بی‌تدبیری دولت در خانه‌دار کردن مستضعفین!

درحال حاضر ۴۵۰ هزار واحد مسکن مهر کشور فاقد انشعاب آب، فاضلاب، و برق بوده و از مجموع یک میلیون و ۲۰۰ هزار واحد مسکن مهر باقی مانده، این تعداد واحد بدون انشعاب آب و برق به شمار می‌روند.

کد خبر: ۱۰۵۸۷۶

تاریخ: ۰۵ بهمن ۱۳۹۴ - ۱۲:۰۱

شهدای ایران: بدقولی و پشت هم اندازی وزارت راه و شهرسازی پیرامون به سرانجام رساندن مسکن مهر تمامی ندارد، این برای  چندمین بار است که اتمام طرح مسکن مهر از سالی به سال دیگر موکول می شود.
"احمد اصغری مهرآبادی" مدیرمسئول بازمانده از دولت احمدی نژاد در طرح مسکن مهر، برای چندمین بار وعده داده که  پرونده این طرح در پایان سال 95  واقعا بسته خواهد شد. او اتمام این طرح در موعد مقرر را منوط به آن دانسته که سقف تسهیلات  مسکن مهر از ناحیه بانک مرکزی ازسقف 50 به 53 هزار میلیارد تومان افزایش  یابد. رقمی  که با توجه به افت شدید درآمدهای  نفتی دولت امری بعید به نظر می رسد. هر چند که قید این دلیل، ازنگاه رفتارشناسان یعنی تدارک دیدن یک راه گریز برای کم کاری وزارت راه از هم اکنون!
پیشتر نیز نامبرده وعده داده بود که طومار مسکن مهر در انتهای سال 94  بسته خواهد شد، قول و قراری که در واپسین  ماههای امسال با عدم تحقق، از درون فرو ریخت تا یکبار دیگر حنای عملکرد تیم"عباس آخوندی" در به اتمام رسانیدن این طرح ملی رنگ بیازد.
به نظر می رسد وزارت راه و شهر سازی این طرح را از الویت کاری خود خارج ساخته و یا در فکرانداختن طرحی دیگراست! نماینده تام الاختیار وزارت نیرو در مسکن مهر گفته  که در حال حاضر 450 هزار واحد  مسکن مهر کشور فاقد  انشعاب آب، فاضلاب، و برق هستند.
دستیار حمید چیت چیان در مسکن مهر،اذعان داشته که از مجموع یک میلیون و 200 هزار واحد مسکن مهرباقی مانده این تعداد واحد بدون انشعاب آب و برق به شمار می روند.
هرچند که پیرامون فقدان انشعاب آب و برق و فاضلاب در مسکن مهرکشور آمارهای ضد و نقیضی به گوش می رسد. همین اواخر وزارت راه وشهر سازی اعلام داشت که از دو میلیون و320 هزار واحد مسکن مهر کشور دومیلیون  واحد آن به اتمام رسیده  که از این  مقداریک میلیون 250 هزار واحد آن واگذار شده است.
در لایه های این آمار ارایه شده این نکته پنهان شده که از این تعداد واحد مسکن مهر 660 هزار واحد آن بدون انشعاب آب،675 هزارواحد آن بدون برق و 716 هزارواحد آن هم بدون فاضلاب است . البته واقعیتی دیگر هم وجود دارد که از بدون متقاضی بودن  200 هزارواحد مسکن مهر کشور حکایت دارد.
فارغ از درستی یا ناردستی  این ارقام، چگونه می توان باور داشت درشرایطی که پنج  میلیون و 300 هزار مستاجر درکشور وجود داشته و از این تعداد هم  2.5 میلیون مستاجر کم درآمد وجود دارد این مقدار مسکن مهر بدون متقاضی باشد؟
به ویژه انکه سکاندار وزارت راه وشهر سازی مدعی است که  هرکس بر اساس پس‌اندازی که به مدت یک سال در بانک می‌گذارد می‌تواند در مدت زمان تعیین‌شده یکساله به اندازه دو برابر پس‌انداز خود تسهیلات بانکی دریافت کند و سقف پرداخت تسهیلات نیز در تهران ۸۰، در شهرهای متوسط ۶۰ و در شهرهای کوچک ۴۰ میلیون تومان است.
به نظر می رسد وزیر راه وشهر سازی از واقعیت های  عمقی جامعه اطلاعی نداشته و یا اینکه دانسته و با  بی میلی در ساخت و راه اندازی مسکن مهر سبب شده تا بسیاری از متقاضیان در انتظار ایستاده نیز از این طرح ملی روی گردان شوند.
بااین حساب، ورای گذشت دو سال از عملکرد دولت یازدهم، می توان جمع بندی کرد که غضب دولتمردان دولت یازدهم همچنان برشانه های مسکن مهرسنگینی کرده و گویی اراده ای قوی در پس این طرح درجریان است تا مهر مسکن نیازمندان که بذر آن در سال های قبلتر کاشته شده بردل متقاضیان مستضعف آن سنگینی کند.
بن مایه این فرضیه را می توان بر گرده اظهارات کم و بیش نیشدار و تلخ دولتمردانی سوار کرد که گاه و بیگاه، هست و نیست طرح مسکن مهر را شخم می زنند؛ از این سوی دولت یعنی عباس آخوندی منتقد درجه یک مسکن مهر تا ولی الله سیف.
سکاندار بانک مرکزی معتقد است دولت قبل 44 درصد کل پول تاریخ ایران را خرج مسکن مهرکرده و بخش عمده ای از دلیل تورم دولت قبل به دلیل بداجرا کردن مسکن مهرمربوط می شود. اما عباس آخوندی وزیر راه وشهرسازی گفته که مشکل مسکن مهر در ساخته شدن آنها درجاهایی است که قابل سکونت نیستند.
وی، اندکی پا را فراتر نهاده و با متهم ساختن دولت قبلی در مداخله آن در صنعت مسکن گفته که اقدام دولت قبلی در ساخت مسکن مهر اگرچه به ظاهر اقدامی مردمی بود، اما همین اقدام به ظاهر مردمی باعث شد تا قیمت مسکن طی ۸ سال قبل و پیش از روی کارآمدن دولت یازدهم ۹ برابر افزایش داشته باشد. مسکن مهر، از جمله طرح هایی بوده که با هدف کنترل بازار و خانه دارکردن گروه‌های کم درآمد جامعه بوسیله توزیع زمین رایگان، نطفه آن در دولت نهم بسته شد.
برنامه دولت احمدی نژاد، راه اندازی طرح مسکن مهر با هدف ساخت چهار میلیون واحد مسکونی از این نوع  بود. هر چند که با توجه به گستردگی  آن اتمام بخشی از این طرح به دولت یازدهم واگذار شد.
با اینهمه، یکی از معضلات مسکن مهر در دولت یازدهم، سرعت پیشرفت و تکمیل لاک پشتی این طرح  بوده به ویژه آنکه شاخص پرداختی اعتبار پرداخت شده از سوی بانک مسکن به پیمانکاران نشان می دهد که متوسط سهم الشرکه پرداختی به پیمانکاران در ۹ ماهه پایانی دولت قبل، ماهانه حدود۵۸۰ میلیارد تومان بوده است. هرچند که با تغییر دولت،این رقم در نیمه دوم سال ۹۲ به ۳۰۰ میلیارد تومان، دردیماه ۹۳ با ۸۶ درصد کاهش به ۸۰ میلیارد تومان سقوط کرده  است.
به نظر می رسد، روند پرداخت اعتبار برای تکمیل پروژه ها در شرایط کنونی نسبت به ۹ ماهه پایانی دولت دهم کمتر از یک هفتم شده است. صرفنظر از پرداختن به این ماجرا باید اذعان داشت که وزارت راه وشهر سازی  در دو سال گذشته نتوانسته اقدام جدی برای  صنعت ساختمان انجام دهد.
بنابراین در صورت ادامه این روند، بیم آن می رود که این اتما این طرح ملی  به انتهای سال  95 هم وصال نداده و مهرآبادی با تمدید مهلت، به پایان رساند این طرح را به سال  96 موکول سازد.
از نگاه دست اندرکاران امر، با توجه به ذهنیت نه چندان مثبت آخوندی  به طرح مسکن مهر، نمی توان به اتما این طرح در دولت یازدهم امیدواربود.