آقای "فرهادی"! چه دیر "آمریکا" را شناختید

آیا فراموش کرده اند چه انسان های شرافتمند و هنرمندی مثل «محمود استاد محمد» به دلیل تحریم های دارویی ایالات متحده دیگر در میان ما حضور ندارند؟

کد خبر: ۱۳۶۲۹۶

تاریخ: ۱۱ بهمن ۱۳۹۵ - ۲۱:۴۰

شهدای ایران: دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا روز جمعه با امضای دستوری که هدف از آن "حفاظت از آمریکا در مقابل حملات تروریستی" خوانده شده ورود پناهجویان به آمریکا را برای چهار ماه معلق کرد و موقتاً بازدید شهروندان هفت کشور با اکثریت مسلمان از جمله اتباع ایران به آمریکا را ممنوع کرد. براساس این طرح سفر شهروندان ایرانی ابتدا برای 90 روز متوقف می‌شود و حتی تحت شرایطی دارندگان گرین کارت و پاسپورت آمریکایی هم با محدودیت ها و به قول اصغر فرهادی، «اما و اگرهایی» همراه خواهد داشت.

با رسانه ای شدن این خبر ترانه علیدوستی به این رویداد واکنش نشان داد و در گفت و گویی با نیویورک تایمز، اعلام کرد طرح ممنوعیت سفر ایرانیان به آمریکا نژادپرستانه است و به همین خاطر برای شرکت در مراسم اسکار به آمریکا نمی رود.نمی توانم به دولتی احترام بگذارم که برای مرد کشورم احترام قایل نیست.

ترانه علیدوستی در این ارتباط به نیویورک تایمز گفته است: «تصمیم گرفتم حتی اگر امکان حضور در اسکار را داشته باشم در این مراسم شرکت نکنم، چون دیدن اینکه مردم معمولی هموطنم از حق قانونی خود برای دیدن فرزندانشان یا ادامه تحصیل در آمریکا محروم می‌شود، عمیقا مرا آزرده است.بسیاری از مردم کارهای ضروری پزشکی دارند. من مطمئنم که بسیاری از آن‌ها برای خوش‌گذرانی یا تعطیلات به آمریکا سفر نمی‌کنند و کارهای بسیار مهم‌تری دارند.

او در ادامه افزود: «مطمئنم که آمریکا نیز بارها از حضور ایرانیان مهاجر و خدماتشان سود برده است. بنابراین اصلا برای من قابل قبول نیست به دولتی احترام بگذارم که برای مردم کشور من احترامی قائل نیست.»

این نخستین واکنشی بود که در فضای مجازی منتشر شد و از این سایت به سایت دیگر و در میان کانال های دیگر مثل نقل و نبات دست به دست می شد.

اما نکته مهم در میان اظهارات علیدوستی این است که ایشان در اظهاراتشان اشاره می‌کنند، نمی توانند برای دولتی احترام قائل باشد که برای مردم کشور من احترامی قائل نیست. تصور کنید که سطح سواد تاریخی خانم علیدوستی چقدر محدود است که ایشان نمی‌دانند که این بی احترامی به مردم ایران کمی قدمتش بیشتر از آنچیزی است که در رسانه ها مطرح می شود. یعنی خانم علیدوستی در دوران دبیرستان و راهنمایی کتابهای تاریخشان را با دقت نخوانده اند یا اینکه در دروس تاریخی نمره خوبی دریافت نکرده‌اند. ایشان به یاد ندارند که مادلین آلبرایت در اواخر دوران کلینتون بابت دخالت تاریخی شان در کودتای بیست و هشتم مرداد از مردم ایران عذرخواهی کردند.

خانم بازیگر اگر کمی تاریخ خوانده باشند درخواهند یافت که حکومت مرکزی مستقر در ایالات متحده (نه دولت فعلی) طی شصت و سه ساله گذشته هیچ احترامی برای مردم ایران قائل نبوده اند. خانم علیدوستی فراموش کرده اند که حکومت مرکزی مستقر در ایالات متحده فرمانده مطالبات مردمی در سال 1332 را نادیده گرفتند و از کودتای بیست و هشت مرداد، در سرکوب جنبش مردمی ایران، اقدامات سیاسی موثری انجام داده‌اند!

ایشان تصور می کنند دولت مرکزی ایالات متحده در بیش از نیم قرن گذشته برای مردم ایران احترام قائل بوده است. اگر تاریخ را به خوبی نخوانده‌اند بدانند و آگاه باشند که سالها قبل در دوران پهلوی دوم کاپیتولاسیون در ایران به تصویب رسید که بی احترامی فوق العاده ای به مردم ایران بود و رایزنان، دیپلمات‌ها و مستشاران آمریکایی بابت حضور در ایران، در فیش های حقوقی‌اشان حق توحش دریافت می‌کردند...

خانم بازیگر احتمالا ناو یواس‌اس وینسنس را فراموش کرده اند در 12 تیر 1367 هواپیمای مسافربری ایران را به دستور ویلیل راجرز مورد هدف قرار و پس از آن توسط ارتش ایالات متحده مورد تشویق و تمجید قرار گرفت!

فراموش کرده اند چه انسان های شرافتمند و هنرمندی مثل «محمود استاد محمد» به دلیل تحریم های دارویی ایالات متحده دیگر در میان ما حضور ندارند و فراموش نکنیم بسیاری از مردم نازنین این سرزمین به دلیل همین تحریم های دارویی پشت دروازه بهبودی، وفات یافته اند! آیا این مشی سیاسی ایالات متحده توهین به مردم این سرزمین نیست و به دلیل عدم حضور عوامل فیلم فروشنده برای حضور در مراسم اسکار ایشان به خاطر آورده اند که دولت فعلی تازه مستقر برای مردم ایران احترام قائل نیست؟!

فرهادی

چرا خانم بازیگر جرات نداشتند در جشنواره فیلم کن زمانیکه دوربین اغلب رسانه های مهم دنیا با ایشان گفتگو می کنند از این بی احترامی تاریخی شصت و سه ساله سخن بر زبان جاری کنند، حالا چون روی فرش قرمز اسکار نمی توانند قدم بزنند یاد بی احترامی دولت ایالات متحده به مردم ایران افتادند؟ چرا در لنز دوربین ها نگاه نکردند و نگفتند تحریم های دارویی ایالات متحده منجر به وفات «محمود استاد محمد» شده است.

جناب آقای فرهادی نیز پس از آنکه امیدهایشان (به تصریح خودشان) برای حضور در خاک آمریکا رنگ باخت بیانیه صادر کردند و روغن ریخته در اقدامی مشابه نذر امام زاده کردند. چرا جناب فرهادی همان روزی که دونالد ترامپ اقدام به امضای چنین دستوری کردند موضعی اتخاذ نکردند؟ روابط عمومی فیلم فروشنده پس از انتشار این خبر همچنان اصرار به حضور فرهادی با پاسپورت آمریکایی داشتند و همه امیدهای جناب فرهادی که رنگ باخت ایشان با بیانیه ای دو پهلو اقدام به محکوم کردن تندروهای سیاسی در دو سوی جهان کردند. اما نکته جالب اظهارات سخنگوی آکادمی اسکار طی سخنانی ناراحتی خود را اعلام کرده و به هیچ عنوان تصمیم رئیس جمهور منتخب خود را مغایر با قانون اساسی ایالات متحده نمی داند. یعنی حتی سخنگوی این آکادمی هنری برجسته سعی در موضع گیری سیاسی خاصی نکرده است . اما نکته جالب در بیانیه فرهادی این است که ایشان در این بیانیه اشاره کرده که تصمیم داشته به همراه فیلمبردارش حسین جعفریان در مراسم اسکار حضور پیدا کند و اصلا قرار نبوده که ترانه علیدوستی به همراه ایشان به این مراسم برود.

اما نکته مهمتر این است اصغر فرهادی چندی پیش در واکنشی سیاسی در مورد مسئله گور خواب ها نامه چند پهلویی به حسن روحانی نوشت. اما باز کسی در مقام پرسش گر از اصغر فرهادی این سئوال را نپرسید که عمده این تحریم ها مخصوصا تحریم های اقتصادی زمانی به تصویب رسیده است که آقایای اوباما غیر تندرو ساکن کاخ سفید بوده اند. (با برداشت از نامه آقای فرهادی) چرا ایشان در مورد گور خواب ها و وضعیت معیشتی مردم ایران و تحریم های دارویی گریبانگیر که به مرگ محمود استاد محمد شد یکبار نامه ای به باراک حسین اوبامای دموکرات و خندان ننوشته اند؟!

چرا زمانیکه در سال 2012 تحریم های دارویی گلوی مردم ایران را می فشرد ایشان در پشت تریبون آکادمی اسکار به باراک حسین اوباما به دلیل تندروی پنهانشان گله نکرده اند؟ آقای فرهادی و خانم علیدوستی برای این سئوالات پاسخی دارند؟

القصه حکایت این است که اگر کسی در این سرزمین زندگی می‌کند و فیلمش توسط حکومت مرکزی همین سرزمین به آکادمی اسکار معرفی می شود نباید چنین دو پهلو و سیاسانه رفتار کند. اگر می خواهد اپوزیسیون و مخالف خوان هم باشد باید اپوزیسیون مرد و مردم داری باشد. یادمان باشد جعفر پناهی با همه رفتارهای متنی و فرامتنی قابل نقدش، همیشه باید به عنوان اپوزیسیونی شناخته شود که مردانه رفتار می کند. فراموش نکنیم او نخستین کارگردانی بود قبل از اینکه پرونده هسته ای ایران به شورای حکام منتقل شود از حقوق هسته ای ایران در جشنواره برلین در اوایل دهه هشتاد دفاع کرد و این دفاع جانانه سبب می شود تقصیرهایش را گاهی نادیده بگیریم. اما در میان این همه تربیونی که در طول این مدت در اختیار آقای فرهادی قرار گرفت کی و کدام بار ایشان از حقوق اساسی ملت ایران در مورد تحریم های دارویی و اقتصادی دفاع کرده اند.حتی در محدودیت ویزایی بعد از برجام که مسافران ایران و چند کشور دیگر برای سفر به آمریکا با مشکل مواجه میشدند و اتفاقا آقای اوباما آن را امضا کرده بود، باز هم آه از نهاد آنان بلند نشده بود...

آقای فرهادی بار دیگر در یک فضای ملتهب سیاسی با موضع گیری های دو گانه خود را به مجسمه طلایی اسکار نزدیک کرد و اگر در روز برگزاری مراسم موفق به گرفتن مجسمه طلایی شد باید قدردان ترامپ باشد، مردی که ورژن دیگرش زمینه ساز گرفتن اسکار 2012 شد.

*مشرق