ترجمه های غلط در دست روحانی، کار کیست؟

در واقع «مترجم‌هایی» رییس‌جمهوری را محاصره کرده‌اند که قراردادها، رخدادها و واقعیت را برای رییس‌جمهوری «ترجمه» می‌کنند و متأسفانه این ترجمه‌ها ناقص و خلاف واقع هستند.

کد خبر: ۱۷۵۹۱۸

تاریخ: ۲۱ آذر ۱۳۹۷ - ۱۵:۰۰

به گزارش شهدای ایران؛ دکتر روحانی در سخنرانی اخیر درخواست کرد که برای مردم معنای FATF و برجام «ترجمه» شود.  ایشان البته خود بخشی از ترجمه را بر عهده گرفت: «اگر FATF باشد یعنی ۲۰‌درصد ارزان‌تر، اگر FATF نباشد یعنی ۲۰‌درصد گران‌تر» ایشان افزودند: «برجام باشد یا نباشد؟ این را ترجمه کنیم. برجام باشد یعنی چه، برجام نباشد یعنی چه؛ این را ترجمه کنیم» توصیه به «ترجمه» پرده از راز بزرگی بر می‌دارد که کلید فهم بسیاری از ناکامی‌های دولت خواهد بود.

می‌دانیم که دولت یازدهم با نیت خیر و ارزشمندی بر سر کار آمد: «چنان رونقی در کشور ایجاد خواهیم کرد که مردم نیازی به دریافت یارانه نداشته باشند...» اما در عمل وضع اقتصادی مردم چگونه شد؟ بدتر یا بهتر؟ چرا آن هدف ارزشمند به چنین شکستی منتهی شد؟ به نظر می‌رسد وضعیت کنونی ناشی از مشاوره‌های نادرستی باشد که به ایشان داده می‌شود. در واقع «مترجم‌هایی» رییس‌جمهوری را محاصره کرده‌اند که قراردادها، رخدادها و واقعیت را برای رییس‌جمهوری «ترجمه» می‌کنند و متأسفانه این ترجمه‌ها ناقص و خلاف واقع هستند.

نمونه‌هایی از تردستی مترجمان که واقعیت را برای رییس‌جمهوری واژگونه جلوه دادند و هم کشور را دچار خسارت کردند و هم آبروی رییس‌جمهور محترم را بردند عبارت‌اند از:

«اگر با کدخدا ببندیم مشکلات حل خواهد شد؛ برای حل مشکل آب هم باید برجام را امضا کنیم؛ هر روز که برجام دیرتر امضا شود فلان میلیارد دلار به کشور خسارت وارد می‌شود» و جدیدترین ترجمه که اکنون در اختیار رییس‌جمهوری قرار داده شده عبارت است از: «اگر FATF باشد یعنی ۲۰‌درصد ارزان‌تر، اگر FATF نباشد یعنی ۲۰‌درصد گران‌تر»این ترجمه‌هایی که مشاوران برای رییس‌جمهوری انجام داده‌اند و به ایشان باورانده‌اند که ترجمه صحیح همین است و ایشان نیز صادقانه تلاش می‌کند که مخاطبان را بر اساس این ترجمه‌ها قانع کند، دور از واقعیت‌اند. هیچ آماری تأیید نمی‌کند که بودن FATF به معنای 20‌درصد‌(یا 30 یا 50‌درصد) زندگی ارزان‌تر است. همان‌طور که تجربه مردم نشان داد که ترجمه کردن برجام به کاهش هزینه‌های زندگی مردم نادرست است. اصلاً چه کسی اولین بار این سخن را در دهان حامیان برجام قرار داد که امضای دیرتر برجام فلان میلیارد دلار خسارت روزانه به بار می‌آورد؟ کدام دست پنهانی پشت چنین ارائه آماری وجود داشت؟ آیا غیر از این بود که برخی مشاوران «نفوذی» چنین ترجمه‌هایی را دهان به دهان چرخاندند و به گوش مقامات عالی‌رتبه نظام رساندند؟ نمی‌توان گفت که نتیجه اعتماد به چنین ترجمه مغلوطی بود که فرجام برجام را «خسارت محض» قرار داد؟

پاسخ به این پرسش‌ها ریشه‌یابی افزایش بی‌دلیل و غیرمنطقی ارز در چند ماهه اخیر را می‌تواند فراهم کند: افرادی در کنار رییس‌جمهوری بودند که افزایش قیمت ارز را به رونق اقتصاد ترجمه کردند. البته بعداً خود رییس‌جمهوری به این موضوع اذعان نمودند و تأکید کردند که برخی به دولت گفته بودند اگر قیمت ارز هزار یا دو هزار تومان افزایش یابد اقتصاد ایران بهشت می‌شود! و گله کردند که چندین برابر این میزان قیمت دلار بالا رفت اما وضع اقتصادی بدتر و بدتر شد.

سؤال این نیست که ترجمه صحیح FATF چیست؟ بلکه سؤال درست این  است که چه کسانی برای رییس‌جمهوری به غلط گزاره‌ها را ترجمه می‌کنند؟  به نظر می‌رسد نفوذی که رهبری نسبت به آن مدام هشدار می‌دادند ابعادی خیلی وسیع دارد و سطوح بالای نظام را درگیر کرده است؛ این افراد با ترجمه‌های غلط و دادن نشانی‌های گمراه‌کننده مقامات تصمیم‌ساز را وادار به اخذ سیاست‌هایی می‌کنند که کشور را دچار آسیب و بحران می‌کند.

آشکار است که برخی مشاوران در اطراف رییس‌جمهور حضور دارند و برای ایشان به غلط ترجمه می‌کنند. گاه پذیرفتن خواسته‌های قدرت‌های بزرگ را غیر قابل اجتناب و ضروری جلوه می‌دهند و گاه حرف از خسارت‌هایی می‌زنند که واقعاً وجود ندارد و ذهن دولت را چنان مشوش می‌کنند که از واقعیت‌ها و چالش‌های حقیقی غافل می‌شود. این‌گونه است که ناگهان دولت با پدیده‌ای مانند هجوم کارگران بیکار و یا اعتراض فراگیر طلبکاران بانکی مواجه می‌شود و درمانده از خود سؤال می‌کند که کدام مسیر اشتباه را پیموده‌ام؟ قطعاً بخشی از این مشکلات ناشی از مشاوره‌ها و ترجمه‌هایی نادرست است که در سطوح بالای دولت جریان دارد. همان‌هایی که خصوصی‌سازی مطلق کارخانه‌ها را تجویز کرده بودند و یا دولت را به گسترش قارچ‌گونه بانک‌ها رهنمون ساخته بودند.

‌ به نظر می‌رسد رییس‌جمهور باید مترجمان خود را عوض کند. چون این افراد با ترجمه‌های نادرست بزرگ‌ترین ضربه‌ها را به دولت می‌زنند. در‌حالی‌که دولت، بحران‌سازان را در اردوگاه رقیب جستجو می‌کند، غافل از این است که مترجمان و مشاورانی که در دولت حضور پنهانی دارند منجر‌به تصمیم‌سازی‌های غلط شده‌اند و همین‌ها عامل اصلی تضعیف دولت محترم‌اند.