فرزند روحاني و جسماني اميرالمومنين(ع)

کد خبر: ۱۷۲۰۶۶

تاریخ: ۲۲ شهريور ۱۳۹۷ - ۱۸:۰۱

شهدای ایران:تاريخ ايران پس از انقلاب اسلامي پر است از گروه‌هاي چماق به دستي که گاهي با کنايه زبان مخالفين خود را مي‌نواختند و زماني ديگر که فضا برايشان مهيا شد تفنگ را جايگزين آن ساختند!

۲۰ شهريور ۱۳۶۰ آيت‌الله اسدالله مدني امام جمعه تبريز بعد از اقامه نماز توسط يکي از منافقين به درجه رفيع شهادت رسيد، امام خميني(ره) در پيامي ايشان را فرزند روحاني و جسماني اميرالمومنين (ع) خطاب و تاکيد کردند با اين ترور سند جنايت منحرفان و منافقان به ثبت رسيد.
درباره شهيد آيت‌الله مدني و ويژگي‌هاي بارز شخصيتي ايشان از مبارزه عليه رژيم ستمشاهي تا تلاش در سنگر خطبه و خطابه براي افشاگري عليه ضد انقلاب داخلي و دشمن خارجي بسيار مي‌توان نوشت ولي آنچه که امروز پرداختن به آن در سالگرد اين شهيد ضروري به نظر مي‌رسد، زبان چماق و ترور است که گروه‌ها و گروهک‌ها از آن براي از ميدان به در کردن منتقدين خود استفاده کرده‌اند.
واژگان هرازگاهي چماق مي‌شوند تا گروهي با استفاده از آنها رقيب را از صحنه خارج کرده و خود ميان‌دار شوند، تاريخ ايران پس از انقلاب اسلامي پر است از گروه‌هاي چماق به دستي که گاهي با کنايه زبان مخالفين خود را مي‌نواختند و زماني ديگر که فضا برايشان مهيا شد چماق زبان را  کنار گذاشته و گلوله و تفنگ را جايگزين آن ساختند!
ابوالحسن بني‌صدر نخستين رئيس‌جمهور و گروهک‌هاي حامي او از جمله «منافقين» در ماه‌ها و سال‌هاي ابتدايي پيروزي انقلاب بسيار از واژه «چماق» و «چماقداري»
بهره مي‌بردند و منتقدين خود را به اين عنوان منتسب و مورد حمله قرار مي‌دادند، به عنوان نمونه بني‌صدر در سخنراني ۱۴ اسفند ۱۳۵۹ منتقدين خود را چماقدار خوانده و گفته بود: «ترجيح مي‌دهم امروز به دست چماقداران تبهکار کشته بشوم بلکه رسم چماقداري در اين کشور از ميان برود!»
بني صدر در اين سخنراني منتقدين خود را تهديد به برخورد سخت نيز کرده بود، او با تکرار عنوان «چماقدار» گفته بود: «از شما مردم خواهم خواست که يک بار براي هميشه اجتماعات خودتان را از وجود چماق به دستاني که مي‌خواهند جمهوري را به لجن وجود خودشان بيالايند پاک کرده و آنان را تنبيه کنيد.»(۱)
رئيس‌جمهور وقت در سخنراني ۱۴ اسفند خود که حدود ۲ ساعت طول کشيد از برخي نهادهاي انقلابي که گفته شد افرادي از آنها براي اخلال در سخنراني و قطع شبکه‌هاي بلندگو به دانشگاه آمده بودند به عنوان منابع چماقدار نام برد. (۲)
البته بني‌صدر پيش از اين سخنراني طي سخنان ديگري در ۲۷ ارديبهشت ۱۳۵۹ و در تبريز نظر ديگري درباره منشأ چماقداري ابراز داشته بود، وي در اين سخنراني خطاب به ضد انقلاب گفته بود: «اگر شما حرف و خواست يک ملت را شنيده‌ايد من با اطمينان آن‌را به شما مي‌گويم که ما بنا نداريم درس‌هاي گذشته را تکرار کنيم و اجازه بدهيم با استفاده از چماقداران چپ و راست موجوديت انقلاب ما به خطر بيفتد ملت ما را انتخاب کرده است تا با قاطعيت تمام پاسداران اين جمهوري باشيم پاسداران تماميت ارضي ايران و پاسداران استقلال و آزادي‌هاي مردم باشيم.»(۳)
با همه اين اوصاف شهيد آيت‌الله مدني پس از غائله ۱۴ اسفند ۱۳۵۹ به اتهام زني‌هاي بني‌صدر و گروهک نفاق به زيبايي پاسخ مي‌گويند و ماهيت حقيقي چماقداران را افشا مي‌کنند چماقداراني که در ۲۰ شهريور ۱۳۲۰ ايشان را در محراب نماز به شهادت رسانده و به فرموده امام امت سند جنايت خود را به ثبت رساندند.
۲۵ اسفند ۱۳۵۹ شهيد آيت‌الله مدني نماينده امام و امام جمعه تبريز طي سخناني ماهيت حقيقي چماقداران را افشاکرده و گفتند: «چماق‌دار کسي است که مسيري غير از مسير يک جامعه اسلامي دارد.»
شهيد آيت‌الله مدني در اين سخنان غائله ۱۴ اسفند ۱۳۵۹ را بسيار زننده خوانده و تصريح کردند: «قضاوت را به عهده خود ملت مي‌گذارم تا چماقدار را بشناسند ولي در مورد چماقدار بايد دانست چماقدار کسي است که برخلاف يک مجتمع اسلامي گام بر مي‌دارد، مثلا مجتمع اسلامي يک شعاري دارد يک برنامه‌اي دارد و آن وقت هر کس که بر خلاف اين شعار و برنامه بيايد و شعار و برنامه‌اي را مطرح کند او چماقدار است.»
ايشان ادامه دادند: «چنانچه در نماز جمعه گفتيم، چماقدار کسي است که مسيري غيراز مسير مجتمع و يک جامعه انقلابي و اسلامي دارد، مثلا زمان طاغوت که قدرت داشتند و هر کسي را که مخالفشان بود به نام چماقدار مي‌زدند و مي‌گرفتند، مسلمان‌ها برنامه و هدفي دارند و هر کسي که بخواهد بر خلاف اين برنامه و هدف، برنامه و هدفي ديگر را به مردم تحميل کند، اين چماقدار و چماقداري است.»
شهيد آيت‌الله مدني همچنين گفته بودند: «امروز بعضي ازاشخاص و گروهک‌ها هر چه دلشان مي‌خواهد مي‌گويند ولي بايد دانست که اين ملت اجازه بي‌حرمتي به مقدسات خود را نخواهد داد و محکم به دهان اين‌ها خواهد کوبيد. اين ديگر چماقداري نيست اين نهي از منکر است.»(۴)
روزهايي که چماق زبان و قلم به گلوله و تفنگ تبديل شد!
پس از برکناري ابوالحسن بني صدر از رياست جمهوري به دنبال تصويب عدم کفايت سياسي وي از سوي مجلس شوراي اسلامي گروهک نفاق چماق زبان و قلم را به سويي گذاشته و با اعلام قيام مسلحانه وارد فاز جديد چماقداري شد.
سرکرده اين گروهک تروريستي ۲۲ خرداد ۱۳۵۹ در ميتينگ امجديه هشدار داده بود که چنين روزي فرا خواهد رسيد، رجوي در اين روز اعلام کرده بود: «قدم بعدي اين چماقداري‌ها، جوخه‌هاي تروريستي است. وقتي چماق موثر نباشد، تروريسم رشد خواهد کرد. ما خواستار تروريسم نيستيم، اما نمي‌شود انکار کرد، تروريسم واکنش‌هاي
اجتناب ناپذيري دارد که در آن صورت، عين لبنان، نه قدرتي براي دولت خواهد گذاشت و نه براي مجلس.»(۵)
پيش‌بيني مسعود رجوي در روزهاي پاياني خرداد ۱۳۶۰ محقق شد زماني که بني صدر و حاميان او از جمله گروهک نفاق به اين نتيجه رسيدند که ديگر چماق قلم و زبان کارساز نيست و اين گونه بود که اسلحه برداشته و ياران انقلاب را يکي پس از ديگري به شهادت رساندند، از آيت‌الله بهشتي تا رجايي و باهنر، از مدني تا صدوقي واشرفي اصفهاني، از ديالمه تا آيت...همه و همه به دست تروريست‌هايي به شهادت رسيدند که امروز در پناه غرب به زيست نباتي خود ادامه مي‌دهند، غرب به تروريست‌ها براي خفه کردن فرياد استقلال و آزادي خواهي ملت‌ها نياز دارد و از اين رو است که از منافقين و داعش حمايت مي‌کند.
او که فرزند روحاني و جسماني اميرالمومنين بود
امروز سالگرد شهادت آيت‌الله مدني است او که امام امت درباره‌اش تصريح کردند: «با شهيد نمودن يک تن ديگر از ذريه رسول‌الله و اولاد روحاني و جسماني شهيد بزرگ اميرالمؤمنين(ع) سند جنايت منحرفان و منافقان به ثبت رسيد. سيد بزرگوار و عالم عادل عاليقدر و معلم اخلاق و معنويات، حجت‌الاسلام والمسلمين شهيد عظيم‌الشان مرحوم حاج سيد اسداله مدني رضوان‌الله عليه، همچون جد بزرگوارش در محراب عبادت به دست منافقي شقي به شهادت رسيد.»در ادامه اين پيام مي‌خوانيم: «اگر با به شهادت رسيدن مولاي متقيان اسلام محو و مسلمانان نابود شدند، شهادت امثال فرزند عزيزش شهيد مدني هم آرزوي منافقان را برآورده خواهد کرد. اگر خوارج سياه‌بخت از شهادت ولي‌الله الاعظم طرفي بستند و به حکومت رسيدند، اين گروهک‌هاي خائن نيز به آمال خبيث خود که سقوط حکومت اسلام و برقراري حکومت آمريکايي است مي‌رسند.»(۶)
رحمت و رضوان الهي بر آيت‌الله مدني که در سنگر خطبه و خطابه ماهيت حقيقي چماقداران قلم و زبان را افشا کرده و در پايان نيز به دست همين چماقداران به شهادت رسيدند.