ذکری که همیشه شهید عسکری فرد می گفت

هم‌رزم شهید مدافع حرم گفت: وقتی فرزندان او جمله «کل الخیر فی باب الحسین (ع)» را از او می‌شنیدند، متوجه می‌شدند که به دنبال کسب اجازه از خانواده برای اعزام به جبهه‌های نبرد است، هیچ‌گاه و در هیچ مکان چفیه بسیج را از دور گردن خود باز نکرد.

کد خبر: ۱۰۱۱۵۰

تاریخ: ۲۱ آذر ۱۳۹۴ - ۱۰:۳۸

به گزارش شهدای ایران، محمد دریس هم‌رزم شهید مدافع حرم «محمدرضا عسکری‌فرد»  در آئین چهلم این شهید خرمشهری در مسجد جامع این شهر، اظهار داشت: شهید عسکری‌فرد در روابط اجتماعی و معاشرت‌های روزمره از تخصص فنی خود برای کمک به دوستان دریغ نمی‌کرد.

وی افزود: محمدرضا در هر جمعی که حاضر می‌شد با سخنان زیبا و فن بیان عالی محوریت صحبت‌های جمع به‌سوی خود سوق می‌داد و در نهایت اثرگذار می‌شد، شهید در هدایت‌گری از توان ویژه‌ای برخوردار بود.

هم‌رزم شهید عسکری‌فرد، بیان کرد: شهید همیشه در امر به‌ معروف و نهی از منکر پیشتاز بود، هیچ‌گاه و در هیچ مکان چفیه بسیج را از دور گردن خود باز نکرد.

وی گفت: هنگامی‌که به او اعتراض می‌کردیم و علت را جویا می‌شدیم می‌گفت این چفیه قابلیت باز دارندگی دارد، در هر مکان یا جمعی اگر حرمت‌شکنی باشد به احترام این چفیه در مدت حضور من حرمت‌ها حفظ می‌شود.

دریس، عنوان کرد: عسکری‌فرد یک برادر خوب برای فرزندان خود بود، او حتی در هنگام فرماندهی خود مثل یک برادر با نیروها برخورد می‌کرد، او بسیار ارتباط صمیمی با نیروها داشت و هنگامی‌که در جمع آن‌ها حاضر می‌شدیم نمی‌توانستیم فرمانده را از نیرو تشخیص دهیم.

وی، خاطرنشان کرد: محمدرضا محوریت کارها را مسجد می‌دانست، برای هر موضوعی مسجد را در اولویت قرار می‌داد و به امام حسین (ع) ارادت و علاقه ویژه‌ای داشت.

هم‌رزم شهید مدافع حرم، افزود:  سال 1393 در پیاده‌روی اربعین شهید را همراهی می‌کردم، ایشان در تمام‌ مسیر اشک می‌ریخت صحنه‌هایی که در مسیر مشاهده می‌کرد برای او مانند روضه‌خوانی بود، در مدت رفت و بازگشت از زیارت اربعین محمدرضا حال و هوای عارفانه‌ای داشت.

وی، بیان کرد: عسکری فرد از اربعین سال گذشته تا روز شهادت از حال و هوای ویژه‌ای برخوردار بود، این حال و هوا را می‌شد در سخنان، مثال و مزاح‌های او فهمید،  آخرین دیداری که با ایشان داشتم بر جمله «کل الخیر فی باب الحسین (ع)» تأکید داشت.

دریس، گفت: وقتی فرزندان او جمله «کل الخیر فی باب الحسین(ع)» را از او می‌شنیدند، متوجه می‌شدند که به دنبال کسب اجازه از خانواده برای اعزام به جبهه‌های نبرد است.

وی، عنوان کرد: محمدرضا در مراسم‌های استقبال از شهدای گمنام در شلمچه حاضر می‌شد، در یکی از این مراسم‌ها تابوت شهیدی بر دوش داشت بعد از برداشتن تابوت متوجه می‌شود که یک‌تکه چوب از تابوت شهید بر کتف شهید جامانده است.

هم‌رزم شهید عسکری فرد، افزود: محمدرضا این چوب را همراه خود به منزل آورده بود و خطاب به دخترش می‌گفت این چوب نشان می‌دهد که رفتنی هستم و باید بپرم، خانواده وی هنوز این تکه چوب را هنوز نگه‌ داشته‌اند، ذکر شب و روز عسکری فرد شهادت بود.

وی، اظهار داشت: در اعزام نخست شهید، همسرش اندکی از بار مسئولیت و مشکلاتی رنجیده بود، برای اعزام دوم نیز تأکید داشت که تا اجازه همسرم را نگیرم نمی‌روم، وقتی گفت رضایتش را گرفتم با تعجب گفتم قرار نبود رضایت دهد.

دریس، بیان کرد: شهید برای کسب رضایت همسر، به ایشان گفته بود شما یا با آخرت مشکل‌دارید یا حضرت زهرا (س) که اجازه نمی‌دهید به خدمت دختر غریبش حضرت زینب (س) برسم، با توسل به حضرت زهرا (س) توانسته بود رضایت همسرش را برای اعزام دوم کسب کند.

هم‌رزم شهید همچنین تصریح کرد: محمدرضا مادی‌گرا نبود و تاکنون یک ریال بابت مأموریت خود دریافت نکرده است، او تنها به عشق امام حسین (ع) و برای رضای خدا به جبهه‌ها رفته بود.

وی، گفت: اکنون رزمندگان مدافع حرم در سرمای استخوان سوز سوریه مشغول نبرد با گروه‌های تروریستی تکفیری و فتح سنگر به سنگر هستند که از شما ملت شجاع و غیور التماس دعا دارند.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، محمدرضا عسکری فرد سومین شهید مدافع حرم خرمشهری است که 4 آبان ماه در دفاع از حریم حضرت زینب (س) در حومه استان حمات سوریه و براثر اصابت گلوله تک‌تیرانداز تروریستی تکفیری به مقام رفیع شهادت نائل آمد.