نقش کمرنگ صلیب سرخ در سالهای دفاع مقدس

سازمان صلیب سرخ در سالهای دفاع مقدس و بعد از ان نیز به عنوان سازمانی بین المللی اگرچه در راستای رسالت خود اقداماتی انجام داد ولی این اقدامات یا آنقدر ناچیز و کوچک بود که به چشم نیامد و یا تاثیری در روند درگیری ها نداشته.

کد خبر: ۱۴۴۸۵

تاریخ: ۲۳ مرداد ۱۳۹۲ - ۱۶:۱۹

سرویس بین الملل پایگاه خبری شهدای ایران؛  هدف از تشکیل اغلب سازمان های بین المللی کمک به زندگی بهتر برای انسانهاست بدون غرض ورزی و جهت گیری های سیاسی و فرهنگی و نژادی. جنگ به عنوان مخرب ترین پدیده انسانی که منجر به کشته شدن بسیاری از نظامیان و غیر نظامیان هر دو طرف متخاصم می شود جزو پرحادثه ترین وقایع در به خطر انداختن صلح و آرامش جهانی است و باعث از بین رفتن حقوق اولیه ی انسان ها. کشته شدن انسان های بی گناه از زن و کودک تا نظامیانی که با شروع جنگ وارد معرکه درگیریها میشوند و منجر به کشته و زخمی و یا اسیر شدن این افراد می گردد. سازمان های بین المللی با سر دادن داعیه صلح و دفاع از حقوق اولیه انسان ها گاه در لباس صلیب سرخ و گاه با نام سازمان ملل مدافع مردم بی گناه هستند و وای به روزی که این داعیه داران حق خود به عنوان ستون پنجم شروع کنندگان جنگ و حامیان آنها نه تنها برای حفظ امنیت جهانی نکوشند بلکه در جهت عکس آن فعالیت کنند.

سازمانی که با هدف کمک بی طرفانه به مجروحان جنگی شکل گرفت و با پشتوانه بین المللی محافظ جان و سلامتی انسان ها شد. پس از پذیرش قطعنامه و پایان جنگ سرنوشت اسرای ایرانی در بند رژیم بعث عراق و مجروحان شیمیایی بازمانده از جنگ مورد پیگیری سازمان صلیب سرخ قرار گرفت. برابر قانون ژنو نمایندگان کمیته بین المللی صلیب سرخ از بیمارستان ها و اردوگاه ها و زندانهایی که ممکن است اسرا در ان نگهداری شوند بازدید می کنند تا شرایط فیزیکی و روانشناختی بازداشتگا ها و امداد به اسیران و یازداشت شدگان و برقرار ارتباط بین اسرا و خانواده آنان را پیگیری کنند. اما شرایط بسیار بد اردوگاه های عراق با اندک توجه نمایندگان صلیب سرخ و وجود شکنجه های روحی و جسمی نظامیان عراق دردی را دوا نکرد.

در زیر خاطره ای را از حضور نمایندگان صلیب سرخ در اردوگاه های عراق را میخوانیم:

يكي از صليبي ها كه به زبان فارسي تسلط داشت ، شروع به سخنراني و تعريف و تمجيد از سازمان صليب سرخ و نيروهاي صليبي كرد .

او مي گفت: سازمان صليب سرخ يك سازمان مستقل و بين المللي است كه از هيچ قدرتي نمي ترسد و همان طور كه خودتان شاهد بوديد ، از حقوق شما در همه موارد دفاع كرد.

ذكر اين تعريف و تمجيد هاي دروغي از سازماني كه در تمام طول اسارت هميشه از عباراتي نظير « از دست ما كاري ساخته نيست »، « ما فقط پستچي هستيم » و « نگران نباشيد » تحويلمان مي دادند ، برايم بسيار تعجب آور بود و خونم را به جوش مي آورد. اين بود كه ناگهان بلند شدم و فرياد زدم : شما همه حرفهايتان دروغ است.

او وحشت زده گفت: چرا اين حرف را مي زنيد؟

گفتم:مگر شما شرايط سخت زندگي ما در اردوگاه را در طي اين مدت نمي ديديد؟ مگر شما شاهد برخورد وحشيانه و شكنجه هاي جسمي و روحي عراقيها در در اردوگاهها با ما نبوديد؟ مسئوليت شما دراين موارد چه بود؟ در طول اين دوران سخت و مرارت بار، شما به حكم وظيفه خود براي بهبود وضعيت ما چه كرديد؟

نماينده صليب سرخ كه نگران و مضطرب به نظر مي رسيد، چند دقيقه اي مكث كرد و گفت: عيب ندارد! ايران كشوري خوب و با صفاست، شما برمي گرديد به آغوش خانواده تان و پس از مدتي نيز همه چيز از يادتان مي رود!
همه برادران از اين جواب ابلهانه نماينده يك سازمان جهاني خنديدند.