یا باید راه این شهدا را برویم یا راه آمریکا و رقاصه ها و ضد انقلاب ها را...!

همه شهدای ما اعم از شهدای دفاع مقدس یا شهدای مدافع حرم یک حرف مشترک دارند و می گویند پیرو رهبر و ولی فقیه باشید. ما برای اینکه بتوانیم راهمان را معلوم کنیم یا باید راه این شهدا را برویم یا راه آمریکا و رقاصه ها و ضد انقلاب ها را برویم.

کد خبر: ۱۵۵۴۸۹

تاریخ: ۱۵ آبان ۱۳۹۶ - ۱۱:۴۵

به گزارش شهدای ایران،امیر عباسی یکی از ذاکران اهل بیت(ع) است که از سنین کودکی مدح اهل بیت(ع) را سیره و روش زندگی خود قرار داده است. او در ابتدا در دسته های عزاداری سیدالشهدا نوحه خوان آن حضرت بوده و این مسیر را تا کنون ادامه داده است. این ذاکر اهل بیت(ع) با وجود اختلال اندکی که در گفتار روزمره دارد، نوحه و روضه های اهل بیت را به شیوایی و زیبایی تمام می خواند. خبرنگار حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛با او در رابطه با مداحی، ذاکران اهل بیت(ع) و وظایف آنها گفتگو کرده است.

متن کامل گفتگو با امیرعباسی مداح اهل بیت(ع) را درباره آسیب های جامعه مداحی و هیئات مذهبی در اینجا بخوانید.

وظیفه یک مداح در جامعه چیست و چگونه باید عمل کند؟
رسالت ما رسالتی معنوی و الهی است. یعنی ما باید طوری قدم برداریم که طرف حسابمان را اهل بیت(ع) ببینیم. ما در برهه ای قرار داریم که همه دنیا دست به دست هم داده اند تا به ریشه قرآن و اهل بیت تیشه بزنند. جایگاه ذاکران امام حسین جایگاهی است که اقبال عمومی نسبت به آن وجود دارد و این وظیفه ما را سخت تر می کند. گاهی فکر می کنیم اگر فقط کاری کنیم که محبوب شویم آن رسالت را انجام دادیم. آیا امام حسین(ع) در سال 61 هجری محبوب بود؟ در آن زمان فقط 70 نفر به طرف ایشان آمدند. البته مقاتل مختلف است. پس معیار کار ما فقط محبوبیت نیست. البته خوب است که محبوب هم بود ولی محبوبیت به چه قیمتی؟ به قیمت اینکه هر نوحه و شعری را بخوانیم که محبوب شویم؟ این بر خلاف راه نوکری است. باید معیارمان را اهل بیت و قرآن در نظر بگیریم و اگر محبوبیت هم به وجود بیاید خوب است ولی در مرحله چندم قرار دارد. رسالت ما همان عمل کردن به قرآن و اهل بیت(ع) است.

چند سال است مداحی می کنید؟
از 9 سالگی می خواندم البته نه در هیئت رسمی بلکه در دسته های عزاداری. حدود 27 سال.

خود شما در این مسیر 27 ساله به محبوبیت فکر کرده اید؟
نه تا به حال فقط به وظیفه ام فکر کردم.

مسیری که شما طی کردید، نسبت به سایر ذاکران مسیر سخت تری بوده است. اما به نظر می رسد نظر و نگاه سیدالشهدا هم در این مسیر همراه شما بوده است.
من زمانی پیش یک دکترگفتاردرمانی رفتم و گفت فشاری که به حنجره ات می آید ده برابر یک مداح معمولی است. این یک نوع سختی اش بود. اما سختی بعدی آن فضای جامعه بود که خیلی ها خیال می کنند ما از بیت رهبری حقوق می گیریم یا بیمه تکمیلی شده ایم. ولی من راهم را پیدا کرده ام. سعی می کنم در عرصه نوکری راهی را بروم که شهدا رفته اند. تلاش می کنم راه عبدالله باقری، محمدرضا دهقان و محسن حججی را ادامه بدهم.

در مجالس شهدا حضور فعال دارید؟
تقریبا نود و هشت درصد مجالس شهدای مدافع حرم تهران را رفته ام.
از امام حسین(ع) ممنونم که این محبت را به من کردند و در مجلس شهید حججی خواندم

تا به حال پیش آمده که به مجلس شهدا دعوت شوید و نروید؟
نه. مگر اینکه کاری برایم پیش آمده باشد که چاره ای نباشد. مثلا برنامه یا قولی داده باشم. به لطف امام حسین برای نود و هشت درصد مجالس شهدای مدافع حرم یا معراج شهدا یا ختم، تشییع و سالگردشان رفته ام. من از امام حسین(ع) بابت این محبت ممنونم و وقتی برای شهید حججی خواندم، صله من را امام حسین(ع) داد. سربند آن شهید را به من دادند و آن را یادگاری نگه داشتم.

در مورد معراج شهدا و فضا و حال و هوای آنجا وقتی شهید حججی را آوردند بگویید؟
آن شب من به هیئت رفته بودم و هیچ اطلاعی نداشتم که آن روز شهید حججی را به معراج می آورند. ساعت یک شب به یکی از رفقا زنگ زدم . گفت زود بیا اینجا که پیکر شهید حججی را آورده اند که من زود رفتم و روضه و نوحه ای خواندم. خیلی از امام حسین(ع) ممنونم که این محبت را به من کردند.

عزاداری و نوحه گویی های امسال نسبت به سال های قبل چگونه بوده است؟
در مورد خودم الحمدالله از سال های قبل موفق تر بوده ام. در کلیت هم، هیئت هایی که رصد کردم خیلی از سال های قبل بهتر بود. رشد جمعیت ، فضاهایی که از رسانه پخش می شد، سینه زنی هایی که از هیئات پخش می شد خیلی خوب بود و شوری به جامعه القا می کرد.
چون پایه کاری ام را روی نیر تبریزی پی ریزی کردم، برایم سخت است که هر شعری را قبول کنم.

هر شعر و سبک و نوحه ای را می خوانید یا در انتخاب اشعار وسواس دارید؟
نه من خیلی وسواس دارم. به لطف امام حسین(ع) تا به حال حدود یازده هزار نوحه ساخته ام. شروع کارم و پایه شعری کار های من با اشعار مرحوم نیر تبریزی آغاز شد. شاعری که سطح بالایی دارد و در هیئت دلریش و با کمک اساتیدم حاج علی انسانی، حاج خجسته و حاج رسول فیضی خوانده ام. چون پایه کاری ام را روی نیر تبریزی پی ریزی کردم، برایم سخت است که هر شعری را قبول کنم. البته از آن طرف هم مجبوریم نوع کارهایمان را بروز تر کنیم. سعی می کنم در مضامین کارها انحراف اعتقادی نباشد. ادبیات اشعار اگر کمی فولکوریک و بروز تر شود به نظر من اشکالی ندارد.

مداحان معروف هم نوحه هایی که ساخته اید را خوانده اند؟
5 سال با آقای میثم مطیعی کار می کردیم. البته شعر های او را بیشتر آقایان سیار، عرفانپور و رضوانی می گفتند و من فقط ملودی را درست می کردم.

نظر شما در مورد میثم مطیعی و حاشیه ای که برای او به واسطه خواندن در عید فطر به وجود آمد چیست؟
نظر من نظر حضرت آقاست. بالاتر از حرف آقا که حرفی نداریم. من همان روز از میثم مطیعی حمایت کردم و نظرم را هم گفتم. الحمدلله آقا هم که حمایت کردند خیالم راحت شد که موضع بد نگرفتم.

به نظر می رسد خط مداحی میثم مطیعی، شما و چند نفر دیگر پیامی از انقلاب صادر می کند و صرف روضه خواندن نیست. درست است؟
ما احساس می کردیم این وظیفه ماست. نمی خواستیم نقش بازی کنیم و این اعتقاد واقعی ما بود. شاید نظر بقیه این رفقا با من فرق داشته باشد ولی من اعتقاد دارم که این راهی که یا علی گفتیم و شروع کردیم، همان راهی است که جاج منصور در دهه 70 و 80 می رفت. فقط ادبیات و نوع خواندنمان با هم فرق می کند ولی راه همان است.

ما باید خودمان به جایی برسیم که بتوانیم در مداحی ملودی تولید کنیم

به این موضوع اشاره کردید که نوحه ها تنظیم می کنید. آیا موسیقی و مداحی در یک راستا هستند یا با هم تعارض دارند؟
تا جایی که من می دانم در بحث موسیقی علمای ما یکسری خط قرمز ها گذاشته اند. اگر آن خط قرمز ها را رد نکنند به نظر من چیز خاصی نیست که بخواهیم روی آن زوم کنیم که ایراد دارد. فقط نکته ای که وجود دارد این است که اگر یک موسیقی را یک خواننده آن ور آبی خوانده ما عین همان را بخوانیم درست نیست. ما باید خودمان به جایی برسیم که بتوانیم ملودی تولید کنیم مثلا نوحه «با اذن رهبرم» یا » قدم های جابر» را خودمان تولید کرده ایم. شنیدم که بعضی خواننده ها در لبنان و ترکیه و عراق از روی اینها شعر خواندند. قطعا باید به آنجا برسیم که کار خوب تولید کنیم که ماندگار شویم.

روزانه چقدر برای مداحی وقت می گذارید یا تمرین می کنید؟
حداقل یک ساعت. محرم که می شود وقت تمرین نیست و باید کارهایم را کرده باشم و فقط تمرکز می کنم که بتوانم خوب انجام بدهم.

نظر شما در مورد صله چیست؟ اهل گرفتن صله هستید وآیا قیمت می گذارید؟
من نمی گویم که نمی گیریم. اگر جایی صله بدهند می گویم خدا برکت بدهد. اگر ندهند هم یا علی می گوییم. قیمت گذاشتن که خوب نیست.

بعضی ها شغلشان مداحی است. توصیه شما به جوان تر هایی که وارد این عرصه می شوند در این رابطه چیست؟
بهتر است که مداحی شغل نباشد ولی اگر هم باشد من کاره ای نیستم که چیزی در این رابطه بگویم. بهتر است که آن عشق در درجه اول باشد.

با کدام مداح ها مانوس هستید؟
از بچگی تا آخر عمرم پای منبر حاج منصور بودم. الان هم هیچ فرقی در این روند نکرده است و اگر جایی قول نداده باشم و کاری نداشته باشم حتما آنجا هستم. مثل قدیم ها عقب مجلس می نشینم و استفاده می کنم.

تا به حال نقدی به روضه خوانی شما شده است؟
نقد زیاد کرده بودند مثلا آقای حدادیان کلاسی داشت که من شرکت می کردم . آن زمان لکنتم از الان بیشتر بود. او گفته بود وقتی دیر می رسم امیر با بچه ها تمرین کند تا من بیایم یکی از بچه ها به طعنه گفت حرف زدنش هم زورکی است. از این طعنه ها زیاد بوده. اما نقد کلی تا حالا کسی نداشته ایرادهای جزیی بوده که به ما گفته اند اصلاحشان کنیم.

نمی دانم! شاید نداشتن لکنت در مداحی عنایت اهل بیت است

چطور این لکنت در مداحی مشخص نیست؟
ظاهرا همه اینطور هستند. البته من اذان نمی توانم بگویم و موقع قرآن خواندن زبانم گیرمی کند. اما نوحه و روضه اینطور نیست. نمی دانم شاید عنایت اهل بیت است شاید هم علت پزشکی دارد. الحمدلله می خوانیم و وظیفه را انجام می دهیم.

در مورد اربعین و زیارت کربلا پیامی دارید؟
زیارت ها قرار های قلبی و معنوی است که انسان را خیلی بالا می برد. پیامم به مردم این است که وقتی برای اربعین هر بار که به زیارت می روند هر زیارتی که می روند چند شهید نیابت بگیرند و در عوض آنها به زیارت بروند. یقینا آن شهدا در محضر امام حسین اینها را دعا می کنند. اینها اعتقادات من است که می گویم. برای شهدا هر کاری کنند شهدا جواب می دهند. من این را شخصا تجربه کردم و توصیه می کنم. یک توصیه کلی دیگر این است که همیشه رضایت خدا را معیار قرار بدهند. این که من کاری کنم که بانی و هیئتی خوشش بیاید درست نیست و به باد فنا می رود. فقط کاری ماندگار می شود که برای خدا باشد. این حرف کلی من است که همیشه می گویم و امیدوارم هم خودم و هم همه عزیزان به آن عمل کنند.
صله ام را از امام حسین گرفتم/ ملودی یازده هزار نوحه را ساخته ام
هدفم این است که تا زمانی که عمر دارم سرباز اسلام بمانم

بزرگترین آرزویی که دارید چیست؟
آرزو که نه. هدفم این است که تا زمانی که عمر دارم سرباز اسلام بمانم و واقعا برای این مکتب مفید باشم و سربار این مکتب نباشم و مرگمان هم با شهادت رقم بخورد و در این راه پرفیض عاقبت بخیر شوم.

من اسم چند نفر را میبرم نظر خودتان را در یک جمله نسبت به آنها بفرمایید.
حاج منصور... حاج منصور که عشق است دیگر
حاج محمود کریمی ... مداح خوب و خلاق و باهوش
حاج علی قربانی... اسوه اخلاص
میثم مطیعی... یک دوست و یک برادر خوب برای من
رضا هلالی... مداحی که دهه هشتاد با آمدن به این عرصه سبک تازه ای را در نوحه خوانی و شورخوانی وارد کرد.
سیدعلی خامنه ای... نایب امام زمان، مسلم زمان

در ملاقات هایی که با رهبر معظم انقلاب داشتید و در هنگام روضه خوانی چه حالی داشتید؟ دچار استرس نشدید؟
اولین بار که پیش آقا خواندم روضه خصوصی ایشان بود. نزدیک ایشان نشسته بودیم خیلی استرس داشتم. و الحمدلله خیلی خوب بود. روز شهادت امام حسن عسکری(ع) بود و خیلی خوب بود. من خیلی کم رو هستم فقط عرض ادب کردم. یک بار یک قاری در پایان مراسم نزد آقا آمد. صحبت فرزند داشتن شد. آقا پرسیدند: «چند فرزند دارید؟» گفت: «من سه بچه دارم.» آقا فرمود:« قانع نباشی برو روی 5 تا.» و همه خندیدند. به من فرمودند من برای شما دعا می کنم انشالله موفق باشید.

در پایان اگر صحبتی دارید بفرمایید.
کل حرف های من همین جمله است که اگر ما به آن رسیدیم کلی از معضلات حل می شود. آمریکا، وهابیت، اسراییل، انگلیس، ضد انقلاب ها، رقاصه ها، آن ور آبی ها و آنهایی که با انقلاب و اسلام مشکل دارند همه با هم یک حرف مشترک می زنند و می گویند ولایت فقیه حکومت دیکتاتوری است. همه شهدای ما اعم از شهدای دفاع مقدس یا شهدای مدافع حرم یک حرف مشترک دارند و می گویند پیرو رهبر و ولی فقیه باشید. ما برای اینکه بتوانیم راهمان را معلوم کنیم یا باید راه این شهدا را برویم یا راه آمریکا و رقاصه ها و ضد انقلاب ها را برویم. در خلوتمان ببینیم شهدا راست می گویند یا رقاصه و وهابی ها یا سی ان ان و بی بی سی ؟ راه برای همه معلوم است فقط کمی همت می خواهد که یا علی بگوییم و در راهی که معلوم و روشن است قدم بگذاریم و یقین داشته باشیم در این راه عاقبت بخیر می شویم.