بیوگرافی مرحوم "داوود رشیدی" به همراه تصاویر

داوود رشیدی متولد ۲۵تیر ۱۳۱۲در تهران - درگذشته ۵شهریور ۱۳۹۵در تهران، هنرپیشه تئاتر، سینما و تلویزیون ایران بود. وی دارای نشان درجه یک فرهنگ و هنر است. او از خاندان حایری مازندرانی دارای اصالت بابلی است. او فارغ التحصیل کنسرواترا ژنو در رشته کارگردانی و بازیگری تئاتر و لیسانس حقوق سیاسی از دانشگاه ژنو است.

کد خبر: ۱۲۶۳۴۸

تاریخ: ۰۸ شهريور ۱۳۹۵ - ۱۳:۲۸

به گزارش شهدای ایران به نقل از مجله اینترنتی ستاره، داوود رشیدی متولد ۲۵تیر ۱۳۱۲در تهران - درگذشته ۵شهریور ۱۳۹۵در تهران، هنرپیشه تئاتر، سینما و تلویزیون ایران بود. وی دارای نشان درجه یک فرهنگ و هنر است. او از خاندان حایری مازندرانی دارای اصالت بابلی است. او فارغ التحصیل کنسرواترا ژنو در رشته کارگردانی و بازیگری تئاتر و لیسانس حقوق سیاسی از دانشگاه ژنو است.

نام: داوود

نام خانوادگی: رشیدی

تاریخ تولد: 1312/4/25

تاریخ فوت:  1395/6/5

محل تولد: تهران

تحصیلات: فارغ التحصیل کنسرواترا ژنو در رشته کارگردانی و بازیگری تئاتر و لیسانس حقوق سیاسی از دانشگاه ژنو

تاهل: متاهل

نام همسر: احترام برومند

نام فرزندان: فرزاد و لیلی

وی در سال 1343 به تهران آمد و در اداره تئاتر آن زمان وابسته به وزارت فرهنگ و هنر استخدام شد. سپس گروه تئاتر امروز را پایه گذاری نمود، که هنرپیشگانی مانند:پرویز فنی زاده، داریوش فرهنگ، مهدی هاشمی، فهیمه راستکار، سیاوش طهمورث، مرضیه برومند، سوسن تسلیمی، به عضویت در این گروه درآمدند. رشیدی از سال 1350 با فیلم سینمایی «فرار از تله» وارد عرصه بازیگری سینما گردید و علاوه بر بازیگری و کارگردانی در سینما، تلویزیون و تئاتر به تهیه کنندگی سینما نیز روی آورد. همسر او خانم احترام برومند است و آنها دو فرزند به نام لیلی و فرزاد دارند . لیلی رشیدی نیز بازیگر میباشد.

عکس داوود رشیدی در دوران جوانی

آثار داوود رشیدی

سینما

1350 میعادگاه خشم

1350 فرار از تله

1351 گذر اکبر

1351 فدایی

1351 جهنم + من

1351 تجاوز

1352 خروس

1354 کندو

1357 قدغن

1359 کرکس ها می میرند

1359 طلوع انفجار

1359 اعدامی

1359 آقای هیروگلیف

1359 شمر

1360 مرز

1360 بازرس ویژه

1361 رهایی

1361 جایزه

1362 هیولای درون

1362 کمال الملک

1362 شیلات

1362 خانه عنکبوت

1362 تفنگدار

1363 گلهای داوودی

1363 تاتوره

1363 بی بی چلچله

1372 عبور از تله

1373 راه افتخار

1373 خط آتش

1374 بازی های پنهان

1375 بزرگ خیلی بزرگ

1378 تهران روزگار نو

1379 تکیه بر باد

1382 ملاقات با طوطی

1385 ماه شب چهارده

1386 پرچم های قلعه کاوه

1387 تردید

1388 زمهریر

تهیه کنندگی

1379 قطعه ناتمام

1380 امتحان

1385 صبحی دیگر

تلویزیون

1391 تله فیلم «رویا»

1391 کلاه پهلوی

1383-1388 مختارنامه

1388 خسته دلان

1388 تله تئاتر «آخرین گودو» کارگردان هنری

1386-1387 پاتوق

1386-1387 بیداری

1387 تله تئاتر «هنر»

1386 نشانی

1384 بچه های هور

1384 چه کسی به سرهنگ شلیک کرد؟

1382 مهمانپذیر طوبی

1381 معصومیت از دست رفته

1381 آبی مثل دریا

1379 خانه ما

1375-1379 ولایت عشق

1378 ورثه آقای نیکبخت

1377 پزشکان

1377-1378 روزهای زندگی

1375-1376 بازگشت پرستوها

1375-1376 تهران 11- 595 ج 48

1375 خاله خانم

1374-1375 تنهاترین سردار

1374 علی آقا 121

1374 آخرین ستاره شب

1373 آوای فاخته

1370 گل پامچال

1370 امام علی

1369 عطر گل یاس

1366-1367 یکی از این روزها

1366 گرگها

1366 تله تئاتر «یکی از این روزها»

1363-1366 کوچک جنگلی

1358 هزاردستان

1355 هوس

تولد 80 سالگی داوود رشیدی در کنار دخترش لیلی رشیدی

تئاتر

1370 پیروزی در شیکاگو، کارگردان و بازیگر

1378 ریچارد سوم، کارگردان

کارگردانی

1349 تله تئاتر «دیکته و زاویه»

کارگردان تلویزیونی: «حمید مصداقی»

1347 تله تئاتر «سیزیف و مرگ»

1347 تله تئاتر «همسفر»

1347 تله تئاتر «باجه»

1346 تله تئاتر «خوشا به حال بردباران»

1346 تله تئاتر «صدایی در لیوان»

1345 تله تئاتر «ریچارد سوم»

1342 تله تئاتر «سیسیل یا مکتب پدران»

داوود رشیدی متولد 1312 تهران و همسرش احترام برومند متولد 1326 تهران است. پای صحبت های آنها می نشینیم:

تاریخ ازدواج و تعداد سال هایی كه با هم زندگی كرده اید؟

سال 1347، ما توسط یكی از دوستان روزنامه نویس كه دوست صمیمی آقای رشیدی و با برادر من هم دوست بود آشنا شدیم. البته هیچ نیت و قصد قبلی در كار نبود و ما تصادفا با هم ملاقات كردیم. از آن زمان تا حالا 43 سال می گذرد.

آیا در حال حاضر در تهران زندگی می كنید و خانم برومند هنوز مشغول به كار هستند؟

رشیدی:من و خانم برومند از اول ازدواج مان در تهران زندگی می كردیم و الان هم در تهران هستیم. با این كه اوایل ایشان كارهای تلویزیونی انجام می دادند اما بعدها به دلایلی غیر از ازدواج مان، نشد كه كار را به طور جدی ادامه دهد و بیشتر در منزل حضور داشت.

اخلاق و خلق و خوی همسر شما در رابطه با مشكلات زندگی چگونه بوده است؟

رشیدی:به هر حال همه زندگی ها مشكلاتی دارند. یادم می آید اوایل انقلاب برای مدتی نه من و نه خانم برومند سر كار نمی رفتیم و مشكل داشتیم. البته این مشكلی كه می گویم از نظر مالی بود و نه احساسی و رابطه ای. . . اما اگر كسی از بیرون ما را می دید متوجه مشكلات مان نمی شد. از نظر ظاهری، هیچ تغییری اتفاق نیفتاده بود و مشكلات نتوانست رابطه ما را تحت تاثیر قرار دهد. این قدر كه وقتی به آن فكر می كنم، خاطرات بدی یادم نمی آید. در واقع سخت بود اما بد نگذشت.

برومند: البته این را بگویم كه یكی از محاسن فوق العاده داوود این است كه اتفاقات و خاطرات بد یادش نمی ماند، این كه یادش نیست را جدی می گوید چون واقعا چیزهای ناراحت كننده در خاطرش نمی ماند. من از سال 58 و آقای رشیدی از سال 59 از تلویزیون بیرون آمدیم و دیگر كار نكردیم. به هر صورت برای آدم هایی مثل ما، این مسئله آسان نبود. آن موقع پسرمان تازه دیپلم گرفته بود و دخترمان لیلی، تازه به دبستان می رفت. به هر حال هر تغییری، مثبت یا منفی، شرایط متفاوتی برای زندگی به وجود می آورد. آقای رشیدی گفتند آن موقع تنگدست بودیم، می خواهم این جمله را اصلاح كنم. به نظرم ما در تنگنا قرار داشتیم نه این كه تنگدست باشیم.

ولی داوود همیشه می گفت كه ظاهر ما نباید این مشكلاتی كه داریم را فریاد بزند و باید حفظ ظاهر كنیم. اما به هر حال این دوران هم گذشت و همه چیز روی روال عادی افتاد. به هر حال ما همیشه مشكلاتی داشتیم. چون كار سینما و تلویزیون، خواه ناخواه باعث می شد كه آقای رشیدی خیلی وقت ها تهران نباشند. البته تئاتر به این دلیل كه در تهران متمركز بود از این نظر مشكلی به وجود نمی آورد. این ها طبیعتا كمی مشكل است. ولی به هر حال همه مشاغل، مشكلات خودشان را دارند ولی نباید فراموش كرد كه جذابیت های زیادی هم هست. شغل ما به طور خاص آن قدر جذابیت های رنگارنگ دارد كه اگر كسی علاقه مند باشد، سختی هایش را هم به جان می خرد.

واكنش همسر/ شوهر شما نسبت به احساسات و علائق تان در ارتباط با مسائل زندگی چگونه و تا چه میزان قابل پذیرش است؟

برومند: به هر حال ما در دو خانواده متفاوت و شرایط متفاوت بزرگ شده ایم. مثلا من در ایران بزرگ شده ام و داوود در خارج از ایران. طبیعتا با هم متفاوتیم ولی از هم پرت نیستیم.

اگر همسر من معتقد باشد كه مثلا من نباید با خواهرم رفت وآمد داشته باشم یا من چنین چیزی از او بخواهم قطعا باعث بروز مشكلاتی بین ما می شود. ما سر خیلی چیزها جروبحث می كنیم ولی از لحاظ عقاید فكری و روحی به شدت تفاهم داریم.

آیا از سلیقه همسرتان در نظم و دكوراسیون داخلی خانه راضی هستید؟

رشیدی: چیدمان خانه سلیقه احترام است و اختلاف سلیقه ما در این مورد نهایتا به جای تابلوها ختم می شود. چیدمان خانه كار و سلیقه اوست و من بسیار تابع هستم. البته خانه ما هیچ وقت عجیب تر از جاهای دیگری كه زندگی كرده ام نبوده و به آن عادت داشته ام.

برومند: وقتی ازدواج كردم، بسیار جوان بودم. در خیلی از موارد و به خصوص دكوراسیون خانه بیشتر از این كه تحت تأثیر خانواده خودم باشم، از خانواده همسرم الهام گرفته ام. مثلا منزل خواهر آقای رشیدی، بسیار زیبا تزئین شده است و من گاهی یك دفعه می فهمم كه دارم خانه را مثل او درست می كنم. یا خانه پدرش بسیار زیبا و كلاسیك بود و من خیلی دوست داشتم و همیشه آن خانه در ذهنم هست.

آیا سلیقه شوهرتان را در انتخاب لباس و آرایش و روی هم رفته سرووضع ظاهری اش می پسندید؟مثال بزنید.

برومند: توصیه های من راجع به ظاهر آقای رشیدی گاهی پذیرفته می شود و گاهی نه. خیلی وقت ها قبول می كند ولی وای به روزی كه روی دنده لج بیفتد! مثلا گاهی پیش می آید كه می گویم:«لباس ها و كفشت قهوه ایست، جورابت مشكی. جورابت را عوض كن.» می گوید: «نه همینی كه من الان پوشیده ام خوب است، تو چه كار داری؟ من دیگه حوصله ندارم، اذیتم نكن.» ولی معمولا به نظر من احترام می گذارد و حتی با هم برای خرید لباس می رویم. من هم اگر او لباس هایم را دوست نداشته باشد یا حتی مِن مِن كند، لباس هایم را تغییر می دهم.

در صورت بروز اختلاف سلیقه یا عقیده شوهر/همسرتان چگونه با مشكل پیش آمده روبه رو می شوید؟

رشیدی: ما هیچ وقت در مورد مسائل مهم و بزرگ با هم اختلاف نظر و عقیده نداشته ایم. چیزهای كوچك و پیش پا افتاده ای بوده كه این تفاوت ها هم برای همه زن و شوهرها پیش می آید. ما هیچ وقت دعوا به آن معنا كه كاسه بشقاب بشكنیم، نداشته ایم. همیشه همه چیز دوستانه و منطقی حل شده است. هیچ كدام از ما، هیچ وقت به فكر این نبوده كه آخر بحث برنده شود یا بخواهد ثابت كنیم حق با من است. درگیری مهمی كه ما را اذیت كند واقعا وجود نداشته است. من كه حتی به یاد ندارم در دوران جوانی هم من یا خانم برومند سر احساسات یا علایق مختلف مان با هم درگیر شویم، چه برسد به حالا.

برومند: چیزی نبوده كه من دوست داشته باشم و او بدش بیاید. مثلا من بدم می آید كه همسرم سر زده با چند نفر از دوستانش به خانه بیاید اما واقعا او چنین كاری نمی كند. ولی پیش می آید كه سلیقه های مان در مورد بعضی چیزها متفاوت باشد، مثلا داوود، عاشق موسیقی كلاسیك است و من موسیقی سنتی دوست دارم. اما نه من و نه او، از شنیدن موسیقی های مورد علاقه دیگری ناراحت نمی شویم. این مسائل كوچك و جزئی و گذرا هستند در واقع اصلا مسئله نیستند.

آیا از همكاری همسرتان در انجام امور منزل راضی هستید؟

رشیدی: حتما، چون من كه كار خاصی انجام نمی دهم و مدیریت خانه با ایشان است. من فقط در شلوغ كردن و ریخت و پاش كردن خانه كمك می كنم!

برومند:من اصلا توقع كمك ندارم. ولی او هم اگركاری از دستش بر بیاید انجام می دهد. به هر حال از اول خیلی به این كمك كردن عادت نكرده كه خرید كند یا كارهای خانه را انجام دهد. خیلی هم وقت نداشته. ولی اگر كاری از او بخواهم، تقریبا انجام می دهد، مثلا اگر بگویم یك كیلو گوجه بخر، 2 كیلو خیار می خرد! چون من كار بیرون نمی كنم و خانه هستم، مسئولیت این جور كارها بیشتر با من است.

آیا همسر شما در برگزاری مهمانی ها و جشن های خانوادگی و مناسبت های خاص سنگ تمام می گذارید؟

برومند: من عاشق مهمانی گرفتنم ولی الان خیلی خسته می شوم. ضمن این كه شغل داوود و خیلی از آدم هایی كه ما با آن ها رفت وآمد داریم، چندان حساب و كتاب ندارد و نیمشود ساعت مشخصی برای آن تعیین كرد و وقت های مان، سخت با هم جور می شود. من الان راضیه خواهرم را 3 ماه است كه ندیده ام. ولی آن زمان ها وقتی تازه ازدواج كرده بودیم و در خانه پدر شوهرم در شمیران زندگی می كردیم، جمعه ها همه می دانستند كه ما خانه ایم و هركسی كه بخواهد، می تواند بیاید دیدن ما. خدا مادر آقای رشیدی را رحمت كند، همیشه جمعه ها برای 50-60 نفر غذا درست می كرد. دوستان اسم آن جا را گذاشته بودند داوودیه!

رشیدی: من اهل خانه ام و ترجیح می دهم كه به خانه ام بیایند نه این كه من بروم. خانم برومند خیلی وقت ها دوستان قدیم مرا دعوت می كند و واقعا در این مورد هوای من را دارد.

از نحوه تماس همسرتان با اعضای فامیل و همكاران و دوستان راضی هستید؟

برومند: بله. در جریان كارهای دوستان همكارش هست ولی چون اعتقاد دارد تلفن برای كارهای ضروری ساخته شده، معمولا كوتاه حرف میزند.

رشیدی: خیلی! بعضی وقت ها نیم ساعت با تلفن حرف می زند!

در یك جمع بندی كلی بگویید چه مسئله ای باعث شده تا همسرتان را به عنوان همسر ایده آل معرفی كنید؟

رشیدی: محبت و آرامش و احترامی كه ما برای هم قائلیم رابطه ما را نگه داشته است. هر وقت كه من كاری را شروع می كنم، می بینم كه خیلی جاها احترام به اندازه من، به كار اهمیت می دهد و برای آن دلواپس و نگران است. من سعی می كنم كه مشكلات كارم را به خانه نیاورم ولی همسرم به هر حال ناراحتی ها و نگرانی هایم را حس می كند و دركم می كند.

برومند: اصل رابطه ما بر دوست داشتن و عشق استوار است و درك متقابل كه همه، آن را داریم. من، همه سعیم را می كنم كه داوود را درك كنم و راضی نگهش دارم. او هم هیچ وقت چیزی را به من تحمیل نمی كند و با من صادق است.