و «محدود شدن اختیارات» محکوم تنبیه کرد و «بی‌سوادی» متولیان امر را مهمترین عامل نصب تصاویر عوامل دربار پهلوی در سطح شهر عنوان می‌کند هرچند در این موضوع اشتباه و نظارت ضعیف شهردار بوشهر بی‌تاثیر نبوده است.

اما دسته گل جدید شهرداری بوشهر و موسسه فرهنگی آن

اما اقدام شهرداری بوشهر و مؤسسه فرهنگی اجتماعی ورزشی شهرداری به همین جا ختم نشد. این مؤسسه که مجری برگزاری برنامه سومین دو سالانه ملی جایزه ادبی بوشهر است، برای داوری آثار جایزه ادبی خود از افرادی دعوت کرده که غالبا در حوزه شعر و داستان کم‌مخاطب هستند و نوع ادبیات آنها نه در جامعه ملی و نه در استان محبوبیت ندارد. داوران اکثرا از نویسندگان بنام در بین مردم نیستند و کتاب‌های آنها بیشتر در جمع‌های شبه روشنفکری خوانده می‌شود تا در میان مردم و شاعران؛ آنها جزء شاعران محبوب مردم نیستند و بسیاری از علاقه‌مندان ادبیات، اصلاً نام اکثر آنها را نشنیده‌اند، این افراد از سوابق مثبت سیاسی و فرهنگی و دینی برخوردار نیستند.

آتفه چهارمحالیان حامی جاسوس‌ها، مروج بی‌حجابی

آتفه چهارمحالیان یکی از داوران دعوت شده از سوی مؤسسه فرهنگی اجتماعی ورزشی شهرداری بوشهر برای جایزه ادبی است.  مراجعه ما به صفحه رسمی وی در شبکه اجتماعی اینستاگرام و پست‌های منتشر شده وی، ضدیت این فرد را با نظام جمهوری اسلامی نشان می‌دهد. وی در برخی پست‌های خود هشتگ #نه_به_حجاب_اجباری_زنان_سرزمینم را با تصویری از خانمی که بدون حجاب و صورتی نامعلوم را منتشر کرده است.

نوع موضوع گیری آتفه چهارمحالیان در برخی از پست‌های اینستاگرام حتی تبدیل به خوراک رسانه‌ای جریان‌های معاند نظام همچون رسانه «کلمه» می‌شود. او حتی از جاسوسان معروف به فعال محیط‌زیست  نیز بارها در نوشته‌های خود حمایت کرده است.

وی در پست دیگری در اینستاگرام تصویری از خود به صورت بی‌حجاب و سگی در دست و لباسی نیمه‌برهنه را هم منتشر کرده است که عقاید فکری وی را نشان می‌دهد.

همسر وی که از نویسندگان نزدیک و مرتبط با هوشنگ گلشیری شاعر ضدانقلاب بود در سال ۹۶ خود‌کشی کرد.

هوشنگ گلشیری و خبرچینی برای ساواک

وی در سال 1352 دستگیر و به پنج ماه حبس محکوم شد، در دادگاه خود، سرسپردگی‌اش به رژیم شاه را چنین ابرازکرد: "... با عنایت به اینکه بنده هیچ علاقه‌ای به هیچ مکتب یا نحله سیاسی ... ندارم و از اینکه به هر نحو و هر صورت به عنوان نویسنده سیاسی قلمداد شوم، سخت هراسانم، تقاضای برائت از اتهامات منتسبه را دارم. جاوید شاه "

از آن پس گلشیری به ‌طور کامل در اختیار ساواک قرار گرفته و به‌دلیل رفت و آمدی که با برخی نویسندگان و کانون منتسب به آنها داشت، از سوی ساواک ، وظیفه خبرچینی از آنها برعهده‌اش گذارده شد.

اگرچه پیش از آن، گلشیری با انجمن ایران و انگلیس در ارتباط بود، مدتی را هم با دختری انگلیسی به نام «باربرا» به سر برد و در نوشته‌های خود به اسائه ادب به ساحت پیامبر اسلام (ص)و دین پرداخت اما به پاس این خدماتش به ساواک بود که او را به سازمان تازه تأسیس «مرکز توسعه صنایع سینمای ایران» موسوم به «فیتیسی» وابسته به اشرف پهلوی و شوهرش بوشهری‌پور، معرفی کردند.

گلشیری طبق برنامه‌های دربار و ساواک در کانون نویسندگان نیز در جهت انحراف هرچه بیشتر آن و دوری‌اش از به اصطلاح سیاست (در دوران رژیم شاه) یا در واقع جدایی از مردم حرکت کرد.

وی در جلسه کانون که در تیر سال 1357 و در اوج مبارزات و نهضت مردم مسلمان برگزار شد، سعی کرد تا جایی که می‌تواند کانون فوق را از مبارزات مردمی دور نگه داشته و در مسیر سیاست‌های ضد مردمی رژیم پهلوی سوق دهد. او در آن جلسه گفت: «... این جلسات به نزدیک شدن افراد به هم کمک می‌کند. همه ما الان شدیدا به امور صنفی کانون می‌اندیشیم... اگر ما در وقایع عام مملکت خود را درگیر کنیم و حوادثی مثل کشتار قم و تبریز را تفسیر کنیم، کاری غلط است...!»

دولت آبادی نویسنده رمان کلیدر در یکی از مصاحبه‌هایش- در کتاب «ما نیز مردمی هستیم»- می گوید (نقل به مضمون): گلشیری فکر می‌کنم تنها کسی که آثار او را تا آخر می‌خواند من هستم...

خلیل درمنکی زندانی فتنه ۸۸

خلیل درمنکی یکی دیگر از داوران حاشیه‌دار جایزه ادبی است که در جریان فتنه ۸۸ دستگیر شده. وی داور نخستین دوره‌ جایزه‌ شعر شاملو (سال ۱۳۹۴) هم بوده است. این منقد ادبی در سال‌های گذشته بیشتر نقدهای خود را در روزنامه‌ی شرق چاپ کرده است. او با مجلاتی چون سینما و ادبیات، قال و مقال، کارنامه، تصویرنامه و روزنامه‌های دیگری چون آریا، همشهری، صبح امروز، اعتماد ملی و.. نیز همکاری داشته است.

از سال ۱۳۷۷ به این سو، در روزنامه‌ها و مجلات ادبی نقد ادبی منتشر کرده است. او خود را از زمره‌ منتقدینی می‌داند که پس از دوم خرداد ۷۶ برآمدند و سخت ریشه در جنبش دانشجویی و به ویژه فتنه سال ۷۸ داشتند.

عباس خلیلی درمنه (خلیل درمنکی) در تاریخ ششم دی‌ماه و در پی حوادث مرتبط با عاشورا 88 بازداشت شده بود اما پس از حدود ۵ ماه آزاد شد.

محمد آزرم عاشق یدالله رویایی

محمد آزرم نیز دیگر داور دعوت شده مؤسسه فرهنگی اجتماعی ورزشی شهرداری بوشهر است. دفاع تمام قد محمد آزرم از یدالله رؤیایی شاعر ضدانقلاب و کسی که در یکی از آخرین نوشته‌های خود علیه فقها، فتوای مراجع را «فتواهای عصر جاهلیت» لقب می‌دهد و جمهوری اسلامی را «ارتجاع سیاه» می‌خواند، نشان از دیدگاه‌های سیاسی این فردی است که حالا به عنوان داور مدعو شهرداری است.

محمد آزرم از عاشقان یدالله رؤیایی است گفت: «شعر تعریف هنری زبان است و نگاه به آن از منظر جدال‌های ایدئولوژیکی عقلانی نیست و یدالله رؤیایی هم یکی از دو چهره مهم شعر امروز فارسی است و نیازی به تریبون‌های دولتی هم ندارد؛ اما چنین حرف‌هایی با روحیه اعتدال و امید کاملاً ناهمخوان است.»

یدالله رؤیایی را بیشتر بشناسید

به گزارش فارس، یدالله رؤیایی در ۱۷ اردیبهشت ۱۳۱۱ در دامغان به دنیا آمد. آموزش‌های دبستانی و دبیرستانی خود را ابتدا در زادگاهش، و از آن پس در تهران در دانش‌سرای شبانه‌روزی تربیت معلم به پایان رساند. چندسالی به کار تدریس و سرپرستی امور اوقاف دامغان اشتغال داشت. نوجوانی و جوانی او به تمایلات مارکسیستی و گرایش به حزب توده ایران گذشت.

رؤیایی در حالی اداره امور اوقاف دامغان را بر عهده گرفت که از آن مسؤولیت هیچ چیز نمی‌دانست و اعتقادی به احکام فقه اسلامی نداشت، چنان‌که خود در این مورد می‌گوید: «ناگهان رئیس اداره اوقاف دامغان شده بودم، به حکم دکتر حسابی وزیر فرهنگ مصدق، بیست‌ویک سالم بود و هنوز هیچ مفهومی از موقوفه نمی‌دانستم. روزها وقفنامه می‌خواندم، شب‌ها مارکس... من هم عمل به نیت واقف کردم، معذور مارکس و تریاک توده‌هاش.

یدالله رؤیایی که بسیاری از مشاغل کلیدی فرهنگی را در زمان محمدرضا پهلوی به عهده داشت پس از انقلاب اسلامی از ایران گریخت و ابتدا به فرانسه و سپس به نروژ پناهنده شد. رؤیایی در یکی از آخرین نوشته‌های خود علیه فقها، فتوای مراجع را «فتواهای عصر جاهلیت» لقب می‌دهد و جمهوری اسلامی را «ارتجاع سیاه» می‌خواند.

یدالله رؤیایی که معتقد است «شاعر نه به مردم بدهکار است نه به دین و اخلاق» در حالی از طرف مسؤولان فرهنگی وزارت ارشاد و دست‌اندرکاران جشنواره فجر به این مراسم دعوت می‌شود که در توهین آشکار به ساحت امیرالمؤمنین و سیدالشهدا علیهم‌السلام آن بزرگواران را مظهر خشونت معرفی می‌کند. او همچنین می‌نویسد: «ما به دموکراسی احتیاج داریم و دموکراسی احتیاج به خدا ندارد.» این عبارات تنها گوشه‌ای از نوشته‌های منتشر شده از او می‌باشد که به راحتی در دسترس همگان قرار دارد و متأسفانه مسؤولین فرهنگی یک بار دیگر چشم خود را بر این موارد بستند و نشان دادند که در خوشبینانه‌ترین حالت هیچ شناختی نسبت به مسائل فرهنگی و عناصر این حوزه نداشته و ندارند.

فساد اخلاقی رویایی

یدالله رویایی از شاعرانی که دوستی دیرینه‌ای با شاملو داشت در توصیف سفر مشترکش با شاملو به ایتالیا می‌نویسد: " روزها و شب‌های ما در کوچه‌های رم و بارهای ونیز به مستی و بی‌خبری می‌گذشت؛ با ویسکی و آذوقه‌ای از تریاک و شیره ناب(!) که با خود برده بودیم و مخدراتی دیگر، گاهی هم از نوع اعلایش: با دلبرکانی نه چندان غمگین"

به این توضیحات حال پنل تخصصی داستان جایزه ادبی بوشهر در حالی امروز(23 خرداد) در سالن کنفرانس مجتمع فرهنگی هنری 9 دی برگزار می‌شود(در پوسترهای جشنواره از ذکر 9 دی خوداری شده است) که حضور این داوران با چنین سابقه و کارنامه‌ای حواشی بسیاری را ایجاد کرده است، حواشی که به نظر می‌رسد از متن پررنگتر باشد.

این اتفاق در حالی رخ می‌دهد که هنوز رسوایی نصب تصاویر سناتورهای پهلوی در سطح بوشهر لقه لقه زبان مردم و محافل حقیقی و مجازی است و معلوم نیست پشت پرده این اتفاقات چه اندیشه‌ای است.

در چنین شرایطی چند سؤال پیش می‌آید: چه کسی یا چه کسانی پشت این قضایا پنهان شده‌اند؟

این افکار از کجاها به جامعه فرهنگی و ادبی بوشهر تزریق می‌شود؟

چه سناریویی برای آینده هنری بوشهر طراحی شده و تئوریسن‌های این طراحی‌ها چه کسانی هستند؟

آیا برای برنامه ریزی این برنامه و دعوت از داوران فیلترهایی وجود نداشته است؟ چه علت و اندیشه‌ای برای تخریب چهره بوشهر با چنین سابقه ادبی و فرهنگی وجود دارد؟

شهردار بوشهر، شورای شهر و مؤسسه فرهنگی اجتماعی شهرداری پس از رسوایی نصب تصاویر سناتورها اکنون چه پاسخی به افکار عمومی در دعوت از این افراد با چنین سوابق ضد انقلابی و اسلامی دارند؟

چرا تنوع فکری و قلمی را در میان شاعران و نویسندگان شاهد نیستیم و غالبا از نزدیکان، علاقه‌مندان، شاگردان گلشیری و رویایی هستند که سوابق آنها ذکر شد؟

موسسه فرهنگی شهردار با ترویج این سبک از شعر و ادبیات که بیگانه با مردم و کم‌مخاطب هستند چه نفعی را به حوزه ادبی استان می‌رسانند؟

مراجع امنیتی و نظارتی و قضایی چه برخوردی با این مسائل خواهند داشت؟

این‌ها همه سؤالاتی است که برای پاسخ آن باید منتظر ماند و به نظاره نشست...