ماجرای بوسیدن دست یک ارتشی توسط آیت الله مدنی

علاقه آیت‌الله مدنی نسبت به رزمندگان در حدی بود که با وجود مقام علمی و اخلاقی بالایی که داشتند، به آنان ابراز محبت می‌کرد و حتی یکبار دست یکی از رزمندگان ارتشی را بوسیدند.

کد خبر: ۱۷۲۷۳۵

تاریخ: ۰۹ مهر ۱۳۹۷ - ۱۱:۲۶

به گزارش شهدای ایران، دفاع مقدس به عنوان یکی از عرصه های مهم و تاثیرگذار انقلاب اسلامی، میدانی سخت و جان‌فرسا برای مبارزان انقلابی به شمار می آمد.

تبیین مبانی جهاد، ارایه تصویری صحیح از وجهه باطل دشمن، حمایت های مادی و معنوی از دفاع مقدس و حضور مستقیم در این میدان، عرصه های کار در دفاع مقدس محسوب می شوند. لذا می بینیم در هر گوشه از دوران دفاع مقدس نام شخصیت هایی می درخشد که به نمایندگی از اقشار و اصناف مختلف هر کدام چرخه ای از جنگ را گردانده اند. در این بین روحانیت تنها قشری که هم در زمینه مبانی جهاد و تبیین معارف جنگ کوشیده و هم با حضور مستقیم خود در برابر دشمن بعثی مقاومت کرده است.

شهید مدنی به عنوان نمونه خاص از قشر مجاهد رابطه ای تنگاتنگ با دفاع مقدس برقرار کرد. ایشان در دوران یکساله معاشرت با دفاع مقدس برای پیشبرد مقاصد انقلاب اسلامی در جنگ از هیچ تلاشی دریغ نکرد و به صورت های مختلف فلبی، زبانی و عملی از دفاع مقدس حمایت کرد و بی شک نقش مهم و تاثیر گذار در این زمینه ایفا کرد.

تمامی فعالیت های آیت الله مدنی نشان از یک اندیشه راسخ و محکم داشت. بدون تردید ایشان بر اساس اندیشه اسلامی و تکیه بر ولایت فقیه تمام جان و وقت خود را صرف حضور همه جانبه در جبهه های مقدس دفاع از کشور کرد. یکی از مهمترین منابع برای این مطلب سخنان وی در خصوص دفاع مقدس است. برخی از این سخنان به اصل جنگ و تبیین دفاع مقدس برمی گردد.

دسته دوم سخنان آیت الله مدنی در مورد مقام شهید و شهادت است، توصیه به مردم برای شرکت در مراسم تدفین شهدا، توصیه به احترام به مهاجران جنگ تحمیلی و عیادت از زخمی ها و همچنین خاطرات و رفتارهای خود ایشان در خصوص این مسایل در این دسته قرار دارد.

بخش سوم سخنانی هستند که ایشان در مورد منافقیان و مخصوصا بنی صدر در خطبه های نماز جمعه و دیگر سخنان خود بیان کرده اند.

بخش چهارم فعالیت های ایشان در مورد مسائل سیاسی واقع شده در طول جنگ تحمیلی مانند مسئله اسرائیل و فلسطین و دیگر مسائل داخلی است.

دفاع مقدس، جنگ کفر با اسلام

شهید مدنی بر این عقیده بود که نباید جنگ ایران و عراق را جنگ 2 ملت فرض کرد. بلکه این جنگ، جنگ بین اسلام و کفر است. این مسئله از طرق مختلف قابل اثبات است، یکی شخصیت ضد دینی صدام و دیگری حمایت های همه جانبه جبهه کفر از ارتش بعثی عراق. لذا در پاسخ به شبهه ای که برخی مطرح کردند 2 طرف جبهه مسلمان و اغلب شیعه هستند و چرا باید جنگ شود ایشان فرمود که این جنگ اساسا یک مسئله درون دینی نیست، بلکه آتش افروزان و دشمنان اصلی شیطان بزرگ آمریکا است.

ماجرای دست بوسی آیت الله مدنی از یک ارتشی

شهید مدنی به واسطه علم و تقوای وافر خود و همچنین تواضع فراوان خود نقش مهمی در ایجاد حمایت های معنوی از جنگ ایفا می کرد. ایشان همچون پدری پیر و مهربان تاثیرات فراوانی بر روحیه رزمی و معنوی رزمندگان برجای گذاشته بود. از جمله ارتباط عمیق با رزمندگان بود که مهندس محمدعلی ذبیحیان در این رابطه می گوید: شهید مدنی حسن خلقی داشت که جاذبه اش بیشتر از دافعه اش بود. دافعه اش فقط برای منافقان بود ولی جاذبه اش با سپاه فوق العاده بود، با حزب اللهی ها هم همینطور و من در واقع مخالفتی با آن ها ندیدم.

نمونه دیگر تشکر و قدردانی از رزمنده ها بود، نقل است هنگامی که یکی از هواپیماهای دشمن به آسمان تبریز رسید یک ارتشی به نام یوسف زارع با مسلسل سنگین هواپیماهای متجاوز را سرنگون ساخت در پی این حماسه شهید مدنی با آن مقام علمی و اخلاق دستان این رزمنده دلیر را بوسه زده و انگیزه ای مضاعف در نهاد همه رزمندگان ایجاد کرد.