مراقبات ماه ذی‌القعده در کلام میرزا جوادآقا ملکی

میرزا جواد آقای ملکی تبریزی ئر کتاب مراقباتشان اورده اند : ماه ذی القعده اولین ماه از ماههاى حرام است که جنگ با کفار در آن ماهها حرام مى‌باشد. و انسان از این مطلب حکم جنگیدن و مخالفت با خدا را مى‌فهمد. بنابراین، اى نفس بکوش در این ماهها دل و […]

کد خبر: ۱۲۴۶۲۲

تاریخ: ۱۴ مرداد ۱۳۹۵ - ۲۰:۵۵

به گزارش شهدای ایران،  میرزا جواد آقای ملکی تبریزی ئر کتاب مراقباتشان اورده اند : ماه  ذی القعده اولین ماه از ماههاى حرام است که جنگ با کفار در آن ماهها حرام مى‌باشد. و انسان از این مطلب حکم جنگیدن و مخالفت با خدا را مى‌فهمد. بنابراین، اى نفس بکوش در این ماهها دل و بدنت را بیشتر از سایر ماهها حفظ نموده، کارى بر خلاف احکام الهى انجام نداده و حتى از بلایا و مصیبتهایى که ناشى از قضاى اوست راضى باشى. چون این، ماه حرامى است که احترام آن، بخاطر این که خداى متعال جنگیدن با کفار را در آن ممنوع نموده، بیش از سایر ماه‌هاست.

بنابراین باید با طاعت از خدا و بالا بردن رضایت خود از او احترام این ماه را حفظ نمایى. زیرا خداوند بسیار شکرگزار بوده و با رضایت خود از تو، از رضایت تو از او، تشکر مى‌نماید. و اگر از شرافت رضایت او اطلاع داشتى، در راه بدست آوردن آن از بذل جان هم دریغ نمى‌کردى.
توبه‌های منقول از پیامبر اکرم صلّى اللّه علیه و آله و سلّم و ائمه اطهار سلام اللّه علیهم

براى بدست آوردن طاعت خدا در این ماه قبل از هر چیز از تمام مسائلى که قبلا گرفتار آن بودى توبه کن، توبه‌اى صادقانه.

از رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله و سلّم روایت شده است که در روز یکشنبه ماه ذى القعده فرمود: مردم کدامیک از شما مى‌خواهید توبه کنید؟

راوى مى‌گوید: گفتیم: رسول خدا همه ما مى‌خواهیم توبه کنیم.

حضرت فرمودند: غسل کرده، وضو گرفته و چهار رکعت نماز بجا آورید. در هر رکعت یک بار «فاتحه الکتاب»، سه بار«قل هو اللّه احد»و یک بار «معوذتین» (قل اعوذ برب الناس‌وقل اعوذ برب الفلق)بخوانید.

آنگاه هفتاد بار استغفار نموده و در پایان«لا حول و لا قوّه إلا باللّه»

بگویید. سپس بگویید:«یا عزیز یا غفّار اغفر لی ذنوبی و ذنوب جمیع المؤمنین و المؤمنات فإنّه لا یغفر الذّنوب إلا أنت»

(اى عزیز اى بخشاینده گناهان من و گناهان تمام مردان و زنان مؤمن را ببخش که جز تو کسى گناهان را نمى‌بخشد).

آنگاه فرمود:

بنده‌اى از امت من چنین عملى را انجام نمى‌دهد، مگر این که از آسمان به او ندا مى‌رسد: بنده خدا عمل را از نو شروع کن که توبه تو قبول، و گناهانت بخشیده شد. فرشته دیگر از زیر عرش ندا مى‌کند: اى بنده مبارک باد بر تو و بر خانواده و خاندانت. منادى دیگرى صدا مى‌زند: در روز قیامت، دشمنانت را از تو راضى مى‌نمایند. فرشته دیگرى ندا مى‌کند: اى بنده با ایمان از دنیا مى‌روى ،دینت از تو گرفته نشده و قبر تو وسیع و نورانى خواهد شد. منادى دیگرى صدا مى‌زند: پدر و مادرت راضى مى‌شوند، گرچه خشمگین باشند، پدر و مادر، تو و خاندانت بخشیده شده و در دنیا و آخرت خوش رزق خواهى بود. جبرئیل ندا مى‌کند: من با فرشته مرگ پیش تو آمده و به او دستور مى‌دهم که با تو خوش رفتار بوده، بخاطر مرگ آسیبى به تو نرسانیده و بنرمى روح را از بدنت خارج نماید.

گفتیم: رسول خدا اگر کسى در زمان دیگرى چنین بگوید چطور؟

فرمودند: چیزهایى را که گفتم براى او نیز خواهد بود. جبرئیل این مطالب را در شب معراج به من گفت».

امام باقر علیه السّلام فرمودند:

«خداوند از توبه بنده خود بیش از شخصى که در شب دراز و بسیار تاریک مرکب سوارى و آذوقه خود را گم کرده و سپس پیدا کند، خوشحال مى‌شود».

امیر المؤمنین علیه السّلام

و نیز از امیر المؤمنین علیه السّلام روایت شده است که «به شخصى که در حضور حضرت گفت: استغفر اللّه، فرمودند: مادرت به عزایت بنشیند.

مى‌دانى استغفار چیست؟ استغفار درجه بلند مرتبگان بوده و شش شرط دارد: اول – پشیمانى از گذشته. دوم – تصمیم بگیرى که هیچگاه آن را انجام ندهى. سوم – این که حقوق تمام مخلوقات را ادا کرده تا جایى که خداوند را سبکبار دیدار نمایى. چهارم – تمام واجباتى را که ضایع کرده‌اى جبران نمایى. پنجم – گوشتى را که از مال حرام روئیده با اندوه ذوب کرده تا پوست به استخوان بچسبد و گوشت جدیدى بوجود آید. ششم – رنج فرمانبردارى را به جسم بچشانى، همانگونه که شیرینى گناه را به آن چشانیده‌اى. و در این هنگام بگو: استغفر اللّه».

شرح حقیقت توبه و چیزهایى را که باید از آن توبه کرد در جاى خود آمده، و اینجا همین مقدار بیان کافى است.
روزه ماههاى حرام‌

درباره خصوصیات ماههاى حرام از شیخ مفید – علیه الرحمه – روایت شده است که رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله و سلّم فرمودند:

«کسى که سه روز از ماه حرام، پنجشنبه، جمعه و شنبه را روزه بگیرد خداوند عبادت یک سال را براى او مى‌نویسد.»

و در روایت دیگرى آمده است که:

«عبادت نهصد سال که روزهاى آن را با روزه و شبهایش را در عبادت گذرانده است، براى او نوشته مى‌شود.»

این روایت با روایتى که درباره روزه سه روز در هر ماه، دو پنجشنبه و یک چهارشنبه وارد شده، منافاتى ندارد. و اگر دو پنجشنبه و یک چهارشنبه و جمعه را روزه بگیرد، بعید نیست که براى عمل به هر دو روایت کافى باشد.