شهدای ایران shohadayeiran.com

کد خبر: ۱۸۲۶۰۸
تاریخ انتشار: ۰۸ خرداد ۱۳۹۸ - ۱۰:۳۹
مرجع تقلید شیعیان با بیان اینکه اسرائیل رژیمی غاصب است و سعی در پنجه‌اندازی به دیگر نقاط ممالک اسلامی هم دارد گفت: اینها اگر دست‌شان برسد تمام کشورهای منطقه را زیر سیطره خود قرار می دهند و نمونه بارز آن بلندهای جولان است.
آیت‌الله مکارم:اسرائیل سعی در پنجه‌اندازی با ممالک اسلامی دارد
 به گزارش شهدای ایران؛ آیت‌الله مکارم شیرازی در مراسم احیای شب بیست و سوم ماه مبارک رمضان که در مسجد مدرسه علمیه امام موسی کاظم(ع) برگزار شد اظهار داشت: یکی از شرایط مهم استجابت دعا بهره‌مندی از کسب و کار حلال و دوری از لقمه‌های حرام است.

وی با بیان اینکه اگر لقمه انسان حرام باشد استجابت دعا بسیار مشکل است افزود: در عصر و زمان ما کسب رزق و روزی حلال کاری دشوار است، بسیاری از بانک‌ها درآمدشان ربوی است، عقود شرعیه را رها کرده و رسما رباخواری می‌کنند.

مرجع تقلید شیعیان بیان کرد: اگر عده‌ای خیال کنند آنها به سرزمین‌های اشغالی قانع هستند سخت در اشتباه هستند، آنها با بهره‌گیری از عمال خود یعنی داعش می‌خواستند بر سوریه و عراق مسلط شوند اما با مقاومت جانانه محورهای مقاومت راه به جایی نبردند و شکست خوردند.

استاد سطوح عالی حوزه علمیه با اشاره به اهمیت روز جهانی قدس گفت: امام خمینی(ره) در این زمینه اقدامی با تدبیر انجام داده و آخرین جمعه ماه رمضان را به عنوان روز قدس نامگذاری کردند که این ابتکاری تاریخی و عامل زنده بودن یاد و نام قدس و فلسطین است.

آیت‌الله مکارم شیرازی بر حضور گسترده مردم در راهپیمایی روز جهانی قدس تاکید و عنوان کرد: بر همه اعم از کوچک و بزرگ، مرد و زن، پیر و جوان لازم است تا در راهپیمایی روز قدس شرکت کنند و با این اقدام آرمان فلسطین و قدس را زنده نگاه دارند.

وی ادامه داد: حدود شصت سال قبل به‌وسیله دولت انگلستان حکومت نامشروع و غاصبانه اسرائیل در قلب کشورهای اسلامی تشکیل شد، با اینکه یهودیان نسبت به مسلمانان در اقلیت بودند اما آنها را از کشورهای مختلف دعوت کردند و سرزمین‌های مردم را به‌زور و با پول از آنها گرفتند و در اختیار یهودیان و صهیونیست‌ها قرار دادند و متاسفانه برخی از حکام عرب هم در این راه با آنها همراه شدند.

مرجع تقلید شیعیان افزود: اسرائیل رژیمی غاصب است و سعی در پنجه‌اندازی به دیگر نقاط ممالک اسلامی هم دارد گفت: اینها اگر دست‌شان برسد تمام کشورهای منطقه را زیر سیطره خود قرار می‌دهند و نمونه بارز آن بلندهای جولان است.

استاد سطوح عالی حوزه علمیه خاطرنشان کرد: تقلب کردن در معاملات از دیگر حرام خواری‌ها و از موانع استجابت دعا است، عده‌ای به صورت میلیاردی ارز دولتی در اختیار گرفتند و در بازار آزاد فروختند و این کار حرام است، نمونه دیگر رشوه‌خواری است که متاسفانه در برخی ادارات و سازمان‌ها رواج پیدا کرده است.
انتشار یافته: ۶
غیر قابل انتشار: ۰
بابائی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۰:۴۵ - ۱۳۹۸/۰۳/۰۸
0
0
علت نشست مکه به خاطر ضد علیه کشورهای اسلامی است.
نشست فوق‌العاده سران کشورهای عربی در مکه مکرمه به خاطرکمک، حمایت و پشتیبانی ازتروریسم است و هم حمایت ازتجاوز ائتلاف متجاوز سعودی درجنگ یمن است.
بابائی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۰:۵۸ - ۱۳۹۸/۰۳/۰۸
0
0
عربستان سعودی بدتر از صهیونیست ها است.
امارات بدتر از صهیونیست ها است.
بحرین بدتر از صهیونیست ها است.
عادی‌سازی روابط عربستان با رژیم صهیونیستی بدتر از اقدام ترامپ است.
جان کری: عربستان، مصر و اسرائیل خواستار حمله نظامی به ایران بودند.
جنایات آل‌سعود بدتر از جنایات صهیونیست‌ها/عربستان درپایان راه است.
بابائی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۰:۵۹ - ۱۳۹۸/۰۳/۰۸
0
0
قاچاق کالا ضربه به اقتصاد داخل
توقیف 45 تن برنج قاچاق در سمیرم
45 تن برنج قاچاق در ایستگاه بازرسی شهید رییسان سمیرم کشف وتوقیف شد.

تاریخ: ۰۸ خرداد ۱۳۹۸ - ۱۰:۱۶

ماموران انتظامی مستقر در ایستگاه بازرسی شهید رئیسیان حین کنترل خودرو‌های عبوری به دو دستگاه خودروی تریلر مشکوک و برای کنترل مدارک و محموله این خودروها را متوقف کردند.

سرهنگ سهراب قرقانی افزود: در بازرسری از این دوستگاه تریلر 45 تن برنج بدون مجوز گمرکی کشف وتوقیف شد .

وی ارزش این محموله قاچاق را سه میلیارد و600 میلیون ریال بیان کرد و افزود: دو راننده دستگیر و با تشکیل پرونده به مرجع قضایی تحویل شدند.
بابائی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۱:۲۲ - ۱۳۹۸/۰۳/۰۸
0
0
درپاسخ به قاضی دادگاهی در جنوب نیویورک سگ دست نشانده مدعیان دروغین حقوق بشر جنایتکار!
آمریکا جنایتکار ازسال 2001 تاکنون درعراق، افغانستان، لیبی ومنطقه خاورمیانه بیش از 999 هزار بار مرتکب جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت درمنطقه شده است.
دولتمردان آمریکایی درسال 2003 با دستور حمله به عراق و لیبی مرتکب جنایات جنگی شده اند/ و این درحالی است که مدعیان دروغین حقوق بشر و سازمان های بین المللی خیانتکار ازسال 2003 تاکنون هیچ اعتراضی به این جنایات وحشیانه وحشی گری و غیرانسانی آمریکایی ها نمی کنند، خفه خون گرفتند و سکوت اختیارکرده اند؟
و مجامع حقوق بشری ازسال 2003 تاکنون خفه خون گرفتند، کاری نمی کنند و سکوت اختیارکرده اند؟
آنچه امروز درسوریه، عراق، افغانستان، پاکستان، لیبی، یمن، لبنا، نوارغزه، فلسطین، منطقه و جهان دیده می شود منعکس کننده جنایات وحشیانه وحشی گری و غیرانسانی آمریکا ومتحدانش است.
قاضی دادگاهی در جنوب نیویورک مورد اعتماد ما نیست.
حرف قاضی دادگاهی در جنوب نیویورک دیگر چه اعتباری دارد؟
چه کسی باور می کند قاضی دادگاهی در جنوب نیویورک نگران حقوق بشر درعراق، افغانستان، پاکستان، لیبی، نوارغزه، فلسطین، میانمار، سوریه، یمن، منطقه وجهان است.
آمریکا جنایتکارناقض حقوق بشراست / پرورش دهنده تروریست، مدافع حقوق بشرنخواهد بود.
قاضی دادگاهی در جنوب نیویورک سیاه ترین پرونده حقوق بشر را دارد.
آمریکا جنایتکارازسال 2001 تاکنون به همراهی انگلیس با کمک مالی برخی کشورهای عربی مانند عربستان سعودی، امارات، بحرین، مغرب واردن ازتروریسم برای تغییر حکومت ها استفاده می کند وهمچنان نیزادامه می دهد.
حکم دادگاه بی عدالت آمریکا جنایتکار ضد علیه ایران، مصرف داخلی آمریکا است.
دولت آمریکا بیشترین حمایت را ازتروریسم کرد.
دولت آمریکا بیشترین حمایت را ازالقاعده کرد.
دولت آمریکا بیشترین حمایت را ازگروهک تروریستی منافقین کرد.
دولت آمریکا بیشترین حمایت را از طالبان کرد.
دولت آمریکا بیشترین حمایت را ازتکفیری ها کرد.
دولت آمریکا بیشرین حمایت را از گروه های تروریستی کرد.
دولت آمریکا بیشرین حمایت را از مخالفان سوری کرد.
دولت آمریکا بیشترین حمایت را از ارتش آزاد سوریه کرد.
دولت آمریکا بیشترین حمایت را از جبهه النصره کرد.
دولت آمریکا بیشترین حمایت را از جنایتکاران جنگی درسوریه، لبنان، نوارغزه، فلسطین، عراق، افغانستان، لیبی، یمن، میانمار کرد.
دولت آمریکا بیشترین حمایت را از حامیان اصلی تروریسم کرد.
دولت آمریکا بیشترین حمایت را از رژیم جعلی صهیونیستی کرد.
دولت آمریکا از تجاوز آل سعود حمایت می کند.
دولت آمریکا ازتجاوز نتانیاهو حمایت می کند.
قاضی دادگاهی در جنوب نیویورک نمی تواند مدعی دفاع ازحقوق بشر باشد.
که قاضی دادگاهی در جنوب نیویورک چشم خود را برروی واقعیات بسته ونمی تواند مدعی دفاع ازحقوق بشر باشد.
آمریکا جنایتکاردشمن تاریخی مردم ایران است.
قاضی دادگاهی در جنوب نیویورک درمورد جنایات وحشیانه وحشی گری آمریکا، عربستان سعودی، امارات، رژیم صهیونیستی درسوریه، لبنان، نوارغزه، فلسطین، عراق، یمن ومنطقه خفه خون گرفتن، کاری نمی کند و سکوت اختیارکرده است.
حکم دادگاه بی عدالت آمریکا جنایتکار درباره ایران برای ما هیچ ارزشی ندارد.
قاضی دادگاهی در جنوب نیویورک درجایگاهی نیست که وضعیت حقوق بشر در دیگرکشورها را ارزیابی کند.
بمباران شیمیایی سردشت توسط ارتش صدام دیکتاتورکمک های و حمایت های همه جانبه آمریکا، انگلیس، فرانسه، آلمان و با کمک های مالی برخی کشورهای عربی جنایتکار، سند رسوایی مدعیان دروغین حقوق بشر، حقوق بشرآمریکایی، حقوق بشراروپایی و سازمان های بین المللی خیانتکاراست.
رژیم جنایتکارصدام دیکتاتور رئیس جمهور سابق عراق با دستور مستقیم آمریکا وغرب علیه مردم ایران از سلاح شیمیایی ساخت آمریکا، انگلیس، فرانسه، آلمان استفاده کرده است / و مجامع حقوق بشری بیش از 30 سال است خفه خون گرفتند، کاری نمی کنند و سکوت اختیارکرده اند.
ومجامع حقوق بشری 1367/04/12 تاکنون خفه خون گرفتند، کاری نمی کنند وسکوت اختیارکرده اند؟
و این درحالی است که آمریکا جنایتکار، انگلیس جنایتکار، فرانسه جنایتکار، آلمان جنایتکار، مدعیان دروغین حقوق بشر، سازمان های مدعی دفاع ازحقوق بشر و سازمان های به اصطلاح بین المللی ازسال 1367 تاکنون هیچ اعتراضی به این جنایات وحشیانه وگری فرمانده آمریکایی نمی کنند، خفه خون گرفتند و سکوت اختیارکرده اند؟
سرنگون کردن هواپیمای مسافری کشورمان توسط فرمانده نجس وحشی، بی ادب، بی فرهنگ و بی شخصیت آمریکایی برگ دیگری درکارنامه سیاه وننگین آمریکایی ها، وحقوق بشرآمریکایی ومدعیان حقوق بشراست.
آمریکا جنایتکارباید درمورد سرنگونی هواپیمای مسافربری کشورمان را توصیح دهد.
هدف قراردادن هواپیمای مسافربری ایران توسط فرمانده آمریکایی وکشتن 290 شهروند غیرنظامی و... جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت است.
آمریکا جنایتکاربزرگترین ناقض حقوق بشردردرنیاست.
آمریکا جنایتکارحق دفاع ازحقوق بشر را ندارد.
جنایات کاخ سفید ننگ بزرگ تاریخی است.
کاخ سفید تاکنون احترامی برای زندگی بشری قائل نیست.
چرا فرمانده بی ادب آمریکایی به هواپیمای مسافربری ایران حمله کرد؟
رفتارکاخ سفید شرم آوراست.
رفتارآمریکا جنایتکاردراین زمینه شرم آوراست.
نباید درقبال جنایات وحشیانه و وحشی گری فرمانده بی ادب آمریکایی سکوت کرد.
فرمانده نجس وحشی، بی ادب، بی فرهنگ و بی شخصیت آمریکایی هواپیمای مسافری کشورمان را سرنگون کرد اما مدال افتخار دریافت کرد و عدهای در کشور نسبت به آن اتفاق بیشرمانه سکوت کرده بودند حال چه شده که در مورد یک مأمور نیروی انتظامی که به وظیفه قانونی خود عمل کرده همان عده صدای ضجه و مویهشان گوش فلک را کر کرده است!

اسناد پشتیبانی، کمک و حمایت همه جانبه آمریکا، انگلیس، فرانسه وآلمان ازتجاوز صدام درمدت هشت سال جنگ تحمیلی را دراختیارداریم.

متهم کردن ایران نقض حقوق بشر و... ازسوی آمریکا وهم پیمانانش درواقع به سرپوش گذاشتن به جنایت ها، خیانت های، دخالت های، مداخله گری و تجاوزهای خودشان ازسال 2003 تاکنون درعراق، افغانستان، پاکستان، لیبی، نوارغزه، فلسطین، لبنان، سوریه، منطقه وجهان است.
آمریکا وهم پیمانانش ازسال 2003 تاکنون درافغانستان، عراق، لیبی ومنطقه خاورمیانه مرتکب جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت شده اند.
چرا مدعیان حقوق بشر خیانتکارشماره یک سکوت کرده اند؟
چرا سازمان های بین المللی خیانتکارشماره یک سکوت کرده اند؟
چرا آمریکایی ها جنایتکارشماره یک سکوت کرده اند؟
چرا کشورهای اروپایی جنایتکارشماره یک سکوت کرده اند؟
چرا روحانی، ظریف، مسئولان و نمایندگان مجلس و... دراین زمینه سکوت کرده اند؟
اسناد پشتیبانی، کمک و حمایت همه جانبه آمریکا، انگلیس، فرانسه وآلمان ازتجاوز صدام درمدت هشت جنگ تحمیلی را دراختیارداریم.
بمباران شیمیایی سردشت توسط رژیم جنایتکارصدام دیکتاتور رئیس جمهور سابق عراق و ارتش جنایتکارشماره یک عراق با پشتیبانی و حمایت همه جانبه آمریکا، انگلیس، فرانسه، آلمان و کمک مالی چند کشورجنایتکارشماره عربی درسایه سکوت سازمان های بین المللی، نماد حقوق بشرآمریکایی، نماد حقوق بشراروپایی و نماد جنایات مدعیان حقوق بشر!
آمریکا شریک جنایات صدام است.
انگلیس شریک جنایات صدام است.
فرانسه شریک جنایات صدام است.
آلمان شریک جنایات صدام است.
عربستان سعودی شریک جنایات صدام است.
سازمان ملل شریک جنایات صدام است.
شورای امنیت سازمان ملل شریک جنایات صدام است.
شورای حقوق بشرسازمان ملل شریک جنایات صدام است.
سازمان عفوبین الملل شریک جنایات صدام است.


بمباران شیمیایی سردشت توسط ارتش عراق تحت امر رژیم جنایتکارصدام دیکتاتور رئیس جمهورسابق عراق با پشتیبانی کاخ سفید وغرب، سند رسوایی آمریکایی ها، کشورهای اروپایی، مدعیان حقوق بشرو سازمان های بین المللی است.
مدعیان امروزکاربرد سلاح شیمیایی درسوریه، شریک جرم رژیم جنایتکارصدام دیکتاتور رئیس جمهورسابق عراق بودند.
رژیم جنایتکارصدام دیکتاتور رئیس جمهورسابق عراق با حمایت آمریکا وغرب علیه مردم ایران ازسلاحهای شیمیایی ساخت آمریکایی واروپایی درجنگ تحمیلی هشت سال استفاده کرده است/ ومجامع حقوق بشری تاکنون خفه خون گرفتند، کاری نمی کنند وسکوت اختیارکرده اند؟ وسازمان های بین المللی هم سکوت اختیارکرده اند.
واین درحالی است که مدعیان حقوق بشر، سازمان های بین المللی و سازمان های مدعی دفاع ازحقوق بشرتاکنون هیچ اعتراضی به این جنایات وحشیانه وغیرانسانی نمی کنند، خفه خون گرفتند و سکوت اختیارکرده اند.
مدعیان دروغین حقوق بشردرمقابل این کشتارغیرانسانی نه تنها ساکت نشسته اند بلکه حتی به آن چراغ سبزنیز نشان می دهند.
جنایات مدعیان حقوق بشر.
مدعیان حقوق بشر، درجنایات ضد بشری جهان دست دارند.
مدعیان حقوق بشربه فجایع کشتارمظلومان چراغ سبزنشان می دهند.
آمریکا جنایتکارشماره یک بزرگترین ناقض حقوق بشردردنیاست.
کاخ سفید ازسال 1357 تاکنون درفرانسه با گروهک تروریستی منافقین همکاری می کند وهمچنان نیزادامه می دهد.
کاخ سفید ازسال 2003 تاکنون درافغانستان، پاکستان ومنطقه با تروریسم همکاری می کند وهمچنان نیزادامه می دهد.
کاخ سفید حق دفاع ازحقوق بشر را ندارد.
واشنگتن حق دفاع ازحقوق بشر را ندارد.
هرچه می توانید روی موشک کاری کنید/ آمریکا باید سیلی بخورد.
دشمنی آمریکا مربوط به مسائل هسته ای ایران نمی شود.
آمریکا ازسال 1357 تاکنون ثابت کرد که با ملت دشمن است، نه موشک
چرا آمریکا جنایتکارشماره یک به هواپیمای مسافربری ایران حمله کرد؟ درتاریخ 1367/04/12
هدف قراردادن هواپیمای مسافربری ایران درتاریخ 1367/04/12 وکشتن 290 شهروند غیرنظامی و...
فاجعه کشتاربی رحمانه هزاران تن ازمسلمانان منا!

و این درحالی است که مدعیان حقوق بشر جنایتکارشماره یک از 12 تیرماه 1367 تاکنون هیچ اعتراضی به این جنایات وحشیانه، وحشی گری وغیرانسانی حمله تروریستی ناو نظامی تروریست آمریکا جنایتکارشماره یک نمی کنند، خفه خون گرفتند و سکوت اختیارکرده اند؟
و این درحالی است که سازمان های بین المللی خیانتکارشماره یک از 12 تیرماه 1367 تاکنون هیچ اعتراضی به این جنایات وحشیانه، وحشی گری وغیرانسانی حمله تروریستی ناو نظامی تروریست آمریکا جنایتکارشماره یک نمی کنند، خفه خون گرفتند و سکوت اختیارکرده اند؟
و این درحالی است که مجامع حقوق بشری قانون جنگل از12 تیرماه 1367 تاکنون هیچ اعتراضی به این جنایات وحشیانه، وحشی گری وغیرانسانی حمله تروریستی ناو نظامی تروریست آمریکا جنایتکارشماره یک نمی کنند، خفه خون گرفتند و سکوت اختیارکرده اند؟
و این درحالی است که کشورهای اروپایی جنایتکارشماره یک از 12 تیرماه 1367 تاکنون هیچ اعتراضی به این جنایات وحشیانه، وحشی گری وغیرانسانی حمله تروریستی ناو نظامی تروریست آمریکا جنایتکارشماره یک نمی کنند، خفه خون گرفتند و سکوت اختیارکرده اند؟
حمله تروریستی ناو نظامی تروریست آمریکا جنایتکارشماره یک به هواپیمای مسافری ایران جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت است.
بابائی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۱:۴۶ - ۱۳۹۸/۰۳/۰۸
0
0
صهیونیست‌ها صحنه گردان فجایع میانمار
کشتار مسلمانان روهینگیا در سایه استاندارد دوگانه آمریکا
بخش دوم و پایانی
چهارشنبه ۵ مهر ۱۳۹۶


پس از سفر هیلاری کلینتون و تاکید بر انجام اصلاحات در میانمار تاکنون ۵۰‌ هزار مسلمان میانماری کشته شده و به بیش از ۵۰۰۰ زن مسلمان نیز تجاوز شده است.
به گزارش مشرق، کشور میانماراز کشورهای جنوب شرقی آسیا و در همسایگی کشورهای چین، تایلند، لائوس و بنگلادش همسایه است. برمه در سال ۱۸۴۲ توسط بریتانیا اشغال و ضمیمه خاک هند تحت استعمار شده و “برمه بریتانیا ” نام گرفت. استقلال برمه در سال ۱۹۴۸ مورد موافقت بریتانیا قرار گرفت و پس از استقلال به همراه منطقه آراکان، به میانمار تغییر نام داد .در حدود یک میلیون نفر از جمعیت ۵۵ میلیونی میانمار را مسلمانان روهینگا تشکیل می‌دهند. ورود اسلام به میانمار به قرن اول هجری و به‌وسیله تجار عرب به این کشور بازمی‌گردد؛ اما از زمان کودتای نظامی “نی‌وین ” در سال ۱۹۶۲، مسلمانان از مناصب حکومتی و نظامی طرد شدند. مسلمانان روهینگا عمدتاً در غرب میانمار و در شمال ایالت راخین متمرکز هستند. دولت میانمار از ۱۹۶۲ هیچ‌گاه این اقلیت را به رسمیت نشناخته و آن‌ها را مهاجران غیرقانونی نامیده است؛ اما سازمان ملل در مورد مسلمانان میانمار معتقد است نسبت به این اقلیت ظلم بسیاری رفته و حقوق بشر در مورد آن‌ها رعایت نمی‌شود. مسلمانان روهینگا در میانمار از جمله فقیرترین افراد ساکن این کشور هستند که اکثریت جمعیت آن را بودائیان تشکیل داده‌اند.
سفر هیلاری کلینتون به میانمار در مسیر سفرش به قاهره و دیدار با مرسی، تیر خلاص اصلاحات غربی بر پیکر مسلمانان این کشور بود. محور اصلی سفر کلینتون به میانمار بهبود مناسبات آمریکا و میانمار اعلام شد و وزیر خارجه آمریکا در دیدار با تین سین، رئیس جمهوری وقت میانمار از دولت این کشور خواست به اصلاحات در این کشور ادامه بدهند تا ثابت کنند که با جامعه جهانی همراه هستند.پس از این دیدار تین سین در یک سخنرانی اعلام کرد: مسلمانان روهینگیا باید از کشور اخراج و به اردوگاه‌های پناهندگان سازمان ملل منتقل شوند.
دولت میانمار همچنین به صورت رسمی دستور داد که مسلمانان دیگر حق بنا کردن مساجد جدید یا ترمیم مساجد قدیمی را ندارند. همین مصوبه کافی بود تا افراطیون بودائی و هندی نزدیک به ??مسجد را ویران کنند. پس از این سفر و مصوبه دولت میانمار، آتش اختلافات و درگیری‌ها زمانی شعله‌ور شد که ارتش میانمار ۱۱ مسلمان این کشور را در ماه مه ۲۰۱۲ کشته و در حمله یک گروه از بودائیان به اتوبوس مسلمانان در ایالت راخین نیز ۱۰ نفر کشته شدند. در طرف مقابل نیز یک بودائی نیز در پاسخ به این کشتارها به قتل رسید که رسانه‌ها برای تحریک بیشتر بودائی‌ها آن را تجاوز به یک دختر بودائی و قتل وی عنوان کردند.به دنبال آغاز درگیری‌ها در غرب میانمار، بودائی‌ها با حمله به مناطق مسلمان‌نشین بیش از ۲۰۰۰ منزل مسکونی متعلق به مسلمانان را به آتش کشیدند و بیش از ۱۰۰ هزار نفر را آواره و بی خانمان کردند.این هجوم وحشیانه بودائی‌ها و به آتش کشیدن خانه‌ها و تجاوز به زنان و دختران مسلمان و قتل عام فجیع مسلمانان، این اقلیت را به پناه بردن به مرزهای مشترک با بنگلادش وا‌داشت و اکنون در شرایط اسف‌باری ازنظر بهداشت و غذا و دارو به سر می‌برند.اما خشونت علیه مسلمانان که در سال ۲۰۱۲ تنها به ایالت غربی راخین محدود شده بود، در سال ۲۰۱۳ به سراسر کشور گسترش یافت. گروه‌های مهاجم خشمگینی از بودائی‌ها که برخی با جنبش نظامی “۹ ۶ ۹″ در ارتباط‌اند، در شهرهای میکتیلا، نایپیادا، باگو و به تازگی نیز یانگون، بزرگ‌ترین شهر این کشور، به مسلمانان حمله‌ور شده‌اند. بسیاری از مسلمانان یانگون، باگو و دیگر شهرهای بزرگ جرات رفتن به مسجد، وارد شدن به فروشگاه‌های مواد غذایی مسلمانان یا نشان دادن مسلمان بودنشان خارج از خانه‌ها و مغازه‌هایشان را ندارند.
در دو سال گذشته، دستکم ۱۰۰ هزار مسلمان آواره و هزاران مسلمان دیگر نیز کشته شده‌اند.بسیاری از رهبران مسلمان قبل از این، نسبت به چنین حملاتی هشدار داده بودند. با این که دولت این کشور تمام تلاش خود را می‌کرد تا سرمایه‌گذاران، خبرنگاران و دیپلمات‌های خارجی را متقاعد کند که خشونت در ایالت راخین در سال ۲۰۱۲ مسئله‌ای منحصر به همان ناحیه است، حقیقت آن است که حتی همان سال نیز حملاتی به مساجد و برخی از فروشگاه‌های مسلمانان در بخش‌های دیگر این کشور صورت گرفت. اما احساسات ضدمسلمانان (و گاهی ضد چینی، ضد هندی و ضد هر کسی که از نژاد برمه‌ای – یا بطور دقیق‌تر بودائی – نیست) به روشنی طی چند سال گذشته در میانمار، یکی از متنوع‌ترین کشورهای آسیا ازنظر نژادی و مذهبی شدت یافته است (ولی همچنان، بودیست‌ها اکثریت جمعیت مذهبی این کشورند). درنتیجه جنبش ۹ ۶ ۹، بین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳، سخنرانی‌ها و راهپیمایی‌هایی علیه مسلمانان صورت داد و دی‌وی‌دی‌هایی با محتوای تند علیه مسلمانان توزیع‌شد.در این مدت، اینترنت میانمار نیز، با این که تنها کم‌تر از ۵ درصد جمعیت این کشور به آن دسترسی دارند، از سخنان نفرت‌آمیز علیه مسلمانان، هندی‌ها، چینی‌ها و دیگر اقلیت‌های نژادی پر شده است. احساس تنفر و حملات فزاینده نژادی ممکن است این کشور را به نسخه قرن بیست و یک یوگسلاوی پس از جنگ سرد تبدیل کند .
نژادپرستی بودائیان، میانمار را به آشوب خواهد کشاند
در شرایطی که میانمار می‌کوشد از یکی از سرکوبگرترین رژیم‌های روی زمین به سوی دموکراسی گذار کند، این احساس تنفر و حملات فزاینده نژادی ممکن است این کشور را به نسخه قرن بیست و یک یوگسلاوی پس از جنگ سرد تبدیل کند. بااینکه میانمار در طول سه سال اصلاحات پیشرفت‌های شگرفی کرده، چنانچه اقدام مناسبی برای پایان بخشیدن به این خشونت نژادی و مذهبی صورت نگیرد، این کشور فاصله چندانی با هرج و مرج و آشوب نخواهد داشت.اکثریت بودائی این کشور با حمایت‌های آمریکا و عروسک حقوق بشری آنگ سان سوچی رهبر مخالفان و برنده جایزه صلح نوبل که مدتی است به‌صورت دوره‌ای مهمان حامیان آمریکایی و غربی خود است، راه گذار به دموکراسی و تحول خود را نسل‌کشی اقلیت مسلمان این کشور یافته‌اند. بنا به توصیه راهب اعظم بودائیان میانمار، مسلمانان روهینگا یا باید از این کشور مهاجرت کنند یا به دست بودائیان کشته شوند و خانه و اموالشان سوزانده شود.
میانمار پیشینه دور و درازی از بیگانه هراسی و تنش‌های درون نژادی دارد که تاکتیک‌های “تفرقه بیفکن و حکومت کن” استعمارگران انگلیسی و حکومت سرکوبگرانه ارتش این کشور به مدت ۵ دهه به آن دامن زده است. در سال ۱۹۶۲، دولت به اجبار بسیاری از هندی‌ها را از این کشور بیرون راند و ارتش نیز، تحت سلطه برمه‌ایان، از زمان به دست آوردن استقلال در سال ۱۹۴۸، با بیش از ۱۵ شورش از سوی اقلیت‌های قومی مبارزه کرده است. در سال ۲۰۱۰، ارتش این کشور تغییراتی را در جهت یک دولت غیرنظامی آغاز کرد، از جمله برگزاری انتخابات که در نهایت به پایه‌گذاری مجلسی غیرنظامی کمک کرد؛ اما ارتش همچنان قدرتمندترین بازیگر در این کشور است .
اما پیدایش سریع این فضای باز به آزاد شدن نیروهای خطرناکی نیز منجر شده است. ارتش به طول کامل تحت سلطه شهروندان نیست و برخی از رهبران مسلمان اعضای نیروهای امنیتی را به شعله‌ورتر کردن آتش خشونت‌ها متهم می‌کنند. مقامات نمی‌توانند به فرماندهان محلی ارتش برای پیروی از دستورات اعتماد کنند و باید در نظر داشته باشند که اگر اختیار کنترل ناآرامی‌ها را به نیروهای مسلح بدهند، آن‌ها نیز برای وخیم‌تر کردن اوضاع، دست به اقدامات وحشیانه خواهند زد. پلیس این کشور دارای منابع یا آموزش‌های اندکی در زمینه روش‌های غیر خشونت‌آمیز کنترل جنبش‌های مردمی است.در این مدت، با این که فضای سیاسی بازتر شده، نه دولت و نه آنگ سان سوچی مدعی، هیچ یک طرحی عملی در مورد چگونگی ایجاد دولتی فدرال‌تر که در کشوری با این میزان اقلیت‌های قومی و اعتماد اندک به دولت مرکزی ضروری است، ارائه نکرده‌اند. برخلاف بی‌اعتمادی عمیق اقلیت‌های قومی نسبت به دولت ملی، از میان بلندپایه‌ترین مقام‌های اتحادیه ملی دموکراسی، یعنی جناح سوچی، تقریباً تمامی رهبران آن مخالف فدرالیسم هستند .
نادیده گرفتن اقلیت‌ها با هدف پاکسازی نژادی
سوچی پس از آزادی از حبس خانگی و فعالیت سیاسی رسمی در میانمار، به طور رسمی مدل جدیدی از یک حکومت فدرال را تبلیغ کرده و به دیدگاه پدرش که در کنفرانس و توافق پانگ‌لانگ در سال ۱۹۴۷ به روشنی اعلام شد، ادای احترام کرده است.
در شرایطی که مناطق دربرگیرنده اقلیت‌های قومی و مذهبی بیش از مناطق دیگر به کمک و سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های فیزیکی نیاز دارند، مقامات ناپیدا هنوز هیچ نشده در حال رقابت برای باز کردن مجراهای کمک و سرمایه‌گذاری خارجی به مناطقی با اکثریت بودائی هستند که به‌اندازه دیگر مناطق نیازمند جاده، برق و نیازهای اولیه دیگر نیستند. در ضمن، اهداکنندگان نیز در تقلا هستند که به میانمار راه یابند، چرا که طی چند سال گذشته اکثر کشورهای غربی تحریم‌های خود را برداشته‌اند. بخش ناچیزی از این کمک‌های جدید به تنش‌های قومی اختصاص می‌یابد و بخش زیادی از آن نیز بدون هماهنگی با اهداکنندگان دیگر مورداستفاده قرار می‌گیرد.این گونه که می‌نماید، نژادپرستان بودائی به خوبی سازمان‌دهی شده‌اند، چرا که خشونت‌های اخیر علیه مسلمانان به سرعت و به شکلی سازمان‌یافته گسترش‌یافته است. در بسیاری از شهرها، مسلمانان و اقلیت‌های قومی محلی گله‌مندند که پلیس و ارتش هیچ اقدامی برای محافظت از آن‌ها در برابر متجاوزان انجام نمی‌دهند و حتی در مواردی خود نیز در تجاوز به مسلمانان سهیم هستند.
ائتلاف کشورهای عرب علیه مسلمانان
دولت، سوچی و سازمان‌های خارجی که طی چند سال گذشته پایشان به میانمار باز شده باید هرچه سریع‌تر نسبت به پایان بخشیدن به این فاجعه اقدام کنند. از سوی دیگر کشورهای مسلمان نیز که تاکنون سکوت مرگباری در پیش‌گرفته‌اند و تمام توان خود را در کمک به القاعده در سوریه معطوف کرده‌اند نیز از متهمان این نسل‌کشی خواهند بود. مسلمان‌کشی و شیعه کشی در کشورهای مختلف به بخشی از سیاست‌ آلوده آل خلیفه و آل سعود و دیگر خاندان‌هایی شده است که نام اسلام را بر دوش می‌کشند و بیشترین آسیب را به مسلمانان می‌رسانند.
کشورهایی نظیر قطر و عربستان که دلارهای نفتی خود را سخاوتمندانه در اختیار تروریست‌ها، گروه‌های سلفی تکفیری و شورشیان مسلح در سوریه و عراق و لبنان و … قرار می‌دهند تاکنون حتی یک ریال عربستان هم به مسلمانان ستمدیده و فاجعه‌زده میانمار نه تنها کمک نکرده‌اند، بلکه زحمت حمایت سیاسی و لفظی را هم به خود نداده‌اند. البته در این میان با وجود مواضع مسئولان کشورمان در سطوح مختلف، انتظار حرکت جدی‌تر تا حصول نتیجه‌ای مطلوب از سوی جمهوری اسلامی می‌رود.
نسل‌کشی مسلمانان با موافقت صریح دالایی لاما
این بودائیان نژادپرست که تحت تأثیر آموزه‌های “دالایی‌لاما” قرار دارند، معتقدند که کسی که مسلمان شده باشد نژاد او دیگر میانماری نیست و باید کشته‌شده یا از این کشور اخراج شود.البته دالایی لامای به ظاهر صلح‌طلب، به مانند آنگ سان سوچی برنده جایزه صلح نوبل همواره ژست‌های خندان با جملات قصار بشردوستانه را چاشنی دیدارها و صحبت‌های خود می‌کنند، اما واقعیت این صلح‌طلبان! بودائی نیز چیز دیگری است. از میان دروغ‌های زیادی که در مورد دالایی‌لاما گفته می‌شود، مهم‌ترین آنها ادعای صلح‌طلب بودن وی است. واقعیت این است که از اواسط دهه ۱۹۵۰ تا اواسط دهه ۱۹۷۰ یک جنبش مسلحانه تبتی وجود داشت که توسط سازمان سیا موردحمایت قرار می‌گرفت.
بر اساس یکی از اسناد وزارت امور خارجه به تاریخ ۹ ژانویه ۱۹۶۴، دولت آمریکا حمایت‌های مالی گسترده‌ای را به شبه‌نظامیان و همچنین شخص دالایی لاما اختصاص می‌دهد. سازمان سیا علاوه بر کمک‌های آموزشی و نقدی به شبه‌نظامیان طرفدار دالایی لاما در برنامه فرار وی از تبت از نیز نقش داشت. بنا بر اسناد سازمان سیا که اخیراً منتشر شده‌اند، نیروهای آموزش دیده توسط سیا که دالایی لاما را همراهی می‌کردند به صورت مستقیم با مأمورین سیا در ارتباط بودند.
دالایی لاما در سال ۲۰۰۹ میلادی، قبل از دیدار با اولمرت به یک مراسم عبادی دعوت شد که در این مراسم شرکت کرد. به گفته حجت‌الاسلام‌والمسلمین دکتر محمدتقی فعالی، مدرس حوزه و دانشگاه و نگارنده ۹ جلد کتاب در باب جنبش‌های نوظهور معنوی، اگر کسی با کلاه خاخامی در مقابل دیوار “توبه یا ندبه” تعظیم کند، این عمل بدین معنا است که وی رسماً اعلام کرده عضوی از جامعه صهیونیسم جهانی است.
در سوی دیگر، سکوت معنادار دیگر برنده صلح نوبل میانمار را که مدعی دفاع از حقوق مردم این کشور است، باید در کنار آموزه‌های نژادپرستانه بودائی‌ها و دالایی لاما قرار داد. آنگ سان سوچی برنده جایزه صلح نوبل تا کنون نه تنها هیچ موضعی نسبت به کشتار وحشیانه مسلمانان کشورش نگرفته، بلکه تلویحاً اقدامات بودائیان را نیز همواره توجیه کرده است. رهبر مسلمانان میانمار دکتر محمد یونس نیز سکوت کشورهای مسلمان در کنار کشورهای غربی و مجامع حقوق بشری را علت ادامه یافتن کشتار مسلمانان این کشور می‌داند.
به گفته وی بودیست‌های افراطی مسلمانان را در میان خود نمی‌خواهند و به همین دلیل جوانان و به خصوص تحصیل کرده‌های مسلمان را دستگیر کرده و به نقطه نامعلومی می‌برند و به زنان مسلمان تجاوز می‌کنند. گفتنی است تاکنون آمار رسمی در مورد تعداد دقیق کشته‌های نسل‌کشی مسلمانان میانمار وجود ندارد اما گزارش‌های غیررسمی ناظران محلی از کشته شدن ۳۰ تا ۵۰ هزار مسلمان روهینگا و تجاوز به بیش از ۵۰۰۰ زن مسلمان میانماری حکایت دارد.اصلاحات مدنظر آمریکا که پس از سفر هیلاری کلینتون به میانمار در این کشور آغاز شد، همچنان در بایکوت کامل خبری در جریان است.




صهیونیست‌ها صحنه گردان فجایع میانمار
بخش اول
سه شنبه ۴ مهر ۱۳۹۶


تاریخ نشان می‌دهد، روابطی بسیار گرم و نزدیک بین حکومت میانمار و رژیم صهیونیستی وجود دارد که پیشینه تاریخی آن به دهه ۵۰ و اولین سال‌های تاسیس این رژیم در فلسطین اشغالی باز می گردد. به گزارش تسنیم به نقل از مشرق، کشتار مسلمانان و نسل کشی آنها، یکی از مهمترین راهبردهای رژیم صهیونیستی است که از زمان اشغال فلسطین و سرزمین‌های عربی هیچ گاه از نگاه تل آویو دور نمانده است.
در این راستا، نقشه‌های رژیم صهیونیستی تنها کشتار مسلمانان ساکن سرزمین‌های اشغالی را شامل نشده، بلکه مسلمانان دیگر نقاط جهان نیز هدف این کشتارها بوده‌اند، اما نه در قالب کشتارهای مستقیم مسلمانان در کشورهای دیگر، بلکه به صورت غیر مستقیم و از طریق تامین سلاح‌های مورد نیاز رژیم‌های سرکوبگر و گروه‌های شبه نظامی تندرو فعال در مناطق و کشورهای مسلمان نشین مانند منطقه «کشمیر» و کشور «میانمار» که این روزها شاهد عملیات نسل کشی اقلیت مسلمان «روهینگا» در این کشور است.در این ارتباط روزنامه صهیونیستی «هاآرتص» در گزارشی اذعان کرد که وزارت جنگ اسرائیل علی رغم کشتار و قتل عامی که علیه مسلمانان در کشور میانمار صورت می گیرد، با این حال صادرات سلاح به این کشور را متوقف نخواهد کرد.حقیقت امر این است که رابطه صهیونیست‌ها با کشور میانمار به سال‌های دور باز می گردد. اوایل قرن نوزدهم کشور میانمار از جمله مهمترین مقاصد تجار و بازرگانان یهودی در منطقه جنوب شرقی آسیا بوده و به لطف استعمار انگلیس، پس از خارج کردن اشغالگران ژاپنی از این کشور، شمار زیادی از یهودیان به میانمار مهاجرت کردند.
همپیمان استراتژیک یا مستعمره‌ای صهیونیستی
از زمان تاسیس رژیم صهیونیستی در سال ۱۹۴۸ میلادی در فلسطین اشغالی، حفظ مناسبات این رژیم با کشور میانمار مورد توجه کابینه‌های مختلف صهیونیستی بوده است. در این راستا، در سال ۱۹۵۵ میلادی شاهد سفر «یونو»، نخست وزیر وقت میانمار به «تل‌آویو» هستیم تا اولین سفر یک رهبر آسیایی به سرزمین اشغالی در تاریخ کشورهای این منطقه باشد، آن هم در شرایطی که اغلب این کشورها هنوز موجودیت رژیم صهیونیستی در سرزمین‌های اشغالی را به رسمیت نشناخته بودند و در تلاش برای اتخاذ تدابیر و سیاست‌هایی بودند که انزوای «اسرائیل» در عرصه بین‌المللی به دنبال داشته باشد.اعزام صدها دانشجو و افسر ارتش میانمار به تل آویو جهت دیدن دوره‌های مختلف آموزش نظامی و تحصیل در علوم نظامی در دانشکده‌های رژیم صهیونیستی، یکی از مهمترین دستاوردهای سفر یونو به تل آویو شمرده می شد.
امضای قراردادهای تسلیحاتی خرید جنگنده‌های دست دوم صهیونیستی و توپ و تیربار و انواع مهمات و تجهیزات نظامی از ارتش اسرائیل از دیگر نتایج این سفر بود. در ادامه تل آویو اقدام به اعزام تیمی از خلبانان نیروی هوایی این رژیم به کشور میانمار جهت آموزش نیروی هوایی وقت کشور میانمار کرد. در حالی که از آن سو، در عرصه منطقه ای و در حوزه سیاسی یونو تلاش‌های گسترده ای را آغاز کرده بود تا زمینه مشارکت رژیم صهیونیستی در کنفرانس بین المللی «باندونگ» را فراهم کند که قرار بود، با حضور ۲۹ کشور آفریقایی و آسیایی در کشور اندونزی برگزار شود و بعدها پیش زمینه شکل گیری «جنبش عدم تعهد» را فراهم کرد.اما تمام تلاش‌ها و اقدامات یو نو از بیم تحریم و قطع مناسبات سیاسی و روابط دیپلماتیک کشورهای عربی با کشور میانمار با شکست مواجه شدند.سه سال بعد در سال ۱۹۵۸ میلادی «شیمون پرز»، رئیس و «موشه دایان»، نخست وزیر وقت رژیم صهیونیستی برای ملاقات با «نی وین»، فرمانده نظامی و نخست وزیر وقت کشور میانمار راهی این کشور شدند.طی دیدارهای صورت گرفته بین طرفین، نی وین بر حمایت همه جانبه و قدرتمند کشور متبوعش از تل آویو تاکید کرد و دستور اعزام ۸۰ نظامی این کشور به سرزمین اشغالی را صادر کرد تا در دوره‌های آموزشی نحوه استفاده از تجهیزات پیشرفته کشاورزی و دستگاه‌های مدرن تولید مواد غذایی که در شهرک‌های صهیونیست نشین به خدمت گرفته می شدند، شرکت کنند.در سال ۱۹۶۱ میلادی «دیوید بن گورین»، نخست وزیر وقت رژیم‌صهیونیستی برای دیدار با مقامات مسئول میانماری و بررسی روابط دو جانبه به این کشور سفر کرد. برخی از تصاویر تاریخی برجا مانده از این سفر، بن گورین را نشان می دهد که در دیدار با مقامات میانمار کلاه محلی و بومی این کشور را بر سر گذاشته است.سفرهای مقامات مسئول رژیم صهیونیستی مانند شیمون پرز، موشیه‌دایان، اسحاق بن زاوی و گولدا مایر، در تمام طول سال‌های دهه ۶۰ میلادی به کشور میانمار ادامه یافت.در دهه هفتاد سازمان جاسوسی «موساد» با برگزاری دوره‌های مختلف، آموزش افسران اطلاعاتی و امنیتی کشور میانمار را بر عهده گرفت و روابط دو جانبه بیش از پیش در تمام سطوح و حوزه‌ها توسعه و گسترش یافت و این موجب شد، رژیم صهیونیستی کشور میانمار را به عنوان مرکز و کانون اداره سیاست خارجی اش در آسیا انتخاب کند.در دهه هشتاد و در راستای روابط اقتصادی موجود بین اسرائیل و میانمار، حکومت وقت میانمار با امضای قراردادی به ارزش ۵ میلیون دلار امتیاز احداث و راه اندازی مراکز مخابرات و تلفن ثابت در این کشور را به شرکت صهیونیستی «تیلراد» اعطا کرد.طی سال‌های دهه هشتاد فعالیت «ماشاو» یا آژانس صهیونیستی همکاری منطقه‌ای و بین المللی جهت رشد و توسعه در کشور میانمار به شکل چشمگیری گسترش یافت، از جمله فعالیت‌های این آژانس برگزاری دوره‌های آموزشی کشاورزی و آبیاری در کشور میانمار بود.به این ترتیب، مناسبات تجاری، علمی، بهداشتی، آموزشی، پزشکی و تکنولوژیکی بین میانمار و رژیم صهیونیستی همچنان روند رو به رشد خود را طی می کرد. در این سال‌ها دو طرف سندی امضا کردند که در واقع تفاهم نامه تاسیس اتاق‌های تجاری و بازرگانی مشترک بین میانمار و رژیم صهیونیستی در این کشور آسیایی بود .در ادامه این توافقات به عرصه وزرش و فرهنگ نیز کشیده شد و دو طرف توافقاتی در این دو عرصه نیز امضا کردند. امضای توافق لغو روادید بین اتباع دو طرف اوج مناسبات گرم، روابط نزدیک و همکاری گسترده رژیم‌های حاکم بر میانمار و سرزمین‌های اشغالی بود.
چه کسی سکان هدایت ارتش و نیروی نظامی میانمار را در دست دارد
پس از کودتای نظامی سال ۱۹۸۸ میلادی میانمار، گزارش‌های مطبوعاتی منتشر شدند که اذعان می‌کردند، شرکت‌های تسلیحات‌سازی رژیم صهیونیستی قراردادهایی را در زمینه فروش تیربار و توپ‌های «هوتزر ۱۵۰ میلی متری» با حکومت نظامی این کشور امضا کرده و چندین محموله تسلیحات نظامی به این کشور ارسال کرده اند.در سال ۱۹۹۵ میلادی شرکت اسلحه‌سازی «کور» اسرائیل، کارخانه ای در کشور میانمار جهت تولید محدود تسلیحات نظامی راه اندازی کرد. این شرکت به تولید تکنولوژی و محصولات تجسسی مشهور است.همچنین شرکت صهیونیستی «تلیراد» در سال ۱۹۹۶ میلادی فعالیت خود در عرصه مخابرات و ارتباطات را در میانمار باز هم توسعه داد تا شامل تامین نیازهای این کشور به هر نوع سیستم ارتباطی در عرصه مخابرات شود.ماه مه سال ۱۹۹۷ میلادی وزارت جنگ رژیم صهیونیستی افشا کرد، به موجب قرارداد امضا شده بین شرکت نظامی صهیونیستی «البیت» با حکومت میانمار، این شرکت امتیاز مدرنیزه کردن جنگنده‌های ارتش میانمار را به دست آورده است. روابط نظامی و اطلاعاتی – امنیتی رژیم صهیونیستی سال‌های بعد نیز شاهد رشد و شکوفایی بود، به گونه ای که میانمار به تنها شریک راهبردی تل آویو جهت توسعه و تقویت زیر ساخت‌های زمینی، هوایی و دریایی نظامی میانمار تبدیل شد و بسیاری از تحلیلگران با استناد به سطح این مناسبات تاکید کردند که کشور میانمار عملا به پایگاه نظامی رژیم صهیونیستی در قاره آسیا و جهان تبدیل شده است.در سال ۲۰۰۰ میلادی و در اوج انتفاضه الاقصی جوانان فلسطینی، رژیم میانمار قراردادی نظامی با ارتش رژیم صهیونیستی در زمینه خرید جنگنده‌های «درونز» و سامانه‌های موشکی «پیتون – ۴» را امضا کرد.
در سال ۲۰۱۵ میلادی ژنرال «مین اونگ هلینگ»، رئیس ستاد مشترک ارتش میانمار در سفری رسمی به سرزمین‌های اشغالی با مقامات رژیم صهیونیستی دیدار و دو طرف درباره توسعه و گسترش همکاری‌های امنیتی، اطلاعاتی و نظامی بحث و تبادل نظر کردند. دیداری که رژیم صهیونیستی تلاش بسیاری به کار برد که مخفی باقی بماند، اما هلینگ در صفحه شخصی‌اش در پایگاه اجتماعی اینترنتی «فیس بوک» از آن و قراردادهای نظامی و تسلیحاتی امضا شده طی این سفر پرده برداشت.در این سفر رئیس ستاد مشترک ارتش میانمار از پایگاه دریایی ارتش رژیم صهیونیستی در بندر «اشدود» و پایگاه هوایی «پالماشیم» این رژیم بازدید و طی دیدار با روسای شرکت‌های اسلحه سازی صهیونیستی با آنها در زمینه اتمام قراردادهای خرید قایق‌های جنگی و تیربارهای سنگین و خودروهای زره پوش بحث و تبادل نظر کرد.به تازگی نیز خبرهایی انتشار یافته که تاکید می کند، حکومت میانمار قراردادی با شرکت صهیونیستی«TAR» فعال و متخصص در برگزاری دوره‌های آموزش نظامی و امنیتی امضا کرده که به موجب آن، این شرکت آموزش نیروهای ویژه ارتش و نیروهای مسلح کشور میانمار در ایالت «آراکان» را برعهده دارد، ایالتی که شاهد وحشیانه ترین و خشونت آمیزترین کشتارها و پاکسازی‌های نژادی علیه مسلمانان ساکن این ایالت بوده است .
طی دسامبر سال گذشته میلادی یک وکیل و فعال حقوق بشری اسرائیلی با مورد خطاب قرار دادن وزارت جنگ رژیم صهیونیستی خواستار توقف فروش و ارسال تسلیحات نظامی این رژیم به ارتش میانمار شد که آنها را در کشتارها و قتل عام‌های بی رحمانه مسلمانان میانمار به خدمت می گیرد.این درخواست وکیل و فعال حقوق بشر اسرائیلی با مخالفت صریح ارتش رژیم صهیونیستی مواجه شد که به هیچ وجه حاضر نیست، منافع این رژیم به خصوص در مقوله حقوق بشر و مرتبط با موضوعی چون کشتار مسلمانان به دست کشورهای دیگر را قربانی کند.
از سوی دیگر، پایگاه خبری «واللا» که به نزدیکی اش به دوایر اطلاعاتی و امنیتی رژیم صهیونیستی مشهور است، گزارشی منتشر کرد که در آن تاکید شده بود، اسرائیل مهمترین تامین کننده نیازهای تسلیحاتی و نظامی ارتش میانمار است و فرماندهان ارشد ارتش این کشور دارای روابط محرمانه و بسیار نزدیک با دستگاه‌های نظامی و اطلاعاتی اسرائیل هستند.در بخشی از این گزارش آمده است:فرمانده کل ارتش و نیروهای مسلح میانمار و مسئول مستقیم کشتار مسلمانان این کشور از جمله شخصیت‌های سیاسی میانماری شمرده می شود که دارای روابطی بسیار نزدیک با دستگاه‌های امنیتی است.در ادامه این دیدارها ژوئن گذشته «میشل بن باروخ»، رئیس دایره پشتیبانی امنیتی وزارت جنگ رژیم صهیونیستی هم در سفری به میانمار با هلینگ دیدار کرد.از ۲۵ آگوست گذشته حکومت و ارتش میانمار دور جدیدی از کشتار و قتل عام مسلمانان این کشور را آغاز کرده که با محکومیت‌های گسترده در عرصه بین المللی به ویژه از سوی مسلمانان مواجه شده است.
راهکار‌های عملی پایان نسل‌کشی در میانمار
با توجه به جنایاتی که علیه مسلمانان میانمار اعمال می‌شود و همچنین تاکید مقام معظم رهبری مبنی بر اینکه دولت‌های اسلامی باید علیه جنایات دولت میانمار اقدام عملی کنند، نکاتی چند حائز اهمیت است.
به گزارش خبرگزاری میزان، محسن پاک‌آیین سفیر پیشین ایران در جمهوری آذربایجان طی یادداشتی در شورای راهبردی آنلاین که بخش‌هایی از آن را می‌خوانیم،نوشت: با توجه به جنایاتی که علیه مسلمانان میانمار اعمال می‌شود و همچنین تاکید مقام معظم رهبری مبنی بر اینکه دولت‌های اسلامی باید علیه جنایات دولت میانمار اقدام عملی کنند، نکاتی چند حائز اهمیت است.باید توجه داشت مشکل اصلی مسلمانان روهینگیا قانون ۱۹۸۲کشور میانمار است که در این قانون به حدود ۱۳۵قوم از ۱۴۴قوم میانمار هویت شهروندی اعطا می‌شود، اما ۹قوم از جمله قوم روهینگیا که مسلمان هستند و ۴درصد جمعیت کشور را تشکیل می‌دهند از دریافت هویت شهروندی محروم شد‌ه‌اند. این بدان معناست که از سال ۱۹۸۲قوم روهینگیا به عنوان یک قوم بیگانه که از خارج به میانمار مهاجرت کرده، شناخته شده که باید این کشور را ترک کند.دولت میانمار معتقد است که این مسلمانان، بنگالی هستند و از بنگلادش به آنجا رفته‌اند لذا باید به سرزمین خودشان بازگردند. در حالی که شواهد تاریخی نشان می‌دهد که از قرن اول هجری، مسلمانان در منطقه آراکان که محل سکنای قوم روهینگیا هست، حضور داشتند، سابقه قوم روهینگیا به صدر اسلام باز می‌گردد و همیشه نیز بخشی از اتباع میانمار بودند؛ لذا مسئله قانون میانمار که بدان اشاره شد، مسئله اصلی است که باید تمام فشار‌های رسمی، غیررسمی و مردمی در مسیر تغییر این قانون، تجدیدنظر در آن و اعطای هویت شهروندی به مردم روهینگیا حرکت کند .اگر فقط به صدور بیانیه و اعمال فشار مقطعی بسنده شود، ممکن است دولت میانمار قتل عام و کوچ اجباری را موقتا متوقف کند؛ مانند سال ۲۰۱۱که تقریبا شرایط فعلی حاکم بود و به دنبال فشار‌های بین‌المللی، دولت میانمار اقدامات خشونت‌آمیزش علیه مسلمانان را متوقف کرد، اما دوباره در سال ۲۰۱۷مشاهده می‌کنیم که این مسائل مجددا مطرح شده است؛ لذا تا زمانی که این قانون تغییر نکند همیشه این احتمال وجود دارد که کشتار دست‌جمعی، کوچ اجباری، آوارگی و سوزاندن مزارع را در قبال مسلمانان روهینگیا شاهد باشیم.در نتیجه نقطه عطف تمام فعالیت‌ها باید بر این مسئله متمرکز باشد که به قوم روهینگیا هویت شهروندی میانمار اعطا شود. برای تحقق چنین امری، در بعد بین‌المللی سازمان ملل متحد وظیفه دارد که از حقوق انسان‌ها حمایت کند و اگر چنین نکند از وظایف خود کوتاهی کرده است؛ بنابراین تلاش‌ها باید بر این مبنا باشد که سازمان ملل متحد موضوع را به شورای امنیت ارجاع دهد یا در مجمع عمومی قطعنامه‌ای را صادر کند تا ضمن کاستن و توقف جنایات علیه مسلمانان تلاش شود که مشکل داخلی میانمار نیز حل شده و حقوق مسلمانان روهینگیا به رسمیت شناخته شود. در این خصوص تمام کشور‌های جهان باید از سازمان ملل درخواست کنند که در این راستا اقدام کند.اقدام دیگری که سازمان ملل باید انجام دهد، اعزام یک هیئت حقیقت‌یاب به مناطق مورد بحث میانمار است تا دقیقا علت این فشار‌ها علیه مسلمانان بررسی شود. زیرا شاید این فشارها، زوایای پنهان دیگری داشته باشد که باید شناسایی شود؛ لذا باید ابعاد جنایت را بررسی کنند و با توجه به شناخت واقعیت‌ها راهکار ارائه دهند. به عنوان مثال درخواست شود که مذاکراتی میان بنگلادش، میانمار، کشور‌های همجوار با میانمار و سازمان ملل صورت پذیرد و راه‌هایی پیدا شود که حقوق مسلمانان اعاده شود.مسئله بعدی این است که این موضوع می‌تواند در دادگاه بین‌المللی لاهه نیز به عنوان مصداق نسل کشی مطرح شود؛ این دادگاه دولت میانمار را محاکمه کند و اگر مصداق نسل‌کشی تایید شد حتما عاملان این جنایت باید محاکمه شوند و تحریم‌هایی علیه دولت میانمار اعمال شود.
ادامه دارد
بابائی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۲:۴۳ - ۱۳۹۸/۰۳/۰۸
0
0
معاریو:

بحرین چگونه به مهم‌ترین دوست اسرائیل تبدیل شد؟

8 خرداد 1398 ساعت 12:32

تحلیلگر امنیتی یک روزنامه صهیونیستی در گزارشی به بررسی سیر تاریخی روابط میان این رژیم و بحرین پرداخت و تأکید کرد، بحرین یکی از کشورهای عربی است که روابطی محکم و قوی با رژیم اسرائیل دارد حتی اگر این روابط محرمانه باشد.

به گزارش جهان نیوز به نقل از فارس، نشست اقتصادی بحرین به عنوان اولین گام در راستای اجرای طرح موسوم به «معامله قرن» قرار است طی روزهای ۲۵ و ۲۶ ژوئن (۴ و ۵ تیرماه) در منامه برگزار شود.

«یوسی مِلمان» تحلیلگر امنیتی روزنامه «معاریو» در همین راستا نوشت: شک و تردیدهای بسیاری درباره اینکه نشست اقتصادی بحرین به نتایج مهمی برسد، وجود دارد حتی محافل (نزدیک به) «بنیامین نتانیاهو» هم این را خوب می‌دانند. علیرغم اینکه آنها افکار عمومی اسرائیل را آماده این حقیقت کرده‌اند که نشست مذکور شاهد حضور علنی تاجران اسرائیلی خواهد بود اما در صورتی که این اتفاق هم بیفتد، معجزه بزرگی رخ نداده است.

در ادامه یادداشت ملمان آمده است: بحرین یکی از کشورهای عربی است که روابطی محکم و قوی با اسرائیل دارد حتی اگر این روابط محرمانه باشد. بحرین با یک پل به عربستان وصل می‌شود؛ مساحت آن 778 کیلومتر مربع یعنی دو برابر مساحت نوار غزه است؛ جمعیت بحرین یک میلیون و نیم است و دشمنی شدیدی با ایران دارد.

این تحلیلگر امنیتی در ادامه به توضیح تاریخ ارتباطات میان بحرین و رژیم صهیونیستی پرداخت و نوشت: این ارتباط پس از توافق اسلو (1993) با فلسطینی‌ها آغاز شد؛ زمانی که یک هیأت اسرائیلی رسما در سپتامبر 1994 به بحرین سفر کرد؛ پس از آن «یوسی سرید» (Yossi Sarid ) وزیر پیشین محیط زیست اسرائیل در مذاکرات منطقه‌ای پیرامون محیط زیست به منامه سفر و با وزیر خارجه بحرین دیدار کرد.

ملمان که روابط محکمی با دستگاه‌های امنیتی رژیم صهیونیستی دارد؛ در ادامه تصریح کرد: در سال 2005 بحرین مشارکت خود در کمیته تحریم عربی اسرائیل را لغو کرد و در سال 2011 (سایت افشاگر) «ویکی لیکس» جزئیات دیدار میان سفیر آمریکا در منامه و شاه بحرین در 2005 را فاش کرد و مشخص شد که موساد، تیمی مقیم در منامه دارد.

وی سپس نوشت: سال‌های اخیر شاهد افزایش گرمی رابطه دوجانبه میان منامه و تل‌آویو بود، در سال 2013 بحرین اولین کشور عربی بود که حزب‌الله را سازمانی تروریستی اعلام کرد و این کشور در سال 2016 هیأتی برای عرض تسلیت «شیمون پرز» رئیس پیشین اسرائیل فرستاد؛ در پاییز 2017 «حمد بن عیسی آل خلیفه» شاه بحرین تحریم اسرائیل را محکوم و اعلام کرد اسرائیلی‌ها می‌توانند به این کشور (بحرین) سفر کنند.

ملمان تأکید کرد: در ماه می 2018 «خالد بن احمد آل خلیفه» وزیر خارجه بحرین اعلام کرد؛ از نظر آنها مشکلی ندارد که «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا سفارت کشورش را به قدس منتقل کند زیرا این سفارت در اراضی پایتخت دولت آینده فلسطین قرار ندارد. در مارس 2019 بحرین برای اولین بار از رأی دادن علیه اسرائیل در شورای حقوق بشر خودداری کرد.

وی افزود، دو ماه قبل از انتخابات رژیم صهیونیستی در آوریل گذشته «مائیر بن شبات» رئیس شورای امنیت داخلی و «یوسی کوهن» رئیس موساد تلاش‌های گسترده‌ای انجام دادند تا منامه و مسئولان ارشد آن را به ایجاد روابط دیپلماتیک با اسرائیل حتی در سطح پایین قانع کند اما این تلاش‌ها موفق نبوده است.

اسفندماه گذشته (1397) وزیر خارجه بحرین به همراه شماری از مقامات دیگر کشورهای عربی در کنار بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی در نشست ورشو شرکت کرده بود.

پس از این نشست، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی ویدئویی را در صفحه شخصی‌اش در سایت «یوتیوب» منتشر کرد که در بخشی از آن وزیر خارجه بحرین می‌گوید «کشورهای عربی مناقشه فلسطین را مهمترین چالش می‌دانسته‌اند که باید به طریقی حل می‌شده است، اما بعدا دیدیم که چالش بزرگتری هست... که از جمهوری اسلامی، از ایران می‌آید.»

وی افزود: «ما مناقشه‌ای داشتیم که باید حل می‌شد، ما مؤلفه‌های آن مناقشه، میان اسرائیل و همسایگانش را می‌شناختیم... اما از ۱۹۷۹ ما چالش دیگری را مشاهده کردیم که از تهران به سمت ما می‌آمد و هیچ حد و مرزی نمی‌شناخت.»

پس از این موضوع، بخش‌های مختلفی از بحرین شاهد تظاهرات در اعتراض به عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی بود.
نظر شما
نام:
(ضروری نیست)
ایمیل:
(ضروری نیست)
* نظر:
آخرین اخبار