یادآوری یک نکته توسط دختر شهید کاوه به روشنفکران/ درد یتیمی را درک می کنم اما...

ما امروز و پس از سالها شاهدیم که در قلب لیبرال دموکراسی غرب ، از جنگهایی تجلیل و تقدیر میشود که نه برای خدا و نه در راه حسین بن علی، بلکه برای دنیایشان رُخ داد. غربیان از جنگ جهانی تجلیل میکنند که علت آغازش کشور گشایی و خونریزی بود. شهدای ما برای دفاع از کیان و عزتمان رفتند.

کد خبر: ۱۵۲۳۷۹

تاریخ: ۰۲ مهر ۱۳۹۶ - ۱۶:۵۵

شهدای ایران:  تکریم  دفاع مقدس تکریم آزادی‌خواهی یک ملت است. مردمی که با دستان خالی و با ندای امامشان  به دفاع از کشور پرداخته بودند سرشار از خاطرات تلخ و شیرین از یک پیروزی کم نظیر در تاریخشان است. بیان رشادت های مردم ایران در سال هایی که رژیم بعثی به سرزمینشان تجاوز کرده بود حداقل برای نسلی که آن روزهای سخت و حماسی را به چشم خود ندیده‌اند قطعا تصویر روشنی از زندگی  در کشورشان به آن ‌ها میدهند که حتی یک وجب از خاک کشورشان به دست بیگانگان نیفتاد.

اما این روزها در سالگرد تکریم دفاع مردم ایران از وطن و ناموسشان برخی روشنفکران وطنی با بهانه "نه به جنگ"این پیروزی هویت بخش مردم ایران در آن شرایط سخت را تخطئه میکنند. در میان انبوه واکنش ها  دختر شهید کاوه در پاسخ جالبی به برخی اظهارات به اصطلاح روشنفکرانه  در فضای مجازی داده است:

پست اینستاگرامی دختر شهید کاوه

تصویر متعلق به اینجانب زهرا کاوه در سن ۳ سالگی و برای اولین بار در صفحه خودم به اشتراک میگذارم. برداشتهای متفاوتی از این تصویر صورت گرفته و شاید از دلائل رسانه ای شدنش علاوه بر جایگاه خاص پدر شهیدم، نگاه پُر از بُهت و اندوهم و لباس سبزیست که سَمبُلی از جهاد و شهادت است و من به دليل علاقه به عكسهاي پدرم كه در تصاوير به جا مانده اش اكثرا همين لباس را ميپوشيد، اصرار داشتم اين رنگ را بپوشم.

این روزها که پس از سالها عبور از چراییِ علل خاتمه جنگ مجددا به بهانه هفته دفاع مقدس شاهد تحلیلهای شبهه روشنفکری هستیم لازم دانستم دو نکته را به عرض برسانم:

اول) ما درد یتیمی و فقدان بزرگترین تکیه گاه زندگی یعنی "پدر" را با گوشت و خون لمس کرده ایم و آثار آن تا را تا پایان حیاتمان حس خواهیم کرد. آنچه سبب آرامشان می شود امنیت و عزت ملت بزرگ و متمّدن ایران است . اگر من درد یتیمی را درک میکنم اما امروز ملّتی در زیر چکمه های بیگانگان ، ذلیل نشدند . این امنیت و آرامش گوارای مردم وفادارمان باد .

دوم) هشت سال دفاع مقدس برای ملت بزرگ ایران فقط دفاع از مرزهای جغرافیایی نبود بلکه حراست از مرزهای عقیدتی هم بود. شهدای ما با پیشانی بند هیهات منّا الذله ، عاشقانه به معبودشان لبیک گفتند.

در پایان به آنها که عادت دارند نشخوار جویده غربیها را بجوند اعلام میداریم کاتولیک تر از پاپ نشوید و لا اقل نحوه قدردانی از جنگ را هم از آنان بیاموزید.