دلنوشته یک فرزند شهید به فاطمه حسینی

اگر انقلاب سهم تقسیم میکرد چرا سهم من گریه های بی صدای شبانه شد و سهم تو نوازش های زیبای پدر؟؟؟؟

کد خبر: ۱۲۳۵۸۲

تاریخ: ۳۰ تير ۱۳۹۵ - ۰۸:۵۶

شهدای ایران: سرکار خانم حسینی شنیدم گفته بودی سهمت را از سفره انقلاب گرفته ای واقعا با دیدن این جمله ات دلم لرزید که چرا تا این ساعت از عمرم برای خودم هیچ سهمی از انقلاب تصور نکرده بودم واقعا حرفت برایم جای تامل داشت و نشستم با خودم حساب کردم که اگر واقعا انقلاب سهم تقسیم میکرد چرا سهم من از این انقلاب بی پدری شد و سهم تو پدری با حقوق نجومی؟؟؟

اگر انقلاب سهم تقسیم میکرد چرا سهم من مادری شد که در اوج جوانی یتیم داری کرد و خودش را از یاد برد و سهم تو مادری که از فرط خوشی  نمیدانست این ثروت انقلاب را صرف کدامیک از آرزوهایش کند؟؟؟؟؟
سهم من شهادت پدری شد که نتوانست  بخاطر غیرتش هجوم بیگانه به مرزهای وطنش را تحمل کند و تا آخرین نفس جلوی دشمن ایستاد تا من و تو در آرامش باشیم ولی آرامش من یک هزارم آرامش تو نشد .

سهم تو مدرک دکترای جعلی و بدون زحمتی بود که بتوانی با آن وارد مجلس شوی و دل امثال مرا با حرفهایت بسوزانی و سهم من زحمات فراوانم و بی خوابی هایم برای قبولی در مقطع دکترا و نگاه های طعنه آمیزی که شیرینی قبولی کنکور را از من گرفت .
راستی سهم من از سفره انقلاب چه بود سهمی که نداشتم و همیشه انگشت اتهام دیگران به طرفم دراز بود و سهمشان را از من میخواستند .

براستی چرا تاکنون در مورد سهمم از انقلاب فکر نکرده بودم ؟؟؟؟
ممنونم که سهمم را یادآوری کردی
مینا نهامین فرزند شهید غلامرضا نهامین