رفتار "منفعلانه" و گفتار "طلبكارانه" دولت تدبیر

شايد آورده ي جناحي و سياسي اي كه دولت مي تواند از قبل تشكيل كميته ملي حادثه پلاسكو در كمتر از ۴ ماه مانده به انتخابات رياست جمهوري در سبد انتخاباتي خود ببيند با درانداختن طرحي مشابه براي رفع مشكل ريزگردها قابل قياس نباشد.

کد خبر: ۱۳۸۲۴۶

تاریخ: ۱۰ اسفند ۱۳۹۵ - ۱۱:۳۵

به گزارش شهدای ایران،در آخرين روزهاي عمر دولت يازدهم بي تدبيري در اشد شرايط دامان مردم خوزستان را فراگرفته است. ريزگردها؛ معضلي كه سال هاي سال نفس بسياري از هموطنان را گرفته است. ده ها نطق و سخنراني در بسته بندي هاي گوناگون از سوي دولت براي رفع اين معضل به افكار عمومي هديه شده است. اما اينكه چرا تاكنون در جهت رفع اين معضل گامي عملياتي برداشته نشده، نكته اي است كه شايد مي بايست در انديشه هاي سياسي دولتي ها جست و جو كرد.

شناخت هر مشكلي، گام اول در جهت رفع آن است. طبيبي را در نظر بگيريد كه براي درمان بيماري فرد مراجعه كننده ابتدا به معاينه شخص مي پردازد. با گرفتن نبض و فشار خون به تشخيص ابتدايي مي رسد و با تجويز آزمايش به بيمار، كار تشخيص را نهايي كرده و نسخه درمان ميپيچد. به نظر مي رسد دولت در مواجهه با معضل ريزگردهايي كه امان بخش اعظمي از مردم كشور را بريده در همين گام اول بدرجا مي زند.

جهانگيري معاون اول رئيس جمهور بر لزوم ارائه راهكارهاي فوري براي رفع اين معضل سخن مي گويد و از سوي ديگر ابتكار رئيس سازمان محيط زيست رفع فوري اين مشكل را دور از ذهن مي داند. پارادوكس ملموس در كوهي از اظهارنظرات متفاوت مقام هاي مسئول دولتي مصداقي بارز بر عدم راهبردي هماهنگ در جهت رفع اين معضل است.

مشکل اصلي دولت در اين مساله نحوه برخورد با معضل ريزگردها است. در اينكه اتخاذ راهبردي هماهنگ در دولت براي رفع اين معضل صورت نگرفته نكته اي است كه همگان نتفق القول بر آن اذعان دارند. از سوي ديگر مردم همت دولت را براي شناخت و حل اين مساله نمي بينند.

دراين ميان ابراز همدردي از اهميت بسيار بالايي برخوردار است. وقتي مردم خوزستان عدم همت و عزم جزم دولتي ها را در رفع مشكل نمي بينند اما پس از حادثه پلاسكو، فريم هاي اندوهگين تدبيري ها بر سر صحنه حادثه را بر روي تلكس خبرگزاري ها مشاهده مي كنند به دو نكته مستدل مي رسند. يا دولت فقط در جهت بهره برداري سياسي از حوادث و رخدادها آستين ها را بالا مي زند و يا اينكه ايران براي دولت تدبير و اميد، تنها در تهران و پايتخت خلاصه مي شود.

اگر مردم خوزستان با معضل ريزگردها دست و پنجه نرم مي كنند و از سوي ديگر قطعي آب و برق مشكلات آن ها را تشديد مي كند از دولت و رئيس جمهور متوقع هستند كه در مسير همدردي و ارائه طرح هاي مدون گام بردارند، نه اينكه با ادبيات طلبكارانه شعار عملياتي شدن تمامي وعده هاي داده شده به مردم را سردهند.

روحاني گفت شرمنده مردم نيست، چون قول بر زمين مانده ندارد؛ اين در حاليست كه مردم خوزستان از امكانات اوليه زندگي محروم هستند و اوضاع آن ها در قياس ۴ سال پيش روز به روز بدتر شده است. اگر وعده روحاني قراردادن مردم خوزستان در شرايط ماقبل تمدن است بايد گفت اين اتفاق اكنون رخ داده و جامعه نجيب خوزستان گاه و بيگاه از آب و برق محروم مي شوند و مدام با اژدهاي چهارسر ريزگردها در حال دست و پنجه نرم كردن هستند. از دگرسو انداختن توپ در زمين دولت قبل و ارجاع مشكل به خارج از مرزها دردي از مردم دوا نمي كند. بنا به گفته استاندار خوزستان بيش از ۳۵ درصد از ريشه هاي شكل گيري ريزگردها در خاك ايران است.

سوال اساسي اينجاست، آيا دولت براي رفع يك سوم از ريزگردها كه منشا داخلي دارند طرحي درانداخته است؟ دستگاه ديپلماسي ما كه به زعم حاميان دولت يكي از افتخارات تدبيري ها به حساب مي آيد در جهت رفع منشا خارجي چه اقدامات مثبت و راهگشايي صورت داده است.

نكته بديهي اينكه دولت با خط مشي فعلي نمي تواند در مسير رفع معضلات مردم استان هاي درگير با پديده ريزگردها گامي اساسي بردارد، چراكه عزمي براي شناخت ريشه پديده ريزگردها و در پي آن اتخاذ استراتژي هماهنگ براي رفع آن ديده نمي شود. نكته اي كه بايد در مسائل انگيزشي تدبيري ها در مواجهه با پديده هاي مختلف ناظر به بهره برداري هاي سياسي جست و جو كرد.

حتي اگر اين سوال بزرگ براي افكارعمومي پديد آيد كه آيا بهره برداري سياسي از رخدادها و حوادثي كه محور آن عواطف و جان مردم است، امري اخلاقي تلقي مي شود؟

*مشرق