خوزستان لبریز از وعده های دولت های مختلف

جناب روحانی! یقیناً می دانید که مردم از وعده های بی ثمر دولتها به مردم این استان خسته اند، مردم شعارها و وعده را در عمل می خواهند؛ کار از سفرهای یکروزه گذشته است! برایشان سخت است تا باور کنند که در استانی زندگی می کنند که یکی از منابع مهم در کسب ثروت کشور است، اما نامش در لیست استان های محروم ثبت است!

کد خبر: ۱۳۱۴۱۴

تاریخ: ۲۷ آبان ۱۳۹۵ - ۱۴:۲۵

شهدای ایران: جناب رئیس جمهور! از اینکه به استان دلاور خیز ما سفر کردید تا گامی در جهت شکوفایی این استان زرخیز بردارید سپاسگزاریم. از اینکه عنوان فرمودید که:«سفرم به خوزستان برای بررسی مشکلات فعلی این استان است» باز هم تشکر می کنیم که مشکلات استان ما برای دولت تا این اندازه مهم بوده است تا سفری یکروزه! به این دیار داشته باشید.

سخت است تا قبول کنند که نفت و گاز از زیر پایشان رد می شود اما آمار جوانان بیکارش، هم رده با استان های محروم از این نعمت خدادادی باشد.

جناب دکتر!سخت است وقتی بشنوند که خوزستان و رودهای آن و مسائل زیست محیطی آن و حتی آب شرب آن در برخی مناطق استان با مشکل مواجه است، اما مسئولان بالادست چشم بر سرچشمه های رودهای جاری در این استان رادوخته اند،تا آن را روانه استانهای دیگر نمایند! سخت است که بشنوند که کانون برخی از گرد و خاک که نفس مردم را سالهاست به شماره انداخته است علتش خشکی هور است اما بازهم اقدامی شایسته صورت نمی گیرد! حتما باید کارون و دز و کرخه به سرانجامی شبیه زاینده رود و ارومیه پیدا کنند تا آقایان متوجه شوند و آن زمان کاسه چه کنم چه کنم دست نگیرند؟!

رئیس دولت! هرچند که در این سفر یکروزه پروژه آبرسانی به مناطقی از استان خوزستان را کلید زدید اما وقتی استان با مشکل کمبود آب مواجه است، چه باید کرد؟!

در سخنان امروزتان فرمودید:« برجام یعنی یک فضای جدید. یعنی تنفس جدید. برجام یعنی دریچه‌ها باز شده و هوای آزاد آمده و مردم از این فضا استفاده و بهره‌برداری می‌کنند. در باز شده تا ما کار کنیم و فعالیت کنیم. خب هوای تازه آمده هوای تازه برای سلامتی و تحرک ماست.»

جناب روحانی! برجام را آفتاب تابان نام نهادید، سه سال و اندی است که چشممان به آفتاب تابان شما دوخته شده است و دیگر دارد چشمانمان به سیاهی می رود از بس که زُل به آن زده ایم. اما سرور عزیز! خوزستان چند سالی است که پذیرای مهمان ناخوانده ای است که دیگر صاحب خانه شده است و این مهمان ناخوانده انگار نمی گذارد مردم ما آن هوای تازه را استشمام و فضای تازه را مشاهده نمایند!

چه دولت قبل و چه دولت شما جز وعده در حل این مشکل چیزی عایدمان نشده است.تازگی هم نمی دانیم که دعا کنیم باران بیاید یا نیاید؟! چون اگر باران بیاید که می گویند اسیدی است و باید یا از خانه هایمان بیرون نیاییم و یا اگر مجبور به خروج از خانه شویم هر آن ممکن است راهی بیمارستان شویم، وضعیت بیمارستانه ها که بماند... حال سئوالمان این است با این وضعیت می شود تحرک داشت و یا تنفس کشید؟!

آقای حقوقدان! سالهاست که وعده داده اند که خوزستان از نفت، سهمی نصیبش می شود! اما آنچه مردم تا حال دیده اند جیب های خالی ادارات استان و شهرستانهاست و حرف تکراری مسئولان که: بودجه نداریم! سهم خوزستان از نفت خشکی منطقه وسیعی از هورالعظیم و تالابهای طبیعی استان است. وعده درصد نفت شده است حکایت مهریه، که برخی ها می گویند: کی داده و کی گرفته است؟!

آقای دکتر! دولت قبل گفته بود که سفره هایمان بوی نفت خواهند گرفت اما..... شما نیز که می گویید با برجام بازار نفت سکه شده است اما انگار فرجام نفتی قبلی ها با برجام هسته ای شما، یکی است برای ما ها!

اما باز هم ما امید داریم، چرا که ما مردمی امیدواری هستیم...تا خدا چه خواهد.

*پلاک دزفول