ادعای سهم خواهی می کنی؟

واکنش کوبنده "جانباز" به یک "نماینده مجلس"!+ عکس

آیا شده یک شب را در منزل خانواده جانباز شیمیایی تا صبح سپری کرده باشید که ببینید این خانواده ها چطوری می توانند به راحتی بخوابند از بس اینکه جانباز شیمیایی سرفه می کند

کد خبر: ۱۲۴۵۰۴

تاریخ: ۱۳ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۰:۲۰

به گزارش خبرنگار سیاسی پایگاه خبری شهدای ایران؛ بعد از دفاع جانبدارانه و غیر قانونی یک نماینده مجلس از خانواده خود در تریبون رسمی مجلس شورای اسلامی، بسیاری از جانبازان، فرزندان شهدا و آزادگان سر افراز در اعتراض به این اقدام واکنش نشان داده اند. اما جانباز 70 درصد شیمیایی و اعصاب و روان که به تازگی از سفر درمانی اش به خارج از کشور بازگشته است می گوید: از وقتی این خبر را شنیده ام که خانم فاطمه حسینی چه چیزی درباره سهم خواهی اش از انقلاب گفته است دردهایم بیشتر گشته و نفسم تنگ تر می شود و برای همین چند کلامی به ایشان می گویم تا اگر عمرم کفاف نداد تا از نزدیک حرفهایم را به او بزنم ناگفته شهید نشوم.

بنابراین گزارش؛ جانباز حمید رضا حق شناس خطاب به فاطمه حسینی دختر صفدر حسینی نوشت:

سرکار خانم حسینی همانطور که اطلاع دارید مجلس شورای اسلامی از اهمیت ویژه ای و والائی برخوردار و محور سیاسی تصمیم گیری ها و قانون گزاری ها و برنامه ریزی ها و نظارت هاست که چراغ هدایت دولت و مردم می باشد و با توجه به قانون اساسی دو وظیفه مهم را داراست.

1-بحث قانون گزاری 2- بحث نظارت و با توجه به قسمی که به قرآن که در روز اول نمایندگی خود در حضور نمایندگان به کلام آوردید که فقط محافظ حریم اسلام و نگهبان دستاوردهای این انقلاب و امانتی را که مردم به شما سپرده اند به عنوان یک عادل پاسداری کنید که در بحث نظارت شما به جای اینکه از تریبون مجلس از وزیر محترم ارتباطات سوال نمایید از موقعیت بدست آمده و با بی توجهی به قانون و با بی قانونی تمام در جهت دفاع از خود و خانواده خود درآمدید آیا به نظر شما تریبون مجلس جایی که صدای ملت ایران می باشد جایگاه  دفاع خانوادگی شماست؟!

شما در یکی از مصاحبه های خود بجای عذر خواهی از ملت ایران مدعی سهم پدر خود از سر سفره این انقلاب شدید پس من هم در اینجا به صراحت در مورد حق  حقوق سهم خواهی مطالبی را عنوان میدارم سرکار خانم حسینی آیا می دانستید که تمام مردم ایران از این سفره انقلاب سهم دارند نه اینکه پدر شما به تنهایی؟!

شما در چه وقت و در کجا دیده اید پدر  و مادر شهیدی که یک فرزند و یا چند فرزند خود را تقدیم این انقلاب نمودند یک بار به زبان بیاورند و بگویند ما از سفره این انقلاب سهم طلبکاریم؟ یا جانباز قطع عضوی که نزدیک به 35 سال می باشد که بهترین دوران زندگی خود را بر روی ویلچر نشسته اند آیا شده روزی کف دست این عزیزان را مشاهده نمایید که سهمشان از انقلاب همین تاول کف دستشان می باشد؟!

آیا شده یک شب را در منزل خانواده جانباز شیمیایی تا صبح سپری کرده باشید که ببینید این خانواده ها چطوری می توانند به راحتی بخوابند از بس اینکه جانباز شیمیایی سرفه می کند یا اینکه نگهداری جانباز نخاعی گردنی چه مشکلاتی برای خانواده ها دارد آیا مشاهده نمودید که فرزندی از صبح تا شب روبروی پدر خود می نشیند و آرزو دارد که پدرش دست نوازش بر سرش بکشد (جانبازان قطع نخاع گردن) آیا فکر کرده اید آزادگان عزیز ما چگونه 8 سال را در بدترین زندانهای عراق سپری کرده اند در کجاها مشاهده نمودید که این عزیزان یک بار مدعی سهم خود بر سر سفره این انقلاب باشند و تنها یک جمله بر زبان این عزیزان می باشد که فدای این انقلاب و رهبرشان.

من شما را با وجدان خود تنها می گذارم که خود قضاوت نمایید چون می دانم وجدان تنها محکمه ای است که احتیاج به قاضی ندارد. به امید سربلندی ایران عزیز
جانباز کوچک این انقلاب
حمیدرضا حق شناس