روزهاي ناآرام در فرانسه

کد خبر: ۱۷۵۱۵۳

تاریخ: ۰۶ آذر ۱۳۹۷ - ۱۸:۲۴

شهدای ایران:امانوئل ماكرون، رئيس جمهور فرانسه روزهاي سختي را سپري مي کند! کاهش شديد محبوبيت ماكرون ( آن هم در حالي که 18 ماه از حضورش در قدرت  مي گذرد ) از يک سو و استمرار اعتراضات مردمي و عمومي در نقاط مختلف فرانسه، وضعيت سختي را براي مستاجر جوان کاخ اليزه رقم زده است. در چنين شرايطي بسياري از تحليلگران مسائل فرانسه معتقدند که ماكرون نيز سرنوشتي بهتر از فرانسو اولاند و نيکلا سارکوزي نخواهد داشت و اگر قبل از سال 2022 از قدرت برکنار نشود، در انتخابات رياست جمهوري بعدي شانسي  براي پيروزي ندارد. در هر حال، «جليقه زردها» خواب رئيس جمهور فرانسه را به شدت آشفته کرده اند. نبايد فراموش کرد که ماكرون در سال 2017 ميلادي ، با شعار احياي اقتصادي فرانسه و به دست گيري رهبري اقتصادي و سياسي اروپا روي کار آمد. با اين حال رئيس جمهور جوان فرانسه نه تنها امروز نتوانسته است به يک رهبر بلامنازع در اروپا تبديل شود، بلکه در عرصه اقتصادي و سياسي فرانسه نيز به فردي شکست خورده تبديل شده است. محبوبيت 25 درصدي ماكرون در نظرسنجي ها، به خوبي پرده از اين واقعيتبر مي دارد! رئيس جمهور فرانسه امروز ناچار است بخش اعظم از تمرکز و توان خود را صرف مقابله با مخالفين خود کند، مخالفيني که بخش مهمي از آنها به جريان ملي گراي فرانسه و بخش ديگري از آنها، به جريان هاي محافظه کار و سوسياليست تعلق خاطر دارند!
واقعيت امر اين است که در سال 2021 ميلادي، قرار است آنگلا مرکل صدر اعظم آلمان از قدرت کنار رود. بسياري از تحليلگران معتقدند که جانشين مرکل به زودي نمي تواند جا پاي سلف خود در معادلات اجرايي و سياسي اروپا بگذارد. از سوي ديگر، با وقوع برگزيت ، سران انگليس نيز عملا نمي توانند در کسوت رهبري اروپاي واحد ايفاي نقش کنند. در چنين شرايطي فرانسوي ها خود را رهبر بلامنازع اروپا ( پس از سال 2021) مي بينند. از اين رو مخالفان سياسي و اجتماعي ماكرون سعي دارند با همه توان خود، از راهيابي مجدد وي به قدرت جلوگيري کنند. فراتر از آن، شهروندان فرانسوي در سال 2017 ميلادي عملا به دو حزب سنتي خود يعني سوسياليست ها و محافظه کاران پشت کردند .در چنين شرايطي مارين لوپن و ملي گرايان فرانسوي اميدوارند که با پيروزي در انتخابات پارلماني اروپا در سال آينده ميلادي ، گام مهمي را جهت شکست نهايي ماكرون در انتخابات رياست جمهوري آتي بردارند. بي دليل نيست که برخي تحليلگران مسائل فرانسه، نيرو محرکه و هماهنگ کنندگان اصلي اعتراضات اخير در اين کشور را اعضاي جريان راست افراطي مي دانند.

بدون شک اعتراضات اخير  فرانسه ، آخرين دور از اعتراضات عليه دولت امانوئل ماكرون نخواهد بود. اين اعتراضات تا سال 2022 ( زمان برگزاري انتخابات رياست جمهوري آتي) به عناوين مختلف ادامه خواهد داشت. آنچه مسلم است اينکه اعتراضات فرانسه و سرنوشت سياسي امانوئل ماكرون، بر روي معالات اروپاي واحد نيز تاثيرگذار بوده و ضريب آسيب پذيري اتحاديه اروپا و حتي منطقه يورو را افزايش خواهد داد. در چنين شرايطي مشخص نيست که سران اروپا در نهايت چه سياستي را در قبال اعتراضات مستمر جاري در فرانسه پيش رو خواهند گرفت. لازم به ذکر است که اعتراضات فرانسه درست زماني رخ داده است که اروپا به دليل انعقاد توافق برگزيت ( ميان لندن و بروکسل ) بيش از هر زمان ديگري در معرض آسيب قرار گرفته است. اين موضوع ، انگيزه مخالفان اتحاديه اروپا و منطقه يورو براي هدايت دوباره قاره سبز به سوي ملي گرايي دوچندان ساخته است. مسئله اي  که نگراني شديد مقامات اروپايي را برانگيخته است...

*حنیف غفاری