فکر نمی‌کردم خبر دستگیری صدام را من به جهان بدهم!

دست سرنوشت بازی‌های عجیبی دارد، دیکتاتور هیچ وقت فکرش را هم نمی‌کرد روزی خبر دستگیری‌اش در چاله منزل روستایی، از شهر کوچکی که روزگاری با خاک یکسانش کرده بود به جهان مخابره شود...

کد خبر: ۱۷۰۴۹۴

تاریخ: ۱۷ مرداد ۱۳۹۷ - ۱۷:۲۹

به گزارش شهدای ایران به نقل از ایسنا، دست سرنوشت بازی‌های عجیبی دارد، دیکتاتور هیچ وقت فکرش را هم نمی‌کرد روزی خبر دستگیری‌اش در چاله منزل روستایی، از شهر کوچکی که روزگاری با خاک یکسانش کرده بود به جهان مخابره شود...

هوای پاییزی آذرماه کم کم روبه سردی می‌رفت، مهمان مهمی داشتیم و باید سریع به قرار می‌رسیدم، همه در پاویون منتظر بودند، برگه‌ها و ضبط صوتم را آماده کردم، سوالاتم را در ذهن مرور می کردم که خبر دادند مهمانها آمدند.

من به همراه چند نفر دیگر به استقبالشان رفتیم. از دور مرا که دید با لبخندی گفت: دستگیر شد!

باورش کمی برایم سخت بود، شاید قبل از من خبر را به جایی داده بود. باور کردنی نبود که غول‌های رسانه ای جهان بی‌خبر باشند و اولین خبر دستگیری دیکتاتور را به من که خبرنگاری در غربی‌ترین گوشه ایران بودم بدهد.

در حالی که مردد بودم تلفن را برداشتم و مدام این فکرها در سرم رژه می رفت که نکند خبر راست نباشد، نکند اشتباه گفته و آبروریزی شود، مگر می‌شود خبرِ به این مهمی را اولین بار به من بدهند... این جملات را با خودم مرور می کردم که آن طرف خط گفت: الو... به خودم آمدم، باید خبر را می خواندم، کمی مصمم شدم و گفتم: خبر را به نقل از فلانی کار کنید که «"صدام" دستگیر شد»

چند دقیقه‌ای نگذشت که خبر به تیتر اول رسانه‌های جهان تبدیل شد، دیکتاتور دستگیر شد و خبر دستگیری آن حالا از قصرشیرین شهری که صدام سال‌ها پیش با غرور و قساوت با خاک یکسانش کرده بود مخابره می‌شد.

خبر مثل بمب در همه جهان صدا کرد و من هنوز در بهت و ناباوری...

اینها را محسن فتاحی خبرنگار ایرنا به خبرنگار ایسنا می گوید و ادامه می دهد: 23 آذرماه سال 1382 روزی نیست که از خاطر من و جهان برود.

آن روز جلال طالبانی که شخص اول کشور عراق قرار بود می خواست از طریق مرز خسروی به تهران برود و از آنجا راهی کشور فرانسه شود.

آن روزها آمریکایی‌ها در عراق مستقر بودند و اجازه پرواز خارجی به این کشور داده نمی شد برای همین جلال طالبانی رییس وقت دولت انتقالی بغداد مجبور بود برای سفر به فرانسه از مرز خسروی به تهران برود و از آنجا به فرانسه سفر کند.

چند باری به کشور عراق سفر کرده بودم و برای همین مرا به خوبی می شناخت، آن روز که وارد مرز شد به محض ورود به پایون مرا که دید شناخت و با خوشحالی گفت: "خداروشکر برادران کُرد خبر دادند که صدام دستگیر شده"

بهت و ناباوری دستگیری دیکتاتور بزرگ سر جای خودش، برای من باور اینکه این خبر را برای اولین بار به من می‌دهند سخت تر بود.

سی ان ان و بی بی سی و رویترز غول های رسانه ای جهان آن روزها در بغداد مستقر بودند و لحظه لحظه اخبار را مخابره می کردند، اما حالا برای اولین بار خبر دستگیری دیکتاتور را به من، یک خبرنگار ایرانی داده بودند.

فکر کردن به همین‌ها بود که مرددم کرده بود، اما با این وجود سریع با مرکز خبرگزاری در تهران تماس گرفتم و خبر را خواندم.

چند دقیقه ای طول نکشید که خبر از منطقه قصرشیرین به کل جهان مخابره شد و تیتر اول همه رسانه ها خبر دستگیری دیکتاتور شد و همه خبر را به نقل از ایرنا منطقه قصرشیرین کار کردند.

خبر مهم بود و شیرین، برای همین سیل تبریک ها سمت من سرازیر شد. رییس جمهور وقت کشور، وزیر ارشاد و خبرگزاری های مطرح همه تبریک می‌گفتند.

خیلی ها در جهان دلخوشی از دیکتاتور نداشتند اما این وسط ایرانی ها و این میان مردمان کُردنشین کرمانشاه و قصرشیرین از همه بیشتر.

مگر می شود جنایات صدام را در شلمچه و حلبچه فراموش کرد، مگر غرور صدام و جنایاتش در تصرف خرمشهر فراموش شدنی است، مگر بمباران شیمیایی زرده و حلبچه به این زودی های از یاد تاریخ و مردمان این سرزمین می رود.

حالا عامل همه این جنایت ها دستگیر شده بود و قطعا شیرینی و حلاوت خبر توصیف نشدنی است.

یک سال بعد از این ماجرا به تهران آمدم و حالا به عنوان معاون اداره کل اخبار استانهای ایرنا فعالیت می کنم و این خبر حالا یک جورهایی به برند من و خبرگزاری ایرنا تبدیل شده است.

شاید یک قرن طول بکشد که خبرنگاری خبری مخابره کند که جهانی را به وجد بیاورد و این اتفاق برای من و خبرگزاری ایرنا بی نظیر و فراموش نشدنی است.